dysfunkcja wzroku

Dysfunkcja wzroku obejmuje szeroki zakres zaburzeń narządu wzroku, od łagodnych wad refrakcji po całkowitą utratę widzenia. Do najczęstszych przyczyn należą nieskorygowane wady refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm, prezbiopię), zaćma, jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), retinopatia cukrzycowa oraz urazy oka.

Diagnostyka dysfunkcji wzroku obejmuje badanie ostrości wzroku (np. za pomocą tablic Snellena), ocenę pola widzenia, badanie dna oka, tonometrię do pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz bardziej zaawansowane metody obrazowania, takie jak OCT (optyczna koherentna tomografia) czy angiografia fluoresceinowa. Wczesne wykrycie i leczenie zaburzeń wzroku może zapobiec postępowi choroby i nieodwracalnej utracie widzenia.

Leczenie dysfunkcji wzroku zależy od jej przyczyny i może obejmować korekcję optyczną (okulary, soczewki kontaktowe), farmakoterapię (np. krople obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe w jaskrze), interwencje laserowe, zabiegi chirurgiczne (np. usunięcie zaćmy) lub iniekcje doszklistkowe (stosowane m.in. w AMD i retinopatii cukrzycowej). W przypadkach nieodwracalnej utraty wzroku istotną rolę odgrywa rehabilitacja wzrokowa i pomoce dla osób słabowidzących.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl