puste siodło tureckie

Puste siodło tureckie (łac. sella turcica vacua) to zaburzenie anatomiczne, w którym siodło tureckie (zagłębienie w kości klinowej czaszki mieszczące przysadkę mózgową) wydaje się być częściowo lub całkowicie pozbawione swojej zawartości na obrazach radiologicznych.

Stan ten może być pierwotny (idiopatyczny) lub wtórny, powstający na skutek różnych procesów patologicznych, takich jak martwica przysadki po porodzie (zespół Sheehana), leczenie chirurgiczne guzów przysadki, radioterapia czy farmakoterapia makrogruczolaków. W mechanizmie powstania tego zaburzenia dochodzi do wniknięcia płynu mózgowo-rdzeniowego do siodła tureckiego przez przepuklinę opony twardej.

Większość przypadków pustego siodła tureckiego przebiega bezobjawowo i jest wykrywana przypadkowo podczas badań obrazowych wykonywanych z innych przyczyn. U części pacjentów mogą jednak występować zaburzenia endokrynologiczne wynikające z dysfunkcji przysadki, bóle głowy lub zaburzenia widzenia spowodowane uciskiem na skrzyżowanie nerwów wzrokowych.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz ocenie funkcji hormonalnej przysadki. Leczenie zależy od obecności objawów i zwykle obejmuje terapię zaburzeń hormonalnych, a w rzadkich przypadkach interwencję neurochirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl