sztywność ścięgna

Sztywność ścięgna to patologiczny stan, w którym ścięgno traci swoją naturalną elastyczność, co prowadzi do ograniczenia ruchomości stawu i bólu podczas ruchu. Może być skutkiem przewlekłego stanu zapalnego, urazu, braku aktywności fizycznej lub procesów degeneracyjnych, takich jak tendinoza.

Z klinicznego punktu widzenia, sztywność ścięgna objawia się zmniejszonym zakresem ruchu, bólem podczas rozciągania oraz palpacyjnie wyczuwalnym pogrubieniem struktury ścięgna. Często towarzyszy jej uczucie sztywności porannej, które zmniejsza się po rozgrzaniu. W diagnostyce wykorzystuje się badanie USG lub MRI, które uwidaczniają zmiany strukturalne w obrębie ścięgna.

Leczenie sztywności ścięgna opiera się na fizjoterapii obejmującej ćwiczenia rozciągające, techniki tkanek miękkich oraz terapię ultradźwiękową. W cięższych przypadkach stosuje się iniekcje kortykosteroidowe lub osocza bogatopłytkowego (PRP). Przewlekła sztywność ścięgna nieleczona odpowiednio może prowadzić do trwałego ograniczenia funkcji oraz do wtórnych zmian w okolicznych strukturach stawowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl