obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego

Obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego jest kluczowym celem terapeutycznym w leczeniu jaskry i innych stanów związanych z podwyższonym ciśnieniem w gałce ocznej. Prawidłowe ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) wynosi 10-21 mmHg, a jego długotrwałe podwyższenie może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty widzenia.

W farmakoterapii stosuje się kilka grup leków obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe: beta-adrenolityki (np. timolol), analogi prostaglandyn (np. latanoprost), inhibitory anhydrazy węglanowej (np. dorzolamid), agoniści receptorów alfa-2-adrenergicznych (np. brymonidyna) oraz cholinomimetyki (np. pilokarpina). Mechanizmy ich działania obejmują zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej lub zwiększenie jej odpływu.

Metody zabiegowe obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego obejmują trabekuloplastykę laserową, selektywną trabekuloplastykę laserową (SLT), cyklofotokoagulację oraz zabiegi chirurgiczne, takie jak trabekulektomia, głęboka sklerektomia nieperforująca czy implantacja zastawek drenujących. W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się zabiegi cyklodestrukcyjne.

Skuteczne obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego wymaga regularnego monitorowania wartości IOP oraz oceny parametrów morfologicznych i czynnościowych nerwu wzrokowego i siatkówki. Obecnie zaleca się indywidualizację terapii z uwzględnieniem docelowej wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego dla każdego pacjenta, zależnie od zaawansowania choroby i czynników ryzyka jej progresji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl