Levosimendan Mercapharm
Levosimendan Mercapharm to preparat zawierający jako substancję czynną lewosimendan, który należy do grupy leków inotropowych dodatnich, stosowanych w leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca. Mechanizm działania lewosimendanu polega na zwiększaniu wrażliwości miokardium na wapń bez zwiększania jego stężenia wewnątrzkomórkowego, co prowadzi do poprawy kurczliwości mięśnia sercowego.
Lek ten wykazuje również działanie rozszerzające naczynia krwionośne poprzez otwieranie kanałów potasowych zależnych od ATP w mięśniach gładkich naczyń, co skutkuje zmniejszeniem obciążenia wstępnego i następczego serca. Levosimendan Mercapharm jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrej dekompensacji ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, gdy konwencjonalne leczenie nie jest wystarczające i gdy wskazane jest zastosowanie leku inotropowego.
Dawkowanie lewosimendanu rozpoczyna się zwykle od dawki nasycającej, a następnie kontynuuje się wlew ciągły. Podczas stosowania leku konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, elektrokardiogramu, ciśnienia tętniczego oraz stanu klinicznego pacjenta. Lek wykazuje długotrwały efekt terapeutyczny dzięki obecności aktywnych metabolitów, których okres półtrwania wynosi około 80 godzin.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lewozymendan, stosowany w dawce 2,5 mg/ml jako koncentrat do infuzji, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, co wskazuje na konieczność stosowania leku w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przed podjęciem decyzji o terapii należy przeprowadzić szczegółową analizę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki oraz dostępne alternatywy terapeutyczne. Ponadto, lek zawiera etanol w ilości 785 mg/ml, co może dodatkowo wpływać na ocenę bezpieczeństwa u kobiet w ciąży.
alternatywna metoda leczenia, bezpieczeństwo stosowania, dysfunkcja serca, infuzja leku, infuzja lewozymendanu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, Levosimendan Mercapharm, lewozymendan, metabolit lewozymendanu, metabolity lewozymendanu, mleko kobiece, monitorowanie pacjenta, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, substancja pomocnicza, wpływ na reprodukcję, wpływ na układ krążenia -
Leksykon leków
Lewozymendan, podawany w dawkach terapeutycznych 0,05-0,2 µg/kg mc./min, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z objętością dystrybucji około 0,3 L/kg i wysokim wiązaniem z białkami osocza (97-98%). Maksymalne stężenie leku osiągane jest po około 1 godzinie od rozpoczęcia infuzji dożylnej, a stan stacjonarny po 5 godzinach. Klirens wynosi około 3,0 mL/min/kg, a okres półtrwania substancji macierzystej to około 1 godzina. Lewozymendan jest całkowicie metabolizowany, a jego metabolity aktywne – OR-1855 i OR-1896 – osiągają maksymalne stężenia w osoczu około 2 dni po zakończeniu infuzji, z długim okresem półtrwania 75-80 godzin, co tłumaczy przedłużone działanie hemodynamiczne do 7-9 dni po infuzji. Wydalanie leku odbywa się głównie z moczem (54% dawki) i kałem (44% dawki), przy minimalnym wydalaniu leku w formie niezmienionej (<0,05%). Metabolity ulegają dializie, choć z niskim klirensem dializy (8-23 mL/min), natomiast lewozymendan nie jest dializowany.
aktywny metabolit, albumina, aminofenylopirydazynon, CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, czynny metabolit, dawka terapeutyczna, farmakokinetyka lewozymendanu, hemodializa, infuzja dożylna, klirens, koncentrat do sporządzania roztworu, Levosimendan Mercapharm, lewozymendan, marskość wątroby, metabolit OR-1855, metabolit OR-1896, N-acetylotransferaza, N-acetylotransferaza 2, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą, skala Child-Pugh, stężenie we krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami
