zaawansowana niewydolność serca

Zaawansowana niewydolność serca to stan kliniczny charakteryzujący się ciężką dysfunkcją mięśnia sercowego, prowadzącą do istotnego upośledzenia przepływu krwi i niedostatecznej perfuzji narządów. Najczęściej definiowana jest jako III lub IV klasa wg klasyfikacji NYHA (New York Heart Association) lub stadium D wg klasyfikacji AHA/ACC.

U pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca występują nasilone objawy, takie jak duszność spoczynkowa, orthopnoe, znaczne ograniczenie tolerancji wysiłku, przewlekłe zmęczenie, obrzęki obwodowe i epizody dekompensacji pomimo optymalnej terapii farmakologicznej. Chorzy ci często wymagają częstych hospitalizacji i mają wysokie roczne ryzyko zgonu (>20%).

W diagnostyce zaawansowanej niewydolności serca kluczowe znaczenie ma ocena funkcji skurczowej i rozkurczowej serca (echokardiografia), oznaczenie biomarkerów (BNP, NT-proBNP), badanie wydolności wysiłkowej (test 6-minutowego marszu, ergospirometria) oraz ocena hemodynamiczna (cewnikowanie prawego serca).

Leczenie zaawansowanej niewydolności serca obejmuje optymalną terapię farmakologiczną (inhibitory RAAS, beta-blokery, antagonisty aldosteronu, inhibitory SGLT2), leczenie urządzeniami (CRT, ICD), a w wybranych przypadkach zaawansowane metody terapii takie jak mechaniczne wspomaganie krążenia (LVAD) czy kwalifikacja do przeszczepu serca. Coraz większą rolę odgrywa również kompleksowa opieka paliatywna.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl