zespół tachy-brady

Zespół tachy-brady (zespół bradykardia-tachykardia) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się naprzemiennym występowaniem okresów zbyt wolnej akcji serca (bradykardia) i zbyt szybkiej akcji serca (tachykardia). Jest to forma dysfunkcji węzła zatokowego, często występująca u osób starszych.

Patofizjologicznie zespół tachy-brady wiąże się z degeneracją komórek węzła zatokowego oraz zaburzeniami przewodzenia w przedsionkach. W fazie bradykardii obserwuje się zwolnienie rytmu zatokowego poniżej 60 uderzeń na minutę, natomiast w fazie tachykardii najczęściej występuje migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków lub częstoskurcz przedsionkowy.

Objawy kliniczne zespołu tachy-brady obejmują zawroty głowy, omdlenia, kołatanie serca, duszność i zmęczenie. Szczególnie niebezpieczne są długie pauzy (powyżej 3 sekund) po zakończeniu epizodu tachyarytmii, które mogą prowadzić do omdleń i upadków. Diagnostyka opiera się na badaniu EKG, 24-godzinnym monitorowaniu holterowskim oraz testach prowokacyjnych.

Leczenie zespołu tachy-brady jest złożone i wymaga równoczesnego uwzględnienia obu komponentów arytmii. U większości pacjentów metodą z wyboru jest implantacja stałego rozrusznika serca, często w połączeniu z terapią antyarytmiczną. W przypadkach nawracającego migotania przedsionków wskazane jest również leczenie przeciwkrzepliwe ze względu na podwyższone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl