leki blokujące kanały wapniowe
Leki blokujące kanały wapniowe (CCB, calcium channel blockers) to grupa preparatów farmakologicznych, które hamują napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń oraz komórek mięśnia sercowego poprzez blokowanie kanałów wapniowych typu L. Ich działanie prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej wyróżnia się dwie główne podgrupy: pochodne dihydropirydyny (np. amlodypina, nifedypina, lerkanidypina) działające głównie na naczynia obwodowe, oraz pochodne niedihydropirydynowe (werapamil, diltiazem) wykazujące dodatkowo działanie chronotropowe i dromotropowe ujemne na mięsień sercowy. Leki te znajdują zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, zaburzeń rytmu serca oraz niektórych postaci migreny.
Blokery kanałów wapniowych charakteryzują się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak mogą powodować działania niepożądane takie jak obrzęki obwodowe, zaczerwienienie twarzy, bóle głowy (pochodne dihydropirydynowe) lub zaparcia, bradykardia i bloki przewodzenia (pochodne niedihydropirydynowe). Należy zachować ostrożność przy ich stosowaniu u pacjentów z niewydolnością serca oraz przy łączeniu z beta-blokerami, szczególnie w przypadku werapamilu i diltiazemu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Interakcje
Bikalutamid, stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, jest inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9, 2C19 i 2D6, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych. Badania wykazały, że po 28-dniowym podawaniu bikalutamidu z midazolamem następuje wzrost AUC midazolamu o około 80%, co ma znaczenie kliniczne zwłaszcza dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, bikalutamid może wypierać warfarynę z białek osocza, co skutkuje zwiększeniem PT/INR i wymaga ścisłego monitorowania oraz ewentualnej korekty dawki leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się także ostrożność i monitorowanie stężenia cyklosporyny oraz leków blokujących kanały wapniowe, gdyż bikalutamid może zwiększać ich stężenia w osoczu.
analog LHRH, bikalutamid, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, fenazon, hepatotoksyczność, hormon luteinizujący, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP 3A4, izoenzymy CYP, ketokonazol, leczenie przeciwandrogenowe, lek przeciwarytmiczny, leki blokujące kanały wapniowe, midazolam, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odstęp QT, parametry koagulologiczne, pochodne kumaryny, pole pod krzywą AUC, R-enancjomer bikalutamidu, rak gruczołu krokowego, terfenadyna, torsade de pointes, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny