niedobór biotyny

Niedobór biotyny to stan, w którym organizm nie ma wystarczającej ilości biotyny (witaminy B7 lub H), składnika odżywczego niezbędnego do prawidłowego metabolizmu białek, tłuszczów i węglowodanów. Biotyna jest kofaktorem dla enzymów biorących udział w karboksylacji, co ma kluczowe znaczenie dla wielu procesów biochemicznych, w tym glukoneogenezy i syntezy kwasów tłuszczowych.

Klinicznie niedobór biotyny manifestuje się zmianami skórnymi (zapalenie skóry, wysypka łuskowata), wypadaniem włosów, łamliwością paznokci oraz zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak letarg, depresja, halucynacje i parestezje. U niemowląt może prowadzić do opóźnienia rozwoju, osłabienia mięśni i hipotonia.

Przyczyny niedoboru biotyny obejmują długotrwałe żywienie pozajelitowe bez suplementacji biotyny, przewlekłe spożywanie surowych jaj (białko jaja zawiera awidynę, która wiąże biotynę i hamuje jej wchłanianie), niektóre leki (np. przeciwpadaczkowe), choroby wrodzone (np. niedobór biotynidazy lub karboksylazy) oraz stany związane z zaburzeniami wchłaniania jelitowego.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym oraz pomiarze poziomu biotyny w surowicy lub aktywności biotynidazy. Leczenie polega na suplementacji biotyny, która w większości przypadków szybko prowadzi do ustąpienia objawów. Profilaktyka obejmuje zbilansowaną dietę zawierającą produkty bogate w biotynę (wątrobę, nerki, żółtko jaj, orzechy, rośliny strączkowe) oraz unikanie czynników ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl