napadowy częstoskurcz przedsionkowy
Napadowy częstoskurcz przedsionkowy (ang. paroxysmal atrial tachycardia, PAT) to rodzaj arytmii nadkomorowej charakteryzujący się nagłym wystąpieniem szybkiej akcji serca, zwykle 150-250 uderzeń na minutę. Arytmia rozpoczyna się i kończy nagle, a jej źródło zlokalizowane jest w przedsionkach serca.
Mechanizm tej arytmii opiera się najczęściej na krążącym pobudzeniu (re-entry) lub automatyzmie ektopowego ogniska w przedsionku. W zapisie EKG charakteryzuje się regularnymi zespołami QRS poprzedzonymi załamkami P o morfologii odmiennej od załamków rytmu zatokowego. Przewodzenie do komór zwykle odbywa się w stosunku 1:1, jednak przy bardzo szybkiej akcji przedsionków może wystąpić blok przedsionkowo-komorowy.
Klinicznie napadowy częstoskurcz przedsionkowy może objawiać się kołataniem serca, dusznością, zawrotami głowy, bólem w klatce piersiowej lub osłabieniem. U niektórych pacjentów może przebiegać bezobjawowo. Arytmia ta może być związana z chorobami serca (np. choroba niedokrwienna, wady zastawkowe), zaburzeniami elektrolitowymi, nadczynnością tarczycy lub spożyciem stymulantów.
Leczenie obejmuje manewry zwiększające napięcie nerwu błędnego (np. próba Valsalvy), farmakoterapię (β-blokery, blokery kanału wapniowego, leki antyarytmiczne) oraz w przypadkach opornych – ablację przezskórną ogniska arytmii. W większości przypadków rokowanie jest dobre, jednak nieleczona arytmia może prowadzić do tachykardiomiopatii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma to roztwór do wstrzykiwań zawierający siarczan magnezu w stężeniu 200 mg/ml, stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych niedoborów magnezu oraz w stanach klinicznych wymagających szybkiego uzupełnienia tego elektrolitu. Wskazania obejmują m.in. powikłania ciąży związane z nadciśnieniem (gestoza EPH), gdzie lek działa przeciwdrgawkowo i naczyniorozszerzająco, a także stany drgawkowe, zaburzenia rytmu serca takie jak torsade de pointes i napadowy częstoskurcz przedsionkowy, oraz napady dychawicy oskrzelowej o nasileniu łagodnym do średnio ciężkiego. Preparat jest również stosowany w profilaktyce hipomagnezemii u pacjentów żywionych pozajelitowo oraz w leczeniu niedoborów magnezu wynikających z zespołu upośledzonego wchłaniania, alkoholizmu, marskości wątroby, ostrego zapalenia trzustki i długotrwałego stosowania płynów infuzyjnych bez magnezu.
depresja oddechowa, dychawica oskrzelowa, działanie naczyniorozszerzające, działanie przeciwdrgawkowe, hipomagnezemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, marskość wątroby, napadowy częstoskurcz przedsionkowy, niedoczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, ostry niedobór magnezu, padaczka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rzucawka, siarczan magnezu, stan drgawkowy, stan przedrzucawkowy, torsade de pointes, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zespół upośledzonego wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Siarczan magnezu – Wskazania do stosowania
Siarczan magnezu, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20% (200 mg/ml), jest szeroko stosowany w leczeniu powikłań nadciśnieniowych w ciąży, w tym gestozy EPH, stanu zagrożenia rzucawką oraz rzucawki, pełniąc rolę zarówno terapeutyczną, jak i profilaktyczną. Ponadto, jest wskazany w leczeniu ostrych niedoborów magnezu wynikających z zespołów upośledzonego wchłaniania, alkoholizmu, marskości wątroby, ostrego zapalenia trzustki oraz długotrwałego stosowania płynów infuzyjnych niezawierających magnezu. Siarczan magnezu jest również integralnym składnikiem żywienia pozajelitowego, zapewniając uzupełnienie magnezu u pacjentów nieprzyjmujących pokarmów drogą doustną.
alkoholizm, arytmia, astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa, eklampsja, hipomagnezemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, marskość wątroby, nadciśnienie indukowane ciążą, napadowy częstoskurcz przedsionkowy, niedoczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, padaczka, płyn infuzyjny, preeklampsja, roztwór do wstrzykiwań, rzucawka, siarczan magnezu, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, zespół upośledzonego wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Digoxin Teva 100 mcg
Digoksyna, glikozyd naparstnicy o kodzie ATC C01AA05, działa głównie poprzez hamowanie Na+, K+–ATP–azy w sarkolemmie miocytów, co prowadzi do zatrzymania jonów sodowych wewnątrz komórek, zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia oraz wzmocnienia skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie). Ponadto, digoksyna wykazuje działanie dromotropowe ujemne, spowalniając przewodzenie w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym serca, co jest kluczowe w kontroli częstości rytmu komór u pacjentów z migotaniem i trzepotaniem przedsionków. Działanie to jest związane z pobudzeniem nerwu błędnego, zwiększeniem wrażliwości węzła zatokowo-przedsionkowego na acetylocholinę oraz wydłużeniem okresu refrakcji węzła AV. Warto podkreślić, że digoksyna wpływa także na mięśnie gładkie i szkieletowe oraz układ nerwowy, co przekłada się na jej szerokie spektrum działania farmakodynamicznego.
acetylocholina, aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, ciśnienie skurczowe, działanie dromotropowe, działanie inotropowe dodatnie, działanie moczopędne, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, jony sodowe, jony wapnia, migotanie przedsionków, Na+/K+ ATP-aza, napadowy częstoskurcz przedsionkowy, naparstnica wełnista, nerw błędny, obciążenie wstępne serca, obwodowy opór naczyniowy, okres refrakcji, pojemność minutowa serca, pojemność wyrzutowa, potencjał błonowy, przepływ nerkowy, sarkolemma, siateczka śródbłonkowa, skurczowa niewydolność serca, tachyarytmia nadkomorowa, troponina, trudność w połykaniu, trzepotanie przedsionków, układ bodźcotwórczo-przewodzący, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy