RFD
RFD (Radiofrequency Denervation) to małoinwazyjna procedura medyczna stosowana w leczeniu przewlekłego bólu, szczególnie bólu kręgosłupa pochodzenia stawowego. Polega na wykorzystaniu prądu o częstotliwości radiowej do selektywnego niszczenia nerwów przewodzących ból z określonego obszaru anatomicznego.
Zabieg wykonuje się najczęściej w obrębie stawów międzykręgowych (facetowych), które często są źródłem bólu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa. Procedura RFD jest zazwyczaj przeprowadzana po potwierdzeniu skuteczności diagnostycznych blokad nerwowych z użyciem środków znieczulających miejscowo.
Technika ta zapewnia długotrwałą ulgę w bólu (średnio 6-12 miesięcy) poprzez przerwanie przewodnictwa bólowego. Charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, krótkim czasem wykonania (zazwyczaj procedura ambulatoryjna) oraz minimalnym okresem rekonwalescencji. W praktyce klinicznej RFD jest cennym narzędziem w wielokierunkowym leczeniu przewlekłych zespołów bólowych kręgosłupa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Promonta 5 mg 5 mg
Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, wykazuje skuteczne działanie przeciwastmatyczne poprzez hamowanie skurczu oskrzeli, zmniejszenie wydzielania śluzu, redukcję przepuszczalności naczyń oraz ograniczenie napływu eozynofilów. W dawce 5 mg doustnie obserwuje się szybkie rozszerzenie oskrzeli już po 2 godzinach, a dawka 10 mg u dorosłych znacząco poprawia parametry czynności płuc, takie jak FEV1 (wzrost o 10,4% vs 2,7% placebo) oraz PEFR (wzrost o 24,5 l/min vs 3,3 l/min placebo), jednocześnie zmniejszając zużycie β-agonistów o 26,1% w porównaniu do 4,6% w grupie placebo. Montelukast wykazuje synergizm z β-agonistami oraz korzystne efekty przeciwzapalne, potwierdzone redukcją eozynofilów we krwi obwodowej i drogach oddechowych, co koreluje z poprawą kontroli astmy zarówno u dorosłych, jak i dzieci (2-14 lat). Terapia łączona z wziewnymi glikokortykosteroidami, np. beklometazonem, dodatkowo zwiększa FEV1 (o 5,43% vs 1,04%) i zmniejsza zużycie β-agonistów (o 8,70% vs wzrost o 2,64%).
antagonista receptora leukotrienowego, astma przewlekła, beta-agonista, dawkowanie raz na dobę, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, eikozanoid, eozynofil, FEV1, komórka tuczna, lek przerywający napad astmy, leukotrien cysteinylowy, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napływ eozynofilów, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, PEFR, powysiłkowy skurcz oskrzeli, receptor CysLT1, receptor leukotrienu cysteinylowego, RFD, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, wydzielanie śluzu, wziewny flutykazon, wziewny glikokortykosteroid