leczenie pozaustrojowe

Leczenie pozaustrojowe (ang. extracorporeal therapy) to szereg technik medycznych, w których krew pacjenta jest tymczasowo pobierana z organizmu w celu usunięcia szkodliwych substancji lub uzupełnienia brakujących składników, a następnie zawracana do krwiobiegu. Metody te są stosowane w różnych dziedzinach medycyny, w tym w nefrologii, intensywnej terapii, toksykologii i kardiologii.

Najbardziej znanymi formami leczenia pozaustrojowego są hemodializa i hemofiltracja, stosowane w leczeniu ostrej i przewlekłej niewydolności nerek. Inne techniki obejmują plazmaferezy, hemoperfuzję, ECMO (pozaustrojowe natlenianie krwi) oraz techniki wspomagania wątroby. Każda z tych metod wykorzystuje specjalistyczne urządzenia, które umożliwiają cyrkulację krwi poza organizmem pacjenta.

W ostatnich latach obserwuje się dynamiczny rozwój technik pozaustrojowych, szczególnie w leczeniu sepsy, niewydolności wielonarządowej oraz w toksykologii klinicznej. Nowoczesne urządzenia do terapii pozaustrojowej są coraz bardziej zaawansowane technologicznie, co pozwala na precyzyjne dostosowanie parametrów leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Leczenie pozaustrojowe, choć wysoce skuteczne w wielu przypadkach klinicznych, wiąże się również z potencjalnymi powikłaniami, takimi jak krwawienia, infekcje, zaburzenia hemodynamiczne czy reakcje immunologiczne. Dlatego stosowanie tych technik wymaga specjalistycznej wiedzy, doświadczenia oraz odpowiedniego monitorowania stanu pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl