zanik jądra
Zanik jądra (atrofia jądra) to stan chorobowy polegający na zmniejszeniu objętości jądra (testis) poniżej wartości prawidłowych. W warunkach fizjologicznych jądro u dorosłego mężczyzny powinno mieć około 15-25 ml objętości. Zanik jądra może dotyczyć jednego (zanik jednostronny) lub obu jąder (zanik obustronny).
Przyczyny zaniku jądra mogą być różnorodne, obejmując czynniki wrodzone (np. wnętrostwo), pourazowe, infekcyjne (zapalenie jądra, nagminne zapalenie przyusznic), naczyniowe (skręt szypuły jądra), nowotworowe, hormonalne, toksyczne (alkohol, sterydy anaboliczne) oraz związane z radioterapią i chemioterapią. Zanik może być też następstwem procesu starzenia się organizmu.
Konsekwencją zaniku jądra jest często upośledzenie produkcji testosteronu (hipogonadyzm) oraz zaburzenie spermatogenezy prowadzące do niepłodności. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badania obrazowe (USG moszny), badania hormonalne oraz w wybranych przypadkach biopsję jądra. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, leczenie hormonalne, chirurgiczne lub leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej leku Tegretol (20 mg/ml, zawiesina doustna), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Jednak badania reprodukcyjne na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) wykazały potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 200 mg/kg mc./dobę, które powodowały toksyczność u matki oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i opóźnienia wzrostu płodów. W dawkach klinicznych działanie teratogenne było nieznaczne lub nieobserwowane. Ponadto, potomstwo szczurów karmione mlekiem matek otrzymujących 192 mg/kg mc./dobę wykazywało zmniejszony przyrost masy ciała.
badanie farmakologiczne, brak spermatogenezy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jądra, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, zanik jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy moszny – Objawy
Masy mosznowe obejmują różnorodne guzy i obrzęki w mosznie, których objawy kliniczne zależą od etiologii. Charakterystyczne symptomy to wyczuwalne guzki o zróżnicowanej wielkości, nagły ból (szczególnie w skręcie jądra, wymagającym interwencji w ciągu 6 godzin dla zachowania 90% szans na uratowanie jądra), tępy ból, obrzęk, zmiana koloru skóry moszny oraz objawy infekcyjne jak gorączka i dysuria. Rak jądra manifestuje się najczęściej jako bezbolesny, twardy guzek jednostronny, z możliwym uczuciem ciężkości i bólem promieniującym do pachwiny lub brzucha. Zaawansowane stadia mogą powodować objawy ogólnoustrojowe, w tym ginekomastię. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, ultrasonografii moszny oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych w przypadku podejrzenia nowotworu.
bezpłodność, czynnik ryzyka, ginekomastia, gorączka, hemospermia, jądro, masa mosznowa, najądrze, nudności, obrzęk moszny, powiększenie jądra, powiększenie moszny, przerzut nowotworowy, przerzuty do węzłów chłonnych, rak jądra, rezonans magnetyczny, ropień moszny, samobadanie jąder, skręt jądra, tomografia komputerowa, torbiel jądra, USG moszny, wodniak, zanik jądra, zapalenie jądra, zapalenie najądrza, żylak powrózka nasiennego - Leksykon chorób i schorzeń
Jądro wędrujące – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Jądro wędrujące charakteryzuje się możliwością sprowadzenia jądra do moszny, które jednak natychmiast cofa się do góry. Badania kliniczne wykazują, że około 77,3% pacjentów doświadcza spontanicznego zstąpienia jądra do 14 roku życia bez konieczności leczenia chirurgicznego. W długoterminowej obserwacji 45,3% jąder zstępuje samoistnie, 40,6% pozostaje wędrujących, a 14,1% przekształca się w jądra niezstąpione lub o zmniejszonej wielkości, wymagające orchidopeksji. Ryzyko konieczności interwencji chirurgicznej wynosi około 16,3%. Czynniki zwiększające ryzyko niekorzystnego przebiegu to młodszy wiek w momencie diagnozy oraz obecność anomalii anatomicznych, takich jak przetrwały wyrostek pochwowy czy anomalie najądrza. Status przeciwległego jądra i wyjściowa pozycja jąder nie korelują z koniecznością orchidopeksji.
anomalia najądrza, anomalia nasieniowodu, atrofia jądra, badanie kontrolne, dostęp mosznowy, dostęp pachwinowy, jądro niezstąpione, jądro wędrujące, leczenie hormonalne, moszna, najądrze, niepłodność, nowotwór jądra, orchidopeksja, przepuklina pachwinowa, rak jądra, skręt jądra, terapia hormonalna, wtórne wzniesienie jądra, wyrostek pochwowy, wzniesienie jądra, zanik jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Skręt jądra – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w skręcie jądra jest ściśle związane z czasem od wystąpienia objawów do interwencji chirurgicznej oraz stopniem skręcenia powrózka nasiennego. Wskaźnik przeżywalności jądra wynosi 97,2% przy operacji w ciągu 0-6 godzin, spada do 79,3% w 7-12 godzin, a po 24 godzinach wynosi jedynie 18,1%. Maksymalny tolerowany stopień skręcenia to 270°, natomiast skręcenie powyżej 360° wiąże się z wyższym ryzykiem utraty jądra. Wartości hematologiczne, takie jak MPV (11,5 fL), PDW (12,7 fL), PCT (26%), TLC (10,5×10³), a także wskaźniki zapalne SIRI (>2,21×10³/L) i AISI (>635,59×10⁶/L²), są istotnymi predyktorami rokowania, szczególnie u pacjentów z niedokrwistością sierpowatą. Opracowane nomogramy uwzględniające czas trwania objawów, parametry krwi, stopień skręcenia oraz ultrasonograficzne cechy przepływu krwi wykazują wysoką skuteczność prognostyczną (AUC 0,86-0,93) w przewidywaniu ryzyka orchidektomii u dzieci.
badanie ultrasonograficzne, interwencja chirurgiczna, krzywa ROC, niedokrwistość sierpowata, niezstąpione jądro, nomogram predykcyjny, odkręcenie jądra, orchidektomia, orchiopeksja, parametry hematologiczne, płodność, skala TWIST, skręcenie powrózka nasiennego, skręt jądra, średnia objętość płytek krwi, stopień skręcenia, systemowy wskaźnik odpowiedzi zapalnej, trombokryt, uraz reperfuzyjny, wskaźnik stanu zapalnego, zanik jądra, zawał jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ValproLEK 500 500 mg
Przedkliniczne badania walproinianu sodu wykazały jego wyraźny potencjał teratogenny, potwierdzony morfologicznymi i funkcjonalnymi zmianami w układzie słuchowym oraz wadami rozwojowymi u myszy, szczurów i królików. Ocena mutagenności dała wyniki zależne od modelu i drogi podania: brak mutagenności in vitro, brak aberracji chromosomowych po podaniu doustnym in vivo, ale uszkodzenia DNA po podaniu dootrzewnowym. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Dane dotyczące działania rakotwórczego nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatocyt, kwas walproinowy, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, niepłodność męska, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian sodu, właściwości teratogenne, wpływ na rozrodczość, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jądra, zmiana histopatologiczna, zwyrodnienie jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Wodniak – Objawy
Wodniak jądra (hydrocele) to nagromadzenie płynu surowiczego między warstwami osłonki pochwowej jądra lub wzdłuż powrózka nasiennego, manifestujące się bezbolesnym powiększeniem moszny, które może być jednostronne lub obustronne. Wodniaki wrodzone u noworodków (około 10% chłopców) zwykle ustępują samoistnie w ciągu pierwszego roku życia, natomiast u dorosłych wodniaki pierwotne rozwijają się powoli, są bezbolesne i rzadko ustępują samoistnie. Wodniaki wtórne mogą wynikać z urazów, infekcji, zapalenia najądrza czy skrętu jądra. Charakterystyczną cechą wodniaków komunikujących się jest zmienna wielkość obrzęku w ciągu dnia, zwiększająca się podczas aktywności i zmniejszająca w pozycji leżącej. Wodniaki o objętości powyżej 600 ml mogą powodować ból i dyskomfort, a nagły, silny ból z obrzękiem wymaga pilnej diagnostyki różnicowej w kierunku skrętu jądra, stanowiącego stan zagrożenia życia jądra i wymagającego natychmiastowej interwencji chirurgicznej.
badanie naukowe, filarioza, guz jądra, jama otrzewnej, kanał pachwinowy, osłonka pochwowa jądra, płyn surowiczy, powrózek nasienny, przepływ krwi, przepuklina pachwinowa, rak jądra, remisja samoistna, skręt jądra, torbiel jądra, wodniak jądra, wodniak komunikujący się, wodniak pierwotny, wodniak wrodzony, wodniak wtórny, worek mosznowy, zaburzenie płodności, zanik jądra, zapalenie najądrza, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie jąder – Epidemiologia
Zapalenie jąder (orchitis) jest rzadką jednostką chorobową, często współistniejącą z zapaleniem najądrza (epididymo-orchitis), stanowiącą jedną z najczęstszych przyczyn bólu moszny u dorosłych mężczyzn. Częstość występowania epididymo-orchitis wynosi od 25 do 65 przypadków na 10 000 dorosłych rocznie, z dwoma szczytowymi grupami wiekowymi: 15-35 lat oraz powyżej 60 roku życia. Etiologia różni się w zależności od wieku i czynników ryzyka – u młodszych mężczyzn dominują zakażenia przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae), natomiast u chłopców przed okresem dojrzewania izolowane zapalenie jąder najczęściej wywołuje wirus świnki. Po wprowadzeniu szczepień MMR częstość zapalenia jąder związanego ze świnką znacząco spadła, jednak epidemie wirusa mogą powodować wzrost zachorowań. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i ultrasonografii z Dopplerem kolorowym (CDFI), które umożliwia ocenę ukrwienia jądra i monitorowanie skuteczności leczenia.
autoimmunologiczne zapalenie jąder, badanie ultrasonograficzne, ból moszny, bruceloza, Chlamydia trachomatis, epididymo-orchitis, hipogonadyzm hipergonadotropowy, infekcja dróg moczowych, izolowane zapalenie jąder, łagodny przerost prostaty, martwica jądra, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność męska, orchidektomia, przeciwciała przeciwplemnikowe, skręt jądra, skręt przyczepka jądra, szczepionka przeciwko odrze, wirus świnki, zakażenie przenoszone drogą płciową, zanik jądra, zapalenie jąder, zapalenie mózgu, zapalenie najądrza, zapalenie najądrza i jądra, zapalenie opon mózgowych, zapalenie przyusznic, zapalenie ślinianek przyusznych, zoonoza - Leksykon chorób i schorzeń
Wnętrostwo – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wnętrostwo (cryptorchidism) jest najczęstszą wrodzoną wadą narządów płciowych u chłopców, której rokowanie zależy od czasu orchidopeksji, pierwotnej lokalizacji jądra, jednostronnego lub obustronnego występowania oraz metody leczenia. Badania obejmujące ponad 6000 mężczyzn wykazały, że wnętrostwo wiąże się z hypofunkcją jąder, w tym redukcją objętości jądra o 3,5 ml, 28% spadkiem koncentracji plemników oraz obniżoną funkcją komórek Leydiga. Szczególnie obustronne wnętrostwo znacząco obniża płodność. Ryzyko nowotworów jądra w niezstąpionych jądrach wynosi od 0,05% do 1%, a wczesne leczenie chirurgiczne (do 18 miesiąca życia) zmniejsza to ryzyko. Leczenie hormonalne ma ograniczoną skuteczność, natomiast orchidopeksja wykazuje wskaźniki sukcesu od 33% do 100%, z wysoką skutecznością procedur pierwotnych i Fowlera-Stephensa.
anorchia, dostęp mosznowy, dostęp pachwinowy, gęstość plemników, jednostronne wnętrostwo, kanaliki nasienne, komórki Leydiga, komórki rozrodcze, koncentracja plemników, niezstąpione jądro, nowotwór jądra, obustronne wnętrostwo, orchidopeksja, powikłania pooperacyjne, powrózek nasienny, produkcja plemników, spermatogonia, układ endokrynologiczny, upośledzenie płodności, wnętrostwo, zanik jądra - Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bromowodorku dekstrometorfanu są ograniczone i pochodzą głównie z badań na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni zaobserwowano, że wysokie dawki substancji mogą indukować drgawki, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy przedawkowaniu. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano spowolnienie tempa wzrostu u nowo narodzonych szczurów, których matki otrzymywały dekstrometorfan, co sugeruje możliwy wpływ na rozwój postnatalny. Potencjał mutagenny bromowodorku dekstrometorfanu nie został jednoznacznie oceniony – testy na bakteriach wykazały brak działania mutagennego, jednak brak jest kompleksowych badań genotoksycznych w innych modelach eksperymentalnych.
badanie genotoksyczności, bromowodorek dekstrometorfanu, drgawka, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, hepatotoksyczność, paracetamol, potencjał mutagenny, przedawkowanie, pseudoefedryna, spowolnienie wzrostu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie najądrza – Objawy
Zapalenie najądrza (epididymitis) to stan zapalny najądrza, najczęściej manifestujący się jednostronnym bólem moszny, obrzękiem, zaczerwienieniem oraz uczuciem ciepła w okolicy moszny. Ostre zapalenie najądrza rozwija się stopniowo w ciągu 1-2 dni i może towarzyszyć mu dyzuria, częstomocz, wyciek z cewki moczowej, a także krew w moczu lub nasieniu. Gorączka i dreszcze występują u około 25% dorosłych pacjentów, a u dzieci nawet do 71%. Stan zapalny zwykle zaczyna się w ogonie najądrza i może rozprzestrzeniać się na trzon, głowę oraz jądro (epididymo-orchitis), co obserwuje się w 20-40% przypadków. Przebieg choroby obejmuje narastający ból i obrzęk moszny, który może powiększyć się nawet czterokrotnie. W diagnostyce istotne jest odróżnienie od skrętu jądra, który charakteryzuje się nagłym, silnym bólem i wymaga pilnej interwencji chirurgicznej.
ból moszny, ból podbrzusza, chlamydia, częstomocz, dyzuria, hemospermia, jądro, krwiomocz, martwica jądra, nasieniowód, niedrożność dróg nasiennych, orchitis, ostre zapalenie najądrza, powrózek nasienny, przewlekłe zapalenie najądrza, ropień moszny, rzeżączka, skręt jądra, transport plemników, wodniak jądra, wyciek z cewki moczowej, zanik jądra, zapalenie cewki moczowej, zapalenie jądra i najądrza, zapalenie najądrza, zapalenie powrózka nasiennego, zapalenie prostaty - Leksykon chorób i schorzeń
Skręt jądra – Objawy
Skręt jądra to stan nagły, wymagający pilnej interwencji chirurgicznej, polegający na rotacji jądra wokół osi powrózka nasiennego, co prowadzi do zaburzenia dopływu krwi i niedokrwienia jądra. Typowa prezentacja kliniczna obejmuje nagły, silny, jednostronny ból jądra, często promieniujący do brzucha, obrzęk i zaczerwienienie moszny, nudności oraz wymioty. Najczęściej dotyczy chłopców w wieku 12-18 lat, ale może wystąpić u noworodków i dorosłych. Czas od wystąpienia objawów do interwencji jest kluczowy dla rokowania – operacja w ciągu 6 godzin od początku bólu daje 90-100% szans na uratowanie jądra, natomiast po 12-24 godzinach szanse spadają do 10-20%. Stopień skręcenia powyżej 360° powoduje całkowite niedokrwienie, a utrata komórek spermatogennych i Leydiga następuje odpowiednio po 6 i 10 godzinach niedokrwienia.
