czopek leczniczy

Czopek leczniczy to półstała postać leku podawana doodbytniczo, dopochwowo lub do cewki moczowej. Jego podstawą jest substancja zdolna do topnienia w temperaturze ciała, najczęściej tłuszcz kakaowy (oleum cacao), gliceryna, żelatyna lub polietylenoglikole. Czopki mają kształt stożka lub torpedy i zawierają jedną lub więcej substancji leczniczych.

Droga doodbytnicza (per rectum) umożliwia ominięcie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, co zwiększa biodostępność niektórych substancji. Czopki stosowane są w leczeniu miejscowym (np. przeciwzapalne w chorobach odbytu) oraz ogólnoustrojowym (np. przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwwymiotne), szczególnie u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków drogą doustną.

W praktyce klinicznej czopki lecznicze znajdują zastosowanie w pediatrii, geriatrii oraz u pacjentów z zaburzeniami świadomości. Dzięki dobremu wchłanianiu substancji czynnych przez błonę śluzową odbytnicy, osiągają one szybko stężenie terapeutyczne w krwiobiegu. Najczęściej stosowane są czopki przeciwgorączkowe z paracetamolem lub ibuprofenem oraz czopki przeciwbólowe z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl