drgawki kloniczno-toniczne

Drgawki kloniczno-toniczne (toniczno-kloniczne) to najbardziej rozpoznawalna forma napadów padaczkowych, dawniej określana jako grand mal. Charakteryzują się dwufazowym przebiegiem: początkowo występuje faza toniczna, podczas której dochodzi do nagłego uogólnionego wzmożenia napięcia mięśniowego, powodującego upadek chorego i często zatrzymanie oddechu, po czym następuje faza kloniczna z rytmicznymi skurczami mięśni całego ciała.

Napady te zwykle trwają od 1 do 3 minut i mogą być poprzedzone aurą, która stanowi sygnał ostrzegawczy dla pacjenta. W okresie ponapadowym często występuje splątanie, senność, bóle mięśni oraz czasowa dezorientacja. Istotnym elementem jest okres niepamięci wstecznej dotyczącej samego napadu.

Drgawki kloniczno-toniczne mogą występować jako pierwotnie uogólnione (idiopatyczne) lub wtórnie uogólnione, rozwijające się z ogniskowego początku napadu. Ich diagnostyka obejmuje badanie EEG, obrazowanie mózgu (MRI) oraz wywiad kliniczny. W terapii stosuje się leki przeciwpadaczkowe, a w przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się leczenie operacyjne, stymulację nerwu błędnego lub dietę ketogenną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl