bilans masowy
Bilans masowy to metoda ilościowa wykorzystywana w medycynie i naukach o zdrowiu do analizy przepływu substancji w organizmie. Opiera się na zasadzie zachowania masy, zgodnie z którą suma masy substancji wchodzących do układu musi być równa sumie masy substancji wychodzących z układu plus ewentualnej akumulacji w układzie.
W praktyce klinicznej bilans masowy jest często stosowany przy monitorowaniu gospodarki płynowej u pacjentów (bilans płynów), ocenie funkcji nerek, analizie metabolizmu leków czy badaniu farmakokinetyki substancji leczniczych. Metoda ta pozwala na precyzyjne określenie, ile danej substancji zostało wchłonięte, zmetabolizowane i wydalone z organizmu.
W badaniach farmakologicznych bilans masowy z wykorzystaniem znakowanych izotopowo związków umożliwia śledzenie drogi metabolicznej leków i identyfikację metabolitów. Jest to kluczowe narzędzie w ocenie bezpieczeństwa nowych substancji leczniczych, pozwalające zrozumieć, w jaki sposób organizm przetwarza i eliminuje lek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami i nie ulega metabolizmowi, eliminowany jest niemal wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny, a klirens osoczowy około 88 ml/min, z ponad 90% dawki wydalanej w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania (do 24 godzin przy ciężkiej niewydolności) oraz zmniejszenie klirensu, co skutkuje zwiększoną ekspozycją na lek (do 17-krotnej u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek). Sugammadeks jest wykrywany w osoczu do 48 godzin po podaniu u tych pacjentów.
analiza farmakokinetyczna, białka osocza, bilans masowy, bolus dożylny, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ekspozycja na lek, faza eliminacji, kinetyka liniowa, klirens, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, populacyjna analiza farmakokinetyczna, rokuronium, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, sugammadeks, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, współczynnik zmienności - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w formie niezmienionej, z okresem półtrwania około 2 godzin i klirensem osoczowym około 88 mL/min. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), z minimalnym wydalaniem kałem lub powietrzem (<0,02%). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania i wzrost ekspozycji na lek, sięgający nawet 17-krotnego wzrostu u osób z ciężką niewydolnością nerek, gdzie stężenia sugammadeksu mogą być wykrywalne do 7 dni po podaniu.
bilans masowy, bolus dożylny, ekspozycja na lek, erytrocyty, farmakokinetyka, faza eliminacji, kinetyka liniowa, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otyłość olbrzymia, parametry farmakokinetyczne, rokuronium, sugammadeks, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenia czynności nerek, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, z klirensem około 88 mL/min i okresem półtrwania około 2 godzin. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), natomiast wydalanie z kałem i powietrzem jest minimalne (<0,02%). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania do około 24 godzin oraz wzrost ekspozycji na lek nawet 17-krotnie, z wykrywalnymi stężeniami sugammadeksu w osoczu do 48 godzin po podaniu.
analiza farmakokinetyczna populacyjna, białko osocza, bilans masowy, bolus dożylny, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ekspozycja całkowita, erytrocyt, faza eliminacji, idealna masa ciała, kinetyka liniowa, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens osocza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otyłość chorobliwa, otyłość olbrzymia, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, współczynnik zmienności - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynoszącą 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, z klirensem około 88 ml/min i okresem półtrwania około 2 godzin. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), natomiast eliminacja przez kał i powietrze wydychane jest minimalna (<0,02%). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek stwierdzono znaczące wydłużenie okresu półtrwania do 24 godzin oraz 17-krotnie większą ekspozycję na lek, z wykrywalnymi stężeniami nawet do 7 dni po podaniu.
analiza farmakokinetyczna, bilans masowy, bolus dożylny, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ekspozycja na lek, idealna masa ciała, kinetyka liniowa, klirens osoczowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otyłość chorobliwa, parametry farmakokinetyczne, stężenie w osoczu, sugammadeks, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Juta 100 mg/ml
Sugammadeks wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym wynoszącą około 11-14 litrów u dorosłych z prawidłową funkcją nerek. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się niemal wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, z klirensem około 88 mL/min i okresem półtrwania około 2 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania do 24 godzin oraz wzrost ekspozycji na lek nawet 17-krotnie, przy czym stężenia sugammadeksu pozostają wykrywalne do 48 godzin po podaniu. Eliminacja pozanerkowa jest marginalna (<0,02% dawki). Wiek, płeć oraz rasa nie wpływają istotnie na farmakokinetykę sugammadeksu.
bilans masowy, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenia czynności nerek, faza eliminacji, idealna masa ciała, kinetyka liniowa, klirens kreatyniny, klirens osocza, kompleks sugammadeksu z rokuronium, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne sugammadeksu, rzeczywista masa ciała, stężenie sugammadeksu, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, z klirensem około 88 mL/min i okresem półtrwania około 2 godzin. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), natomiast eliminacja przez kał lub powietrze wydychane jest minimalna (<0,02%). Sugammadeks nie ulega metabolizmowi, a jego farmakokinetyka jest podobna u pacjentów obu płci oraz różnych ras, w tym kaukaskiej i japońskiej, bez istotnych różnic klinicznych. Masa ciała nie wpływa znacząco na klirens i objętość dystrybucji, co potwierdzają badania u pacjentów z otyłością chorobliwą, gdzie ekspozycja na lek wzrasta liniowo z dawką podawaną według masy rzeczywistej lub idealnej.
białko osocza, bilans masowy, bolus dożylny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ekspozycja na lek, erytrocyt, farmakokinetyka leku, faza eliminacji, idealna masa ciała, kinetyka liniowa, klirens, klirens kreatyniny, klirens osocza, kompleks sugammadeksu z rokuronium, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze i pełna krew, otyłość chorobliwa, parametr farmakokinetyczny, populacyjna analiza farmakokinetyczna, rzeczywista masa ciała, stan stacjonarny, stężenie leku, sugammadeks, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadeks charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 1 do 16 mg/kg podawanych dożylnie, z objętością dystrybucji u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynoszącą około 11-14 litrów. Lek nie wiąże się z białkami osocza ani erytrocytami, a jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez nerki w postaci niezmienionej, z okresem półtrwania około 2 godzin i klirensem osoczowym około 88 mL/min. Ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem (96%), natomiast eliminacja przez kał lub powietrze wydychane jest minimalna (<0,02%). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania (do 24 godzin) oraz wzrost ekspozycji na lek nawet do 17-krotności w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek.
białka osocza, bilans masowy, bolus dożylny, całkowita ekspozycja, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenia czynności nerek, erytrocyty, farmakokinetyka sugammadeksu, faza eliminacji, idealna masa ciała, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, klirens sugammadeksu, kompleks sugammadeksu z rokuronium, łagodne zaburzenia, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze i pełna krew, parametry farmakokinetyczne, populacyjna analiza farmakokinetyczna, rzeczywista masa ciała, stan stacjonarny, sugammadeks, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, współczynnik zmienności, znieczulenie