ból jednostronny, ból lędźwiowy, ból promieniujący, interwencja chirurgiczna, krew w nasieniu, niedokrwienie jądra, niezstąpione jądro, nudności i wymioty, obrzęk moszny, ograniczony przepływ krwi, orchidektomia, produkcja plemników, przerywany skręt jądra, skręt powrózka nasiennego, skręt przerywany, uszkodzenie jądra, wiek dojrzewania, zaczerwienienie moszny, zanik jądra, zawał jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Niezstąpione jądra – Zapobieganie i profilaktyka
Niezstąpione jądra (wnętrostwo) to najczęstsza wrodzona wada układu moczowo-płciowego u chłopców, występująca u około 3% noworodków donoszonych i 30% wcześniaków. Jądra zwykle zstępują samoistnie do 3-6 miesiąca życia; brak zstąpienia do 6. miesiąca wymaga konsultacji urologa dziecięcego i wczesnej interwencji. Aktualne wytyczne zalecają orchidopeksję między 6. a 18. miesiącem życia, najlepiej przed ukończeniem 2 lat, co pozwala na ochronę potencjału płodności oraz redukcję ryzyka rozwoju nowotworu jądra (ryzyko wzrasta 4-5-krotnie, do 0,05-1%). Wczesne leczenie chirurgiczne zmniejsza także ryzyko skręcenia jądra i powikłań przepukliny pachwinowej. Terapia hormonalna, w tym podawanie HCG, nie jest rekomendowana ze względu na niską skuteczność i potencjalne negatywne skutki dla spermatogenezy. Po orchidopeksji wskaźnik powodzenia przekracza 90%, a powikłania są rzadkie, głównie atrofia jądra.
Amerykańskie Towarzystwo Urologiczne, atrofia jądra, guz jądra, jądro brzuszne, jądro wyczuwalne, kryptorchizm, ludzka gonadotropina kosmówkowa, niepłodność, niezstąpione jądro, nowotwór jądra, orchidopeksja, przepuklina pachwinowa, samobadanie jąder, skręcenie jądra, spermatogeneza, temperatura jąder, terapia hormonalna, trauma psychologiczna, układ moczowo-płciowy, upośledzenie płodności, urolog dziecięcy, wnętrostwo, wskaźnik powodzenia, zabieg chirurgiczny, zanik jądra - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół bólowy po wazektomii – Leczenie
Zespół bólowy po wazektomii (PVPS) definiowany jest jako przewlekły ból moszny lub jąder utrzymujący się ponad 3 miesiące po zabiegu. Leczenie PVPS wymaga indywidualnego, wielomodalnego podejścia, rozpoczynającego się od farmakoterapii z użyciem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) przez 4-6 tygodni, a w przypadku braku efektu – włączenia leków przeciwdepresyjnych trójcyklicznych (TCA) lub leków przeciwdrgawkowych (np. gabapentyny). W terapii niefarmakologicznej stosuje się m.in. suspensorium moszny, terapię zimnem/ciepłem, fizjoterapię dna miednicy, akupunkturę oraz manipulacje osteopatyczne. W przypadku braku poprawy rozważa się blokady nerwowe (np. blokada powrózka nasiennego) oraz pulsacyjną radiofrekwencję jako metody przejściowe przed leczeniem chirurgicznym.
blokada nerwu, blokada powrózka nasiennego, ból fantomowy, ból neuropatyczny, epididymektomia, fizjoterapia dna miednicy, gabapentyna, leki przeciwdrgawkowe, mikrodenerwacja powrózka nasiennego, moszna, najądrze, nasieniowód, niesteroidowe leki przeciwzapalne, opioidowe leki przeciwbólowe, orchidektomia, pulsacyjna radiofrekwencja, suspensorium moszny, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, wazektomia bez skalpela, wazektomia z otwartym końcem, wodniak jądra, zanik jądra, zespół bólowy po wazektomii, ziarniniak nasienia - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie jąder – Objawy
Zapalenie jąder (orchitis) to stan zapalny jednego lub obu jąder, najczęściej o etiologii wirusowej (np. po śwince) lub bakteryjnej, manifestujący się nagłym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i tkliwością moszny. Objawy ogólnoustrojowe obejmują gorączkę, dreszcze, nudności i tachykardię. W przypadku wirusowego zapalenia jąder, szczególnie po śwince, objawy pojawiają się zwykle 4-8 dni po zapaleniu ślinianek przyusznych. Przebieg choroby jest ostry, z ustępowaniem bólu w ciągu 3-10 dni, choć obrzęk i tkliwość mogą utrzymywać się kilka tygodni do miesięcy. Przewlekłe zapalenie jąder charakteryzuje się bólem trwającym ponad 3 miesiące, zwykle bez wyraźnego obrzęku. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać skręt jądra, który wymaga pilnej interwencji chirurgicznej.
antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie jąder, bezpłodność, dyzuria, hemospermia, hipogonadyzm, hipogonadyzm hipergonadotropowy, obrzęk jąder, obustronne zapalenie jąder, powiększone węzły chłonne, przewlekłe zapalenie jąder, przewlekły ból jąder, ropień moszny, sepsa, skręt jądra, świnka, tachykardia, upośledzenie płodności, wirusowe zapalenie jąder, wodniak jądra, zaczerwienienie moszny, zanik jądra, zapalenie jąder, zapalenie najądrza i jądra, zapalenie ślinianek przyusznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące paracetamolu w zawiesinie doustnej Calpol 6 Plus (250 mg/5 ml) wskazują na brak działania mutagennego w testach bakteryjnych, jednakże in vitro na komórkach ssaków stwierdzono efekt klastogenny przy stężeniach 3 i 10 mmol/l po 2 godzinach ekspozycji. Testy in vivo na ssakach są nieliczne i dają niejednoznaczne wyniki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego. W badaniach na szczurach i myszach po doustnym podawaniu paracetamolu zaobserwowano zwiększoną częstość niektórych guzów, jednak dane są niewystarczające do potwierdzenia właściwości rakotwórczych. W hodowlach zarodków szczurzych przy stężeniach ≥0,3 mmol/l przez 48 godzin odnotowano wrodzony, częściowy brak kości pokrywy czaszki, ucisk pęcherzyków ocznych oraz niekompletne wykształcenie krzywizn ciał zarodków, przy czym warunki te znacznie różnią się od ekspozycji u ludzi (stężenie 0,3 mmol/l vs. 0,15 mmol/l u ludzi, czas ekspozycji 48 h vs. 4 h eliminacji).
W badaniach na szczurach podawano doustnie paracetamol w dawce 500 mg/kg/dobę przez 70 dni, co skutkowało zanikiem jąder i zaburzeniami spermatogenezy. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na płodność u ludzi, co ogranicza ocenę ryzyka. Ponadto nie dysponujemy konwencjonalnymi badaniami spełniającymi aktualne standardy oceny toksyczności rozrodczej i rozwojowej, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa stosowania Calpol 6 Plus. Przedkliniczne dane należy uwzględnić przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u kobiet w ciąży, karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami płodności.
agenezja kości czaszki, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakoterapii, efekt klastogenny, karcynogenność, model zwierzęcy, mutagenność, paracetamol, teratogenność, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność, wada rozwojowa oka, wpływ na płodność, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra, zawiesina doustna