Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Treosulfan Zentiva 5 g

Dane przedkliniczne dotyczące treosulfanu, substancji czynnej leku Treosulfan Zentiva, wskazują na umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 w zakresie 2575-3360 mg/kg m.c. (doustnie u myszy i szczurów) oraz >2500 mg/kg m.c. (dożylnie u myszy i dootrzewnowo u szczurów). Badania toksyczności podostrej na małpach wykazały dawkozależne uszkodzenia układu krwiotwórczego przy dawkach 56-111 mg/kg/dobę oraz poważniejsze objawy toksyczne, takie jak biegunka, ogólna niesprawność i znaczne zmniejszenie masy ciała przy dawkach 222-445 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach, trwających 7 miesięcy, zaobserwowano selektywne działanie gonadotoksyczne, objawiające się zmniejszeniem spermiogenezy u samców oraz zaburzeniami cyklu estralnego u samic, bez istotnych zmian w innych narządach.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Treosulfan Zentiva

Dane przedkliniczne dotyczące treosulfanu, substancji czynnej leku Treosulfan Zentiva, obejmują badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Informacje te są istotne dla oceny profilu bezpieczeństwa stosowania tego leku w warunkach klinicznych.1

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały stosunkowo wysokie wartości LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanych zwierząt) treosulfanu, co wskazuje na umiarkowaną toksyczność ostrą. W zależności od drogi podania i gatunku zwierząt doświadczalnych, wartości LD50 były następujące:Toksyczność podostra

W badaniach toksyczności podostrej przeprowadzonych na małpach zaobserwowano zależne od dawki efekty toksyczne. Przy dawkach 56-111 mg/kg/dobę odnotowano uszkodzenie układu krwiotwórczego. Zastosowanie wyższych dawek treosulfanu (222-445 mg/kg/dobę) wiązało się z poważniejszymi objawami toksycznymi, które obejmowały:3

  • Biegunkę – zaburzenie funkcji przewodu pokarmowego wskazujące na toksyczne działanie na nabłonek jelitowy
  • Niesprawność – ogólne pogorszenie stanu fizycznego zwierząt
  • Znaczące zmniejszenie masy ciała – świadczące o ogólnym działaniu toksycznym leku

Toksyczność przewlekła

Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na szczurach, którym podawano treosulfan przez okres siedmiu miesięcy. Główne obserwacje dotyczyły wpływu na układ rozrodczy zwierząt. U samców stwierdzono zmniejszenie spermiogenezy, co może wskazywać na potencjalne działanie gonadotoksyczne treosulfanu. U samic zaobserwowano zaburzenia cyklu estralnego. Co istotne, nie wykazano istotnych zmian w innych narządach, co sugeruje względną selektywność działania toksycznego treosulfanu na układ rozrodczy.4

Potencjał rakotwórczy i mutagenny

Dane kliniczne wskazują, że długoterminowe leczenie treosulfanem podawanym doustnie wiązało się z wystąpieniem białaczki nielimfatycznej u 1,4% pacjentów. Treosulfan, podobnie jak inne cytostatyki o właściwościach alkilujących, wykazuje potencjał mutagenny. Z tego powodu kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas terapii tym lekiem.5

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono dedykowanych badań dotyczących toksycznego wpływu treosulfanu na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych. Jednakże obserwacje poczynione podczas badań toksyczności przewlekłej u szczurów dostarczyły istotnych informacji na temat potencjalnego wpływu leku na płodność. Stwierdzono:6

  • Opóźnioną spermiogenezę u samców – wskazującą na zaburzenie procesu wytwarzania plemników, co może negatywnie wpływać na płodność męską
  • Brak ciałka żółtego u samic – sugerujący zaburzenia owulacji
  • Brak pęcherzyków jajnikowych – wskazujący na potencjalne uszkodzenie jajników i zaburzenie cyklu rozrodczego

Powyższe obserwacje wskazują na istotne ryzyko upośledzenia funkcji rozrodczych przez treosulfan, mimo braku dedykowanych badań reprodukcyjnych.7

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl