izoprotenerol
Izoprotenerol (Isoproterenol) to syntetyczny katecholaminowy lek sympatykomimetyczny, działający jako nieselektywny agonista receptorów beta-adrenergicznych (β₁ i β₂). Ze względu na swoje silne działanie chronotropowe i inotropowe dodatnie, jest stosowany w stanach nagłych, takich jak bradyarytmie czy blok serca, gdzie konieczne jest szybkie zwiększenie częstości akcji serca.
W praktyce klinicznej izoprotenerol wykorzystywany jest głównie w warunkach intensywnej terapii do krótkotrwałego leczenia bradykardii i hipotensji, szczególnie gdy inne metody (np. atropina) okazały się nieskuteczne. Lek ten wywołuje rozszerzenie oskrzeli, przez co znajduje zastosowanie również w ciężkich stanach astmatycznych. Warto zaznaczyć, że w leczeniu astmy został w dużej mierze zastąpiony przez bardziej selektywne beta₂-mimetyki.
Stosowanie izoproterenolu wiąże się z ryzykiem wystąpienia istotnych działań niepożądanych, takich jak tachykardia, zaburzenia rytmu serca, drżenia mięśniowe czy zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Z tego względu jego podawanie wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych pacjenta, a dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, najczęściej w formie wlewu dożylnego z kontrolowaną szybkością.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Polfenon 150 mg
Przedawkowanie propafenonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Polfenon (tabletki powlekane 150 mg i 300 mg), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym wydłużenia odstępu PQ, poszerzenia zespołu QRS, bloków przedsionkowo-komorowych, częstoskurczu komorowego oraz migotania komór. Ujemne działanie inotropowe skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, co może wywołać niedociśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach wstrząs kardiogenny. Objawy neurologiczne obejmują bóle głowy, zawroty, parestezje, drżenia, a w ciężkich zatruciach drgawki kloniczno-toniczne, senność, śpiączkę i zatrzymanie oddechu. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia układu pokarmowego, szkieletowego i rozrodczego, w tym zaburzenia erekcji i zmniejszenie liczby plemników. Ciężkość objawów jest zależna od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta.
arytmia komorowa, białka osocza, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz komorowy, defibrylacja, drgawki kloniczno-toniczne, działanie inotropowe, hemodializa, hemoperfuzja, izoprotenerol, kardiotoksyczność, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, odstęp PQ, parestezje, propafenon chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia, zatrzymanie oddechu, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cusimolol 0,5% 5 mg/ml
Przedawkowanie leku Cusimolol 0,5%, zawierającego 5 mg/ml tymololu w postaci maleinianu tymololu, może prowadzić do ogólnoustrojowych działań beta-adrenolitycznych, nawet przy miejscowym podaniu do worka spojówkowego. Objawy przedawkowania obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie, zawroty i bóle głowy, skurcz oskrzeli, niewydolność serca, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie akcji serca. Szczególnie niebezpieczne jest niezamierzone połknięcie preparatu, które może nasilić objawy blokady receptorów beta-adrenergicznych. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowych jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stanu pacjenta.
atropina, badanie EKG, beta-2-agonista, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból głowy, bradykardia, diuretyk, duszność, działanie beta-adrenolityczne, glikozyd naparstnicy, izoprotenerol, krążenie ogólne, lek wazopresyjny, maleinian tymololu, niedociśnienie, niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór soli fizjologicznej, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, układ krążeniowo-oddechowy, węgiel aktywowany, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zwolnienie czynności serca