zaawansowany nabłonkowy rak jajnika
Wskazanie

Zaawansowany nabłonkowy rak jajnika to agresywna postać nowotworu złośliwego jajnika, rozpoznawana najczęściej w stadium III i IV według klasyfikacji FIGO. Charakteryzuje się rozprzestrzenieniem komórek nowotworowych poza jajniki, z zajęciem otrzewnej, węzłów chłonnych lub narządów odległych. Ze względu na brak wczesnych objawów, około 70% przypadków jest diagnozowanych dopiero w stadium zaawansowanym, co znacząco pogarsza rokowanie.

Podstawą leczenia zaawansowanego raka jajnika jest postępowanie wielodyscyplinarne obejmujące zabieg chirurgiczny (cytoredukcja) oraz chemioterapię. Celem operacji jest maksymalna resekcja zmian nowotworowych (optymalna cytoredukcja), a następnie wdrażana jest chemioterapia oparta na pochodnych platyny (karboplatyna) w połączeniu z taksanami (paklitaksel). W Polsce stosowane są preparaty takie jak: Carboplatin-Ebewe, Carbomedac, Paclitaxel Kabi, Paclitaxel-Ebewe czy Sindaxel.

W ostatnich latach standardem postępowania u pacjentek z mutacją BRCA1/2 lub z zaburzeniami rekombinacji homologicznej (HRD+) stało się leczenie podtrzymujące inhibitorami PARP. Na polskim rynku dostępne są: Lynparza (olaparyb), Zejula (niraparyb) oraz Rubraca (rukaparyb). U pacjentek z ekspresją PD-L1 stosuje się również immunoterapię – Avastin (bewacyzumab) w skojarzeniu z chemioterapią i jako leczenie podtrzymujące.

Największe trudności w leczeniu zaawansowanego raka jajnika obejmują wysokie ryzyko nawrotu choroby (około 70-80% przypadków), rozwój oporności na pochodne platyny oraz liczne działania niepożądane terapii. Wyzwaniem pozostaje również optymalna kwalifikacja pacjentek do leczenia podtrzymującego oraz ograniczona skuteczność chemioterapii II linii w przypadku wznowy. Poważnym problemem jest także utrzymanie jakości życia pacjentek w obliczu długotrwałego leczenia i jego powikłań, co wymaga kompleksowego podejścia wspierającego podczas całego procesu terapeutycznego.