kończyna

Kończyna (łac. membrum, extremitas) to część ciała odchodząca od tułowia, posiadająca własną strukturę kostno-mięśniową oraz unerwienie i unaczynienie. U człowieka wyróżniamy dwie pary kończyn: górne (kończyny piersiowe) i dolne (kończyny miednicowe).

Kończyny górne są przystosowane głównie do chwytania i manipulowania przedmiotami, podczas gdy kończyny dolne pełnią funkcję podporową i lokomocyjną. Każda kończyna zbudowana jest z odcinków połączonych stawami, co zapewnia jej ruchomość. W kończynie górnej wyróżniamy: obręcz barkową, ramię, przedramię i rękę, natomiast w kończynie dolnej: obręcz miedniczną, udo, podudzie i stopę.

Choroby kończyn mogą dotyczyć układu kostno-stawowego (złamania, zwichnięcia, zapalenia stawów), układu mięśniowego (miopatie, urazy mięśni), układu naczyniowego (miażdżyca, zakrzepica, choroba Raynauda) oraz układu nerwowego (neuropatie, zespoły uciskowe). Diagnostyka schorzeń kończyn obejmuje badanie kliniczne oraz badania obrazowe, takie jak RTG, USG, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa.

W praktyce klinicznej istotne jest różnicowanie bólu kończyn, który może wynikać z przyczyn miejscowych (urazy, zapalenia), jak i ogólnoustrojowych (choroby reumatyczne, neurologiczne, metaboliczne). Szczególnie ważna jest wczesna diagnostyka i leczenie zaburzeń ukrwienia kończyn, które nieleczone mogą prowadzić do martwicy i konieczności amputacji.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl