guz z komórek śródmiąższowych jąder
Guz z komórek śródmiąższowych jąder (ang. testicular Leydig cell tumor) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek Leydiga, które w warunkach fizjologicznych odpowiadają za produkcję testosteronu. Stanowi on około 1-3% wszystkich nowotworów jądra, występując najczęściej u mężczyzn między 20. a 60. rokiem życia, choć może pojawić się również u dzieci.
Guzy te w około 80% przypadków są łagodne, jednak pozostałe 20% wykazuje cechy złośliwości, z potencjałem do dawania przerzutów do węzłów chłonnych zaotrzewnowych, wątroby, płuc i kości. Klinicznie mogą manifestować się jako niebolesna masa w mosznie lub poprzez objawy hormonalne – nadmiar estrogenów może prowadzić do ginekomastii, zaś nadmiar androgenów u dzieci do przedwczesnego dojrzewania płciowego.
Diagnostyka obejmuje badanie USG moszny, oznaczanie markerów nowotworowych (AFP, β-hCG, LDH), badania hormonalne oraz tomografię komputerową jamy brzusznej i miednicy. Leczeniem z wyboru jest radykalna orchidektomia z dostępu pachwinowego. W przypadkach złośliwych konieczne może być wykonanie limfadenektomii zaotrzewnowej oraz zastosowanie chemioterapii.
Rokowanie w przypadku guzów łagodnych jest bardzo dobre, natomiast w złośliwych formach zależy od stopnia zaawansowania choroby w momencie rozpoznania. Czynnikami sugerującymi złośliwość są: wielkość guza powyżej 5 cm, obecność martwicy, atypii komórkowej, naciekanie naczyń krwionośnych oraz wysoki indeks mitotyczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lapixen 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały charakterystyczne dla tej grupy leków działania farmakologiczne i toksyczne, które były w większości odwracalne. U szczurów i psów zaobserwowano zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego oraz rozrost dziąseł przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów dawka 15 mg/kg m.c. powodowała wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz zwiększenie masy łożyska, przy czym poziom NOAEL ustalono na 2,5 mg/kg m.c. U królików dawka 18 mg/kg m.c. skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu, z NOAEL na poziomie 9 mg/kg m.c. Ponadto, u szczurów podawanie lacydypiny przed porodem i podczas karmienia skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała młodych oraz hamowaniem intensywności skurczów macicy.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, hamowanie skurczów macicy, in vitro, in vivo, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaparcie, zmniejszenie masy ciała płodu, zwiększenie masy łożyska - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacipil 6 mg
Badania przedkliniczne lacydypiny wykazały, że jej profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką antagonistów kanałów wapniowych, z odwracalnymi efektami toksycznymi obserwowanymi przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Główne objawy toksyczności obejmowały zaparcia u szczurów, zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego u szczurów i psów oraz rozrost dziąseł. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono bezpośredniej toksyczności u ciężarnych szczurów i królików, jednak embriotoksyczność pojawiła się przy dawkach toksycznych dla samic. Ponadto, duże dawki lacydypiny wpływały na przebieg ciąży i porodu, wydłużając okres ciąży i powodując zaburzenia porodowe, co jest zgodne z mechanizmem działania antagonistów wapnia na mięśniówkę gładką macicy.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, kanał wapniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, mięśniówka gładka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, toksyczność ogólna, wpływ na rozrodczość, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Lacydypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne lacydypiny, antagonisty wapnia, wykazały odwracalne działania toksyczne typowe dla tej klasy leków, takie jak zmniejszona kurczliwość mięśnia sercowego, rozrost dziąseł oraz zaparcia u szczurów i psów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików, przy dawkach odpowiednio 15 mg/kg (NOAEL 2,5 mg/kg) i 18 mg/kg (NOAEL 9 mg/kg), zaobserwowano wewnątrzmaciczną śmierć płodu, zwiększenie masy łożyska oraz zmniejszenie masy ciała płodu. Ponadto, lacydypina wpływa na mięśniówkę macicy, powodując wydłużenie ciąży, zaburzenia porodu oraz hamowanie intensywności skurczów. Wpływ na rozwój postnatalny obejmował zmniejszenie przyrostu masy ciała młodych szczurów od 7 dnia po urodzeniu do zakończenia karmienia.
antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, ciąża, dawka toksyczna, działanie niepożądane, guz z komórek śródmiąższowych jąder, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, mechanizm działania, mięśniówka macicy, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, przeciwwskazanie, rozrost dziąseł, rozwój płodu, rozwój postnatalny, skurcz macicy, test toksykologiczny, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaparcia, zwiększenie masy łożyska