cykl estralny
Cykl estralny to sekwencja zmian fizjologicznych i behawioralnych zachodzących u samic ssaków niebędących naczelnym, która związana jest z rozrodem. W przeciwieństwie do cyklu menstruacyjnego występującego u człowieka i niektórych naczelnych, cykl estralny charakteryzuje się okresem rui (estrus), podczas którego samica wykazuje gotowość do kopulacji i zachodzi owulacja.
Cykl estralny dzieli się na cztery fazy: proestrus (przedruja), estrus (ruja właściwa), metestrus (poruja) i diestrus (międzyruja). Każda faza charakteryzuje się specyficznymi zmianami stężeń hormonów płciowych, co wpływa na funkcjonowanie jajników, macicy oraz na zachowanie zwierzęcia. Długość cyklu estralnego jest gatunkowo zmienna – u szczurów trwa około 4-5 dni, u psów około 6 miesięcy, a u koni około 21 dni.
W diagnostyce weterynaryjnej ocena fazy cyklu estralnego może być przeprowadzona poprzez cytologię pochwową, pomiar stężeń hormonów we krwi lub obserwację zachowania zwierzęcia. Zaburzenia cyklu estralnego mogą wskazywać na choroby układu rozrodczego, zaburzenia endokrynologiczne lub problemy z płodnością, co stanowi istotny element diagnostyki weterynaryjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetmodis 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tetrabenazyny wykazały, że wielokrotne podawanie doustne prowadzi do obniżenia stężenia monoamin, co manifestuje się u zwierząt objawami takimi jak letarg, obniżona aktywność, zez oraz sedacja, stanowiąca czynnik ograniczający dawkę. W zakresie genotoksyczności, tetrabenazyna nie indukowała mutacji punktowych in vitro, jednak przy cytotoksycznych stężeniach zaobserwowano aberracje chromosomowe w komórkach jajnika chomika chińskiego, natomiast testy in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego leku. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono wpływu na ciążę i przeżywalność płodu przy ekspozycji mniejszej niż kliniczna, choć odnotowano wydłużenie fazy cyklu estralnego i opóźnienie płodności u samic, bez wpływu na rozród samców. U królików nie wykazano negatywnego wpływu na reprodukcję, jednak ekspozycja była niższa niż kliniczna, co ogranicza interpretację wyników.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności przy długotrwałym stosowaniu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany na poziomie ekspozycji klinicznie istotnym, m.in. pigmentację tarczycy u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 i parametrów hematologicznych u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla kliniki pozostaje niejasne.
badanie in vitro, ciąża rzekoma, cykl estralny, ekspozycja, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon tarczycowy, in vivo, krwinki, kwetiapina, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, test laboratoryjny, toksyczność, właściwość genotoksyczna, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigrix 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tikagreloru obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych, w tym testy genotoksyczności oraz analizy toksyczności po pojedynczym i wielokrotnym podaniu. Dane nie wskazują na istotne ryzyko poważnych działań niepożądanych u pacjentów. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co koreluje z działaniami niepożądanymi u ludzi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i mało prawdopodobne, aby miały znaczenie kliniczne u ludzi. Toksyczność rozwojowa wykazała niewielkie nieprawidłowości u szczurów (margines bezpieczeństwa 5,1) oraz opóźnienie dojrzewania wątroby i układu szkieletowego u królików (margines bezpieczeństwa 4,5), przy czym ryzyko kliniczne jest minimalne przy zachowaniu tych marginesów.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, cykl estralny, dojrzewanie wątroby, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, laktacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku do mleka, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej leku Etiagen (tabletki powlekane 25 mg, 100 mg i 200 mg), obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na rozród i rozwój na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co wspiera bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. U szczurów zaobserwowano odkładanie barwnika w gruczole tarczowym, a u makaków jawajskich przerost komórek pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia T₃ w surowicy, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, co wskazuje na potencjalne zaburzenia hormonalne i hematologiczne. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki prowadzące do zaćmy, co ma istotne implikacje kliniczne przy długotrwałej terapii.
anemia, badanie toksykologiczne, ciąża rzekoma, cykl estralny, diestrus, Etiagen, genotoksyczność, gospodarka hormonalna tarczycy, gruczoł tarczycowy, hemoglobina, hormon T3, hormony tarczycy, implantacja zarodka, krwinki, kwetiapina, płodność, prolaktyna, przerost pęcherzyków tarczycy, receptor dopaminowy, skrzywienie kości, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ecugra 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tikagreloru obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz karcinogennych, które nie wykazały istotnego ryzyka działań niepożądanych przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego, zgodne z działaniami niepożądanymi u ludzi. W badaniach karcinogenności u samic szczurów podawano wysokie dawki tikagreloru, co skutkowało zwiększoną częstością gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych nowotworów są specyficzne dla szczurów i uznawane za mało istotne klinicznie. Badania toksyczności rozwojowej wykazały niewielkie nieprawidłowości przy dawkach toksycznych dla matek, z marginesami bezpieczeństwa wynoszącymi odpowiednio 5,1 u szczurów i 4,5 u królików, gdzie obserwowano opóźnienia w rozwoju wątroby i układu szkieletowego.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie karcinogenności, cykl estralny, dawka terapeutyczna, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, karcinogeneza, margines bezpieczeństwa leku, nieprawidłowość rozwojowa, opóźnione dojrzewanie wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, tikagrelor znakowany radioaktywnie, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogno 3 mg
Badania przedkliniczne eszopiklonu wykazały brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, psy). W badaniach genotoksyczności i karcynogenności nie stwierdzono ryzyka związanego z eszopiklonem ani jego aktywnym metabolitem (S)-N-demetylo zopiklonem (S-DMZ). W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano efekty degeneracyjne na męskich narządach płciowych, obniżoną płodność u obu płci, zaburzenia cyklu estralnego oraz przyspieszenie starzenia reprodukcyjnego, jednak zmiany te występowały jedynie przy dawkach 13-16-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną i miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. W badaniach rozwojowych odnotowano opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową u szczurów i królików, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym leku.
badanie toksyczności, cykl estralny, cykliczność rui, działanie teratogenne, Esogno, eszopiklon, męskie narządy płciowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność poporodowa, rozwój wewnątrzmaciczny płodu, ryzyko genotoksyczne, ryzyko karcynogenne, S-N-demetylo zopiklon, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, wady wrodzone, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treosulfan Zentiva 5 g
Dane przedkliniczne dotyczące treosulfanu, substancji czynnej leku Treosulfan Zentiva, wskazują na umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 w zakresie 2575-3360 mg/kg m.c. (doustnie u myszy i szczurów) oraz >2500 mg/kg m.c. (dożylnie u myszy i dootrzewnowo u szczurów). Badania toksyczności podostrej na małpach wykazały dawkozależne uszkodzenia układu krwiotwórczego przy dawkach 56-111 mg/kg/dobę oraz poważniejsze objawy toksyczne, takie jak biegunka, ogólna niesprawność i znaczne zmniejszenie masy ciała przy dawkach 222-445 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach, trwających 7 miesięcy, zaobserwowano selektywne działanie gonadotoksyczne, objawiające się zmniejszeniem spermiogenezy u samców oraz zaburzeniami cyklu estralnego u samic, bez istotnych zmian w innych narządach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spironol 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa spironolaktonu wykazały, że długotrwałe podawanie dużych dawek tego leku u szczurów może prowadzić do rozwoju nowotworów, choć kliniczne znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań. W modelach zwierzęcych spironolakton wpływa na funkcje rozrodcze, m.in. u myszy hamuje owulację i implantację zarodka, co skutkuje zmniejszoną płodnością, a u szczurów wydłuża cykl rujowy. Badania na królikach wykazały toksyczność na zarodek i płód, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
ciąża, cykl estralny, cykl rujowy, działanie antyandrogenne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, gospodarka hormonalna, implantacja zarodka, owulacja, płodność, receptor androgenowy, rozwój narządów płciowych, spironolakton, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa i płodowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa oksytocyny są niewystarczające, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych analiz oceniających długoterminowe działania niepożądane tego hormonu peptydowego. Brak jest systematycznych badań na modelach zwierzęcych i ludziach dotyczących potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności oksytocyny, w tym testów mutagenności in vitro (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych) i in vivo. Ponadto, nie dysponujemy danymi dotyczącymi wpływu oksytocyny na płodność, spermatogenezę, cykle estralne czy zdolność do zapłodnienia, ani na parametry reprodukcyjne w modelach zwierzęcych i u ludzi.
aberracja chromosomowa, cykl estralny, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, hormon peptydowy, laktacja, oksytocyna, parametr reprodukcyjny, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, praktyka położnicza, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, spermatogeneza, test Amesa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, zdolność do zapłodnienia - Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetrabenazyna, substancja czynna preparatu Tetmodis, została poddana badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na płodność i rozwój prenatalny i postnatalny. W badaniach toksyczności zaobserwowano objawy takie jak obniżona aktywność, letarg, zez i przymknięcie oczu, związane ze zmniejszeniem stężenia monoamin, a także sedację ograniczającą dawkę leku. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vitro, jednak test aberracji chromosomowych in vitro był dodatni przy stężeniach cytotoksycznych, natomiast test in vivo był ujemny. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego tetrabenazyny, co stanowi istotne ograniczenie oceny bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cykl estralny, ekspozycja układowa, genotoksyczność, letarg, monoaminy, mutacja punktowa, narażenie układowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, sedacja, śmiertelność okołoporodowa, stężenie cytotoksyczne, tetrabenazyna, toksyczność, toksyczny wpływ, zaburzenie fizjologiczne