hipoglikemia łagodna
Hipoglikemia łagodna to stan obniżonego poziomu glukozy we krwi (poniżej 70 mg/dl lub 3,9 mmol/l), któremu towarzyszą objawy autonomiczne, takie jak drżenie rąk, potliwość, uczucie głodu, kołatanie serca oraz niepokój. Jest to wczesna faza hipoglikemii, która nie powoduje zaburzeń funkcji poznawczych ani utraty przytomności.
W przeciwieństwie do hipoglikemii ciężkiej, pacjent z hipoglikemią łagodną jest w stanie samodzielnie podjąć działania korygujące, np. spożyć szybko wchłaniające się węglowodany. Najczęściej występuje u osób z cukrzycą leczonych insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, zwłaszcza przy zbyt dużej dawce leku, opóźnionym lub pominiętym posiłku czy nieplanowanym wysiłku fizycznym.
Właściwe rozpoznanie i leczenie hipoglikemii łagodnej jest istotne dla zapobiegania progresji do hipoglikemii ciężkiej. Standardowe postępowanie obejmuje przyjęcie 15-20 g łatwo przyswajalnych węglowodanów (np. glukoza w tabletkach, sok owocowy), a następnie kontrolę glikemii po 15 minutach i ewentualne powtórzenie interwencji w przypadku utrzymywania się niskiego poziomu glukozy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Diabrezide 80 mg
Przedawkowanie gliklazydu, substancji czynnej produktu leczniczego Diabrezide (80 mg gliklazydu/tabletka), może prowadzić do hipoglikemii o różnym nasileniu, stanowiącej poważne zagrożenie dla pacjenta. Hipoglikemia łagodna do umiarkowanej objawia się drżeniem, potliwością, tachykardią, zaburzeniami koncentracji, niepokojem i głodem, bez utraty przytomności i objawów neurologicznych. W takich przypadkach zaleca się doustne podanie węglowodanów, dostosowanie dawki leku, modyfikację diety oraz ścisłą obserwację pacjenta do ustąpienia objawów. Natomiast hipoglikemia ciężka, manifestująca się śpiączką, drgawkami, zaburzeniami neurologicznymi, oddychania i krążenia, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, hospitalizacji oraz dożylnego podania 50 ml hipertonicznego roztworu glukozy (20-30%), a następnie ciągłego wlewu 10% roztworu glukozy w celu utrzymania stężenia glukozy powyżej 1 g/l.
białko osocza, drgawki, dysfagia, gliklazyd, hemodializa, hipertoniczny roztwór glukozy, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia łagodna, hipoglikemia polekowa, laktoza jednowodna, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, podanie węglowodanów, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy, zaburzenie krążenia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibenese GITS 10 mg
Przedawkowanie glipizydu, substancji czynnej w tabletkach Glibenese GITS (5 mg i 10 mg o przedłużonym uwalnianiu), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu, stanowiącej poważne zagrożenie dla życia. Mechanizm działania sulfonylomocznika powoduje nadmierne wydzielanie insuliny, co skutkuje hipoglikemią, która może przebiegać od łagodnej do ciężkiej, z objawami takimi jak śpiączka, utrata przytomności i zaburzenia neurologiczne. U pacjentów z chorobami wątroby ryzyko przedłużonej hipoglikemii jest zwiększone ze względu na wydłużony klirens glipizydu. W przypadku ciężkiej hipoglikemii konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja i dożylne podanie 50% roztworu glukozy, a następnie wlew 10% roztworu glukozy w celu utrzymania stężenia glukozy powyżej 100 mg/dl.
choroba wątroby, dializa, Glibenese GITS, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia łagodna, hospitalizacja, klirens glipizydu, nawrót hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, przedawkowanie glipizydu, roztwór glukozy, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie neurologiczne