wzgórek łonowy
Wzgórek łonowy (łac. mons pubis) to anatomiczna struktura zlokalizowana w dolnej części brzucha, bezpośrednio nad spojeniem łonowym. Jest to uniesienie skórno-tłuszczowe pokryte owłosieniem łonowym, które pojawia się w okresie dojrzewania płciowego. U kobiet wzgórek łonowy jest bardziej uwydatniony niż u mężczyzn.
Wzgórek łonowy pełni funkcję ochronną dla spojenia łonowego i narządów płciowych zewnętrznych. Jest bogato unerwiony i unaczyniony, co czyni go strefą erogenną. W trakcie rozwoju płciowego wzgórek łonowy ulega zmianom pod wpływem hormonów płciowych, szczególnie estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn.
W praktyce klinicznej ocena wzgórka łonowego może mieć znaczenie diagnostyczne w przypadku zaburzeń endokrynologicznych oraz rozwoju płciowego. Zmiany w jego wyglądzie, owłosieniu czy rozmiarze mogą wskazywać na nieprawidłowości hormonalne. Wzgórek łonowy może być również miejscem zabiegów chirurgii plastycznej czy estetycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wulwodynia – Epidemiologia
Wulwodynia, definiowana jako przewlekły ból sromu trwający minimum 3 miesiące bez jednoznacznej przyczyny, stanowi istotny problem zdrowotny kobiet w różnym wieku i grupach etnicznych. Epidemiologia wskazuje na roczną zachorowalność na poziomie 3,1-4,2 przypadków na 100 kobietolat, a punktowa częstość występowania waha się od 3% do 16%, z wyższą częstością u młodszych kobiet (np. 7,6/100 osobolat w wieku 20 lat) oraz u kobiet pochodzenia hiszpańskiego (22,7/100 osobolat). Wulwodynia współwystępuje często z innymi schorzeniami bólowymi, takimi jak zespół śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego (ok. 25% współwystępowania) oraz zaburzeniami psychicznymi (lęk, depresja). Czynniki ryzyka obejmują m.in. zaburzenia snu, przewlekły ból w innych lokalizacjach, wcześniejsze infekcje bakteryjne i grzybicze, a także styl życia, np. noszenie obcisłych spodni i usuwanie włosów z wzgórka łonowego, co zwiększa ryzyko odpowiednio dwukrotnie i o 74%.
amitryptylina, bakteryjna waginoza, ból sromu, dyspareunia, gabapentyna, lęk i depresja, lek przeciwdepresyjny, menopauza, podejście multimodalne, przezskórna elektryczna stymulacja nerwów, rozszerzacze pochwowe, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, szczawiany, TENS, wirus brodawczaka ludzkiego, wulwektomia, wulwodynia, wzgórek łonowy, zaburzenia snu, zachorowalność, zakażenie grzybicze pochwy, zarządzanie objawami - Leksykon chorób i schorzeń
Ekstrofia pęcherza moczowego – Diagnostyka i diagnoza
Ekstrofia pęcherza moczowego (EPM) to rzadka, złożona wada wrodzona obejmująca przednią ścianę brzucha, układ moczowy, narządy płciowe, miednicę kostną, kręgosłup i odbyt. Diagnostyka może być prenatalna lub po urodzeniu. Prenatalne rozpoznanie, stwierdzane w około 47-48% przypadków, opiera się głównie na badaniu ultrasonograficznym wykonywanym między 15. a 32. tygodniem ciąży, z charakterystycznym brakiem wizualizacji prawidłowo wypełnionego pęcherza moczowego, nisko umiejscowioną pępowiną, uwypukleniem dolnej części brzucha, diastazą spojenia łonowego oraz nieprawidłowościami genitaliów. Diagnostyka uzupełniająca obejmuje rezonans magnetyczny płodu (MRI) oraz kolorowy Doppler, a w wybranych przypadkach amniocentezę w celu wykluczenia aberracji chromosomowych. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, w tym widocznym pęcherzu wystającym przez ścianę brzucha, rozchodzących się mięśniach brzucha, epispadii u chłopców oraz nieprawidłowościach narządów płciowych i odbytu u dziewczynek. Dodatkowe badania obrazowe, takie jak USG nerek, RTG miednicy i niskodawkowa tomografia komputerowa, służą ocenie rozległości wady i planowaniu leczenia.
aberracja chromosomowa, amniocenteza, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne, chirurg, diagnostyka prenatalna, diastaza łonowa, diastaza spojenia łonowego, ekstrofia kloaki, ekstrofia pęcherza moczowego, epispadią, gastroschisis, kolorowy doppler, miednica kostna, narządy płciowe, nerka, niskodawkowa tomografia komputerowa, ortopeda, przepuklina pępowinowa, radiolog, rezonans magnetyczny płodu, ściana brzucha, tętnica pępowinowa, układ moczowy, urolog dziecięcy, USG anatomiczne, wada wrodzona, wzgórek łonowy