zaburzenie filtracji nerkowej
Zaburzenie filtracji nerkowej to patologiczny stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego funkcjonowania kłębuszków nerkowych, odpowiedzialnych za filtrację krwi i tworzenie moczu pierwotnego. Podstawowym parametrem oceniającym wydolność filtracyjną nerek jest wielkość przesączania kłębuszkowego (GFR – glomerular filtration rate), którego obniżenie jest głównym objawem dysfunkcji filtracyjnej.
Etiologia zaburzeń filtracji nerkowej jest złożona i obejmuje m.in. ostre i przewlekłe choroby nerek, choroby układowe (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze), choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, zapalenia naczyń), nefropatie polekowe oraz wady wrodzone układu moczowego. Klinicznie manifestują się one przez albuminurię, białkomocz, hematurię, obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia wodno-elektrolitowe.
Diagnostyka zaburzeń filtracji obejmuje badania laboratoryjne (kreatynina, mocznik, cystatyna C), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki. W terapii kluczowe jest leczenie choroby podstawowej, modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz farmakoterapia ukierunkowana na spowolnienie progresji choroby nerek (inhibitory ACE, ARB, flozyny