zaburzenie immunoalergiczne

Zaburzenie immunoalergiczne to szeroka kategoria schorzeń wynikających z nieprawidłowych reakcji układu odpornościowego na substancje, które normalnie są nieszkodliwe dla organizmu. Są one następstwem nadmiernej lub nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej, której towarzyszą reakcje alergiczne.

W patogenezie zaburzeń immunoalergicznych kluczową rolę odgrywają przeciwciała IgE, komórki tuczne, eozynofile oraz limfocyty T. W klasycznym mechanizmie reakcji alergicznej antygen (alergen) wiąże się z przeciwciałami IgE znajdującymi się na powierzchni komórek tucznych i bazofilów, co prowadzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i prostaglandyny.

Zaburzenia immunoalergiczne można podzielić na kilka kategorii, w tym alergiczne choroby skóry (atopowe zapalenie skóry, pokrzywka), choroby układu oddechowego (astma, alergiczny nieżyt nosa), alergie pokarmowe i polekowe. Diagnostyka obejmuje testy skórne, badania serologiczne (poziom swoistych IgE), próby prowokacyjne oraz badania komórkowe.

Leczenie zaburzeń immunoalergicznych jest wielokierunkowe i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, inhibitory mediatorów zapalnych), immunoterapię swoistą oraz w najcięższych przypadkach – leczenie biologiczne. Nowoczesne terapie celowane, ukierunkowane na konkretne szlaki immunologiczne, oferują coraz lepsze efekty terapeutyczne przy zminimalizowanych działaniach niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl