tułów
Tułów (łac. truncus) to jedna z głównych części ciała człowieka, stanowiąca centralny segment organizmu pomiędzy szyją a kończynami. Anatomicznie tułów dzieli się na klatkę piersiową (thorax), brzuch (abdomen) oraz miednicę (pelvis), które zawierają kluczowe narządy wewnętrzne i struktury anatomiczne.
W klatce piersiowej znajdują się płuca, serce, duże naczynia krwionośne, przełyk oraz struktury kostne w postaci żeber, mostka i odcinka piersiowego kręgosłupa. Jama brzuszna mieści narządy układu pokarmowego (żołądek, jelita, wątrobę, trzustkę), układ moczowy (nerki, moczowody) oraz śledzionę. W obrębie miednicy położone są narządy układu moczowo-płciowego oraz końcowy odcinek przewodu pokarmowego.
Ściany tułowia tworzą mięśnie, które nie tylko nadają mu kształt, ale również pełnią kluczową rolę w procesie oddychania, stabilizacji kręgosłupa oraz utrzymywaniu postawy ciała. Diagnostyka chorób dotyczących tułowia obejmuje badania obrazowe (RTG, USG, TK, MRI), badania endoskopowe, laboratoryjne oraz badanie fizykalne. Prawidłowa ocena struktur tułowia ma podstawowe znaczenie w diagnostyce wielu schorzeń internistycznych, chirurgicznych i ortopedycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry nieczerniakowy – Epidemiologia
Nowotwory skóry typu non-melanoma (NMSC), obejmujące głównie raki podstawnokomórkowe (BCC, 70-80% przypadków) oraz raki kolczystokomórkowe (SCC, 20-25%), stanowią najczęstszy nowotwór złośliwy u osób rasy białej. Zapadalność na NMSC rośnie globalnie, z 7,7 mln przypadków w 2017 roku i standaryzowanym wiekowo współczynnikiem zapadalności (ASIR) wzrastającym z 54,08/100 000 w 1990 do 79,10/100 000 w 2019 roku (EAPC 1,78). Najwyższe wskaźniki obserwuje się w Australii (>1000/100 000 osobolat), a w Europie roczny wzrost zapadalności na BCC i SCC wynosi od 1,4% do 11,6%. Czynniki ryzyka to przede wszystkim ekspozycja na promieniowanie UV (UVA/UVB), jasna karnacja, wiek powyżej 50 lat, immunosupresja oraz wcześniejsze NMSC. Lokalizacja zmian to głównie obszary eksponowane na słońce (głowa, szyja), a guzy SCC >2 cm wiążą się z dwukrotnie wyższym ryzykiem nawrotu i trzykrotnie wyższym ryzykiem przerzutów. Mimo niskiego wskaźnika przerzutów, NMSC powoduje około 56 054 zgonów rocznie na świecie, z przeżywalnością przerzutowego SCC na poziomie 10-20%.
blizna, czerniak, czynnik prognostyczny, ekspozycja na promieniowanie UV, filtr przeciwsłoneczny, immunosupresja, kończyna, mutacja DNA, owrzodzenie, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA/UVB, przerzutowy SCC, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, roczna zmiana procentowa, ryzyko przerzutów, SPF, stres oksydacyjny, supresja odporności przeciwnowotworowej, tułów, twarz, wskaźnik DALY, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawczakowłókniak kosmówkowy – Objawy
Brodawczakowłókniak kosmówkowy (DFSP) to rzadki nowotwór tkanki łącznej skóry właściwej, charakteryzujący się powolnym wzrostem, niskim potencjałem przerzutowym (0,5-5%) oraz wysokim wskaźnikiem nawrotów miejscowych (20-50% po prostym wycięciu). Zmiany początkowo mają średnicę 0,5-5 cm, są bezobjawowe i mogą przypominać bliznę lub znamię, co często opóźnia diagnozę. Lokalizują się głównie na tułowiu (40-50%) i kończynach (30-40%). Wariant włókniakomięsakowy (FS-DFSP), stanowiący około 5% przypadków, cechuje się agresywniejszym przebiegiem, wyższym ryzykiem nawrotów (>50%) i przerzutów (10-15%), a także gorszym rokowaniem. Zaawansowane zmiany mogą naciekać głębokie tkanki, powodować owrzodzenia i krwawienia, a także rozprzestrzeniać się pod pozornie zdrową skórą, co utrudnia leczenie chirurgiczne.
ból, chirurgia Mohsa, dermatofibrosarcoma protuberans, fibrosarcomatous DFSP, guzek skórny, indeks mitotyczny, leczenie chirurgiczne, nawrót miejscowy, nowotwór tkanki miękkiej, obserwacja po leczeniu, potencjał przerzutowy, powolny wzrost, przerzut do płuc, ryzyko nawrotu, siniak, skóra właściwa, tułów, węzły chłonne regionalne, wskaźnik przeżycia, wzrost guza, zajęcie węzłów chłonnych - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybiec pierścieniowy – Objawy
Grzybiec pierścieniowy (granuloma annulare, GA) to łagodna, przewlekła dermatoza zapalna, charakteryzująca się pierścieniowatymi lub półokrągłymi grudkami o średnicy do 5 cm, najczęściej lokalizującymi się na grzbietowych i bocznych powierzchniach dłoni, stóp, nadgarstków i kostek. Najczęstszą postacią jest typ zlokalizowany, stanowiący około 75% przypadków, który zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 2 lat. Uogólniona forma, występująca głównie u dorosłych, obejmuje ≥10 zmian i cechuje się bardziej rozległym zajęciem skóry, w tym tułowia i kończyn, z przewlekłym przebiegiem trwającym od 3 do nawet 10 lat, słabą odpowiedzią na leczenie i częstymi nawrotami. Rzadkie odmiany to podskórny typ (guzki o średnicy 5 mm do 4 cm, głównie u dzieci 2-5 lat), przeszywający (bolesne, łuszczące się grudki z możliwym wydzielaniem płynu i bliznowaceniem) oraz plamkowy (czerwone, czerwonobrązowe lub fioletowe płaskie zmiany). Objawy to głównie zmiany skórne, które mogą być bezobjawowe lub powodować świąd, ból czy dyskomfort, zwłaszcza w postaci uogólnionej.