sztywność palucha

Sztywność palucha (hallux rigidus) to zwyrodnieniowa choroba stawu śródstopno-paliczkowego palucha, charakteryzująca się ograniczeniem ruchomości, szczególnie w zakresie wyprostu. Jest to druga po paluchu koślawym najczęstsza patologia dotycząca palucha, występująca przeważnie u osób po 40. roku życia.

Etiologia schorzenia obejmuje urazy, przeciążenia, wady wrodzone stopy oraz predyspozycje genetyczne. W obrazie klinicznym dominuje ból zlokalizowany w stawie śródstopno-paliczkowym palucha, nasilający się podczas chodzenia i stania. Charakterystyczne są również osteofity wyczuwalne na grzbietowej powierzchni stawu oraz ograniczenie ruchomości, głównie wyprostu.

Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz obrazowaniu radiologicznym, które uwidacznia zwężenie szpary stawowej, osteofity i zmiany zwyrodnieniowe. Leczenie zachowawcze obejmuje stosowanie wkładek ortopedycznych z usztywnieniem podeszwowym, niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz modyfikację obuwia. W zaawansowanych przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne – artroplastyka, artrodeza lub cheilektomia.

Nieleczona sztywność palucha prowadzi do postępujących zmian zwyrodnieniowych, znacznego ograniczenia ruchomości stawu oraz zaburzeń chodu i równowagi. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia pozwala na zmniejszenie dolegliwości bólowych i spowolnienie progresji choroby.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl