Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tegretol 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej leku Tegretol (20 mg/ml, zawiesina doustna), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Jednak badania reprodukcyjne na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) wykazały potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 200 mg/kg mc./dobę, które powodowały toksyczność u matki oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i opóźnienia wzrostu płodów. W dawkach klinicznych działanie teratogenne było nieznaczne lub nieobserwowane. Ponadto, potomstwo szczurów karmione mlekiem matek otrzymujących 192 mg/kg mc./dobę wykazywało zmniejszony przyrost masy ciała.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tegretol
Dane przedkliniczne dla karbamazepiny, substancji czynnej zawartej w leku Tegretol (20 mg/ml, zawiesina doustna), pochodzą z szeregu konwencjonalnych badań farmakologicznych, obejmujących ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, tolerancji miejscowej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka podczas stosowania terapeutycznego. Należy jednak zaznaczyć, że badania na zwierzętach dotyczące wpływu na reprodukcję nie pozwalają całkowicie wykluczyć potencjalnego działania teratogennego karbamazepiny u ludzi.1
Potencjał rakotwórczy
W dwuletnim badaniu oceniającym potencjał rakotwórczy karbamazepiny przeprowadzonym na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów komórek wątrobowych u samic oraz łagodnych guzów jąder u samców. Pomimo tych obserwacji, nie ma wystarczających przesłanek sugerujących, że odkrycia te mają istotne znaczenie kliniczne dla terapii u ludzi.2
Toksyczność reprodukcyjna
Badania prowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) wykazały, że doustne podawanie karbamazepiny w okresie organogenezy prowadziło do istotnych efektów toksycznych. Obserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz opóźnienia wzrostu płodów. Efekty te występowały głównie po zastosowaniu dawek dobowych powodujących toksyczne działania na organizm matki (powyżej 200 mg/kg masy ciała na dobę).3
Działanie teratogenne karbamazepiny zostało potwierdzone w szeregu badań, szczególnie na modelu mysim. Należy jednak podkreślić, że po zastosowaniu dawek istotnych klinicznie dla ludzi, karbamazepina nie wykazywała działania teratogennego lub wykazywała jedynie nieznaczne działanie tego typu.4
W badaniach wpływu karbamazepiny na reprodukcję u szczurów zaobserwowano, że potomstwo karmione mlekiem matki wykazywało zmniejszony przyrost masy ciała w przypadkach, gdy matka otrzymywała karbamazepinę w dawce 192 mg/kg masy ciała na dobę.5
Wpływ na płodność
W badaniach toksyczności przewlekłej przeprowadzonych na szczurach otrzymujących karbamazepinę zaobserwowano istotne zmiany w narządach rozrodczych samców. Stwierdzono zanik jąder oraz brak spermatogenezy, co było bezpośrednio związane z podawaniem badanego leku. Warto podkreślić, że margines bezpieczeństwa dla tego działania nie został dotychczas ustalony.6
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania