zaburzenie mikroflory
Zaburzenie mikroflory (dysbakterioza, dysbioza) to nieprawidłowy skład lub funkcjonowanie mikroorganizmów zasiedlających określone środowisko w organizmie człowieka, najczęściej jelita, skórę, drogi moczowo-płciowe lub jamę ustną. W stanie homeostazy mikrobiota pełni wiele istotnych funkcji, w tym wspomaga trawienie, syntezę witamin, ochronę przed patogenami oraz regulację układu odpornościowego.
Dysbakterioza jelitowa charakteryzuje się zmniejszeniem liczby bakterii korzystnych (np. Lactobacillus, Bifidobacterium) na rzecz patogenów lub bakterii potencjalnie chorobotwórczych. Może być wywołana przez antybiotykoterapię, nieprawidłową dietę, stres, choroby przewlekłe, zaburzenia immunologiczne lub stosowanie niektórych leków. Objawami mogą być dolegliwości jelitowe (biegunka, zaparcia, wzdęcia), osłabienie bariery jelitowej, zaburzenia wchłaniania składników odżywczych i zwiększona przepuszczalność jelit.
Leczenie zaburzeń mikroflory obejmuje modyfikację diety (zwiększenie spożycia błonnika, ograniczenie cukrów prostych), stosowanie probiotyków, prebiotyków i synbiotyków, a w niektórych przypadkach przeszczep mikrobioty kałowej (FMT). Coraz więcej badań wskazuje na związek dysbioz z chorobami autoimmunologicznymi, metabolicznymi, a nawet zaburzeniami neuropsychiatrycznymi, co podkreśla znaczenie prawidłowej mikroflory dla ogólnego stanu zdrowia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cetix
Cefiksym w dawce 400 mg w postaci tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na beta-laktamy, zwłaszcza penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min konieczna jest modyfikacja dawkowania, a u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek stosowanie leku nie jest zalecane. Monitorowanie funkcji nerek jest wskazane podczas jednoczesnego stosowania cefiksymu z aminoglikozydami, polimyksyną B, kolistyną oraz dużymi dawkami diuretyków pętlowych, szczególnie u osób z uprzednio upośledzoną czynnością nerek.
alergia krzyżowa, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka poantybiotykowa, cefiksym, cefiksym trójwodny, ciężka reakcja nadwrażliwości, Clostridium difficile, diuretyk pętlowy, furosemid, klirens kreatyniny, kolistyna, lek hamujący perystaltykę jelit, nadkażenie, nadwrażliwość na leki, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, polimyksyna B, postępowanie ratunkowe, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie mikroflory, zespół nadwrażliwości lekowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Lacticaseibacillus rhamnosus – Dawkowanie i sposób podawania
Lacticaseibacillus rhamnosus, stosowany w preparacie Lacidofil w połączeniu z Lactobacillus helveticus R0052, zawiera 2×10^9 CFU bakterii kwasu mlekowego na kapsułkę. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta oraz wskazania klinicznego. W profilaktyce zaburzeń mikroflory przewodu pokarmowego i biegunki podróżnych zaleca się podawanie od 1 kapsułki na dobę u dzieci poniżej 4 lat do 1 kapsułki trzy razy na dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, przez minimum 10 dni. W leczeniu wspomagającym podczas i po antybiotykoterapii oraz w nawracającym rzekomobłoniastym zapaleniu okrężnicy dawki są wyższe i wynoszą od 1 kapsułki na dobę u niemowląt do 1-2 kapsułek trzy razy na dobę u dorosłych, z zalecanym czasem stosowania co najmniej 14 dni.
antybiotykoterapia, bakteria kwasu mlekowego, bakteria probiotyczna, biegunka podróżnych, dysfagia, efekt terapeutyczny, Lacticaseibacillus rhamnosus, Lactobacillus helveticus, leczenie wspomagające, mikroflora przewodu pokarmowego, preparat probiotyczny, przewód pokarmowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, suplementacja, wskazanie terapeutyczne, wywiad medyczny, zaburzenie mikroflory - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus helveticus – Dawkowanie i sposób podawania
Lactobacillus helveticus, obecny w preparacie Lacidofil wraz ze szczepem Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 (R0052), jest stosowany w dawce 2 × 10 CFU na kapsułkę. Dawkowanie jest dostosowane do wieku pacjenta i wskazań klinicznych. W profilaktyce zaburzeń mikroflory przewodu pokarmowego podczas i po antybiotykoterapii oraz w profilaktyce biegunki podróżnych zaleca się podawanie od 1 kapsułki na dobę u dzieci poniżej 4 lat, do 1 kapsułki trzy razy na dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, przez minimum 10 dni. Terapia powinna rozpocząć się wraz z antybiotykiem lub przed wyjazdem w przypadku biegunki podróżnych. W leczeniu wspomagającym, w tym przy nawracającym rzekomobłoniastym zapaleniu okrężnicy, dawki są wyższe i wynoszą do 2 kapsułek trzy razy na dobę u dorosłych, a minimalny czas terapii to 14 dni, co umożliwia skuteczną kolonizację jelit i odbudowę mikroflory.
antybiotykoterapia, bakteria kwasu mlekowego, bakteria probiotyczna, biegunka podróżnych, CFU, jednostka formowania kolonii, kolonizacja przewodu pokarmowego, Lacidofil, Lacticaseibacillus rhamnosus, Lactobacillus helveticus, mikroflora jelitowa, mikroflora przewodu pokarmowego, preparat probiotyczny, przeżywalność bakterii probiotycznych, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, terapia probiotyczna, układ pokarmowy, zaburzenie mikroflory, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacidofil 2 x 10^9 CFU
Lacidofil to preparat probiotyczny zawierający Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 oraz Lactobacillus helveticus R0052 w dawce 2×10^9 CFU na kapsułkę. W profilaktyce zaburzeń mikroflory przewodu pokarmowego podczas i po antybiotykoterapii oraz w profilaktyce biegunki podróżnych zaleca się dawkowanie: dzieci <4 lat – 1 kapsułka/dobę, dzieci 4-12 lat – 1-2 kapsułki/dobę, dorośli i młodzież >12 lat – 1 kapsułka 3×/dobę. Minimalny czas stosowania wynosi 10 dni, rozpoczynając od pierwszego dnia antybiotykoterapii lub przed wyjazdem w przypadku biegunki podróżnych. Kapsułki należy podawać doustnie podczas posiłku lub do 30 minut przed nim; u niemowląt dopuszcza się otwarcie kapsułki i wymieszanie zawartości z pokarmem lub chłodną wodą.
antybiotykoterapia, bakteria kwasu mlekowego, biegunka podróżnych, jednostka formowania kolonii, kapsułka twarda, Lacticaseibacillus rhamnosus, Lactobacillus helveticus, mikroflora jelitowa, mikroflora przewodu pokarmowego, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, wskazanie kliniczne, wywiad medyczny, zaburzenie mikroflory - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Septogard Plus (1,5 mg + 5 mg)/ml
Septogard Plus w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzydaminę chlorowodorek (1,5 mg/ml) oraz cetylopirydyniowy chlorek (5 mg/ml). Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta: dorośli, osoby starsze oraz młodzież powyżej 12 lat stosują 1-2 rozpylenia (0,15-0,3 mg benzydaminy i 0,5-1,0 mg cetylopirydyniowego chlorku) co 2 godziny, maksymalnie 3-5 razy na dobę. U dzieci 6-12 lat stosowanie jest możliwe wyłącznie na zalecenie lekarza, natomiast u dzieci poniżej 6 lat lek jest przeciwwskazany. Jedno rozpylenie dostarcza 0,1 ml roztworu, co odpowiada 0,15 mg benzydaminy i 0,5 mg cetylopirydyniowego chlorku. Maksymalny czas stosowania to 7 dni, aby uniknąć zaburzeń mikroflory jamy ustnej lub maskowania poważniejszych schorzeń.
aerozol do jamy ustnej, aplikator leku, benzydaminy chlorowodorek, cetylopirydyniowy chlorek, dawkowanie u dzieci, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, makrogologlicerolu hydroksystearynian, maskowanie objawów, mikroflora jamy ustnej, nadwrażliwość na składnik, pompka dozująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika aplikacji leku, zaburzenie mikroflory - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxycort (30 mg + 10 mg)/g
Przedawkowanie leku Oxycort, zawierającego oksytetracyklinę chlorowodorek (30 mg/g) oraz hydrokortyzon octan (10 mg/g), może wystąpić w wyniku długotrwałego stosowania, aplikacji na duże powierzchnie skóry, użycia opatrunku okluzyjnego lub aplikacji na uszkodzoną skórę. Wchłanianie ogólnoustrojowe obu substancji aktywnych może prowadzić do objawów takich jak zespół Cushinga, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, immunosupresja, zaburzenia elektrolitowe oraz osteoporoza (w przypadku hydrokortyzonu), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje nadwrażliwości, fotosensytyzacja i zaburzenia mikroflory (w przypadku oksytetracykliny). Ryzyko przedawkowania wzrasta szczególnie przy stosowaniu preparatu na uszkodzoną skórę, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz przy długotrwałym i rozległym stosowaniu.
antybiotyk tetracyklinowy, fotosensytyzacja, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hydrokortyzon, immunosupresja, kortykosteroid, księżycowata twarz, nadciśnienie tętnicze, oksytetracyklina, oksytetracyklina chlorowodorek, opatrunek okluzyjny, osteoporoza, otyłość centralna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie mikroflory, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół Cushinga