jaskra barwnikowa

Jaskra barwnikowa to podtyp jaskry wtórnej z otwartym kątem przesączania, charakteryzujący się uwalnianiem barwnika z nabłonka barwnikowego tęczówki i jego osadzaniem się w strukturach kąta przesączania oraz innych częściach przedniego odcinka oka.

Patofizjologia jaskry barwnikowej wiąże się z mechanicznym ocieraniem się tylnej powierzchni tęczówki o włókna strefy rzęskowej soczewki, co prowadzi do uwalniania ziaren barwnika. Zjawisko to nasila się podczas ćwiczeń fizycznych, rozszerzania źrenicy czy ruchów oka. Osadzający się barwnik blokuje beleczkowanie, zaburzając odpływ cieczy wodnistej, co powoduje wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Choroba występuje najczęściej u młodych mężczyzn (30-50 lat), szczególnie krótkowzrocznych. W obrazie klinicznym obserwuje się charakterystyczne rozsiane złogi barwnikowe na śródbłonku rogówki (wrzecionko Krukenberga), barwnik w kącie przesączania widoczny w gonioskopii oraz transiluninację obwodowej części tęczówki.

Diagnostyka obejmuje pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, gonioskopię, badanie dna oka z oceną tarczy nerwu wzrokowego, perymetrię oraz obrazowanie OCT. Leczenie polega na obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego przy pomocy farmakoterapii (przede wszystkim leków zwiększających odpływ cieczy wodnistej), laserowej trabekuloplastyki lub zabiegów chirurgicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl