efekt przeciwwydzielniczy

Efekt przeciwwydzielniczy (antysekrecyjny) to mechanizm działania leków polegający na hamowaniu wydzielania różnych substancji w organizmie, najczęściej odnoszący się do hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku. Leki o działaniu przeciwwydzielniczym mają zastosowanie w terapii chorób przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół Zollingera-Ellisona.

Do głównych grup leków o działaniu przeciwwydzielniczym należą inhibitory pompy protonowej (IPP), takie jak omeprazol, pantoprazol czy esomeprazol, które blokują pompę protonową (H+/K+-ATP-azę) w komórkach okładzinowych żołądka, hamując końcowy etap wydzielania kwasu solnego. Antagoniści receptorów H2 (ranitydyna, famotydyna) blokują receptory histaminowe H2 w żołądku, zmniejszając wydzielanie kwasu solnego. Efekt przeciwwydzielniczy wykazują również leki cholinolityczne, antagoniści receptorów muskarynowych oraz analogi somatostatyny.

W kontekście terapii chorób przewodu pokarmowego, efekt przeciwwydzielniczy prowadzi do wzrostu pH w żołądku, co sprzyja gojeniu owrzodzeń oraz łagodzi objawy nadkwaśności i refluksu. Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie leków o silnym działaniu przeciwwydzielniczym może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak hipochlorhydria, zaburzenia wchłaniania witaminy B12, wapnia i magnezu, a także zwiększać ryzyko niektórych infekcji przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl