naczynioruchowy obrzęk błony śluzowej nosa

Naczynioruchowy obrzęk błony śluzowej nosa (rhinitis vasomotorica) to niealergiczna forma zapalenia błony śluzowej nosa charakteryzująca się nadmierną reaktywnością naczyń krwionośnych w obrębie jamy nosowej. Stan ten prowadzi do nasilenia przekrwienia, obrzęku oraz zwiększonej sekrecji śluzu, co objawia się uczuciem zatkania nosa, wyciekiem wydzieliny z nosa oraz kichaniem.

Patofizjologia schorzenia wiąże się z zaburzeniem równowagi autonomicznego układu nerwowego, gdzie dochodzi do nadmiernej aktywności układu przywspółczulnego przy jednoczesnym osłabieniu reakcji układu współczulnego. W konsekwencji naczynia krwionośne w błonie śluzowej nosa rozszerzają się nadmiernie w odpowiedzi na różne bodźce nieimmunologiczne, takie jak zmiany temperatury, wilgotności powietrza, dym tytoniowy czy silne zapachy.

Diagnostyka naczynioruchowego obrzęku błony śluzowej nosa opiera się głównie na wywiadzie klinicznym, badaniu przedmiotowym oraz wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości, szczególnie alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. W leczeniu stosuje się miejscowe leki obkurczające naczynia krwionośne (z ograniczeniem czasowym ze względu na ryzyko polekowego zapalenia błony śluzowej nosa), glikokortykosteroidy donosowe oraz leki przeciwhistaminowe. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze rozważa się interwencje chirurgiczne mające na celu zmniejszenie objętości małżowin nosowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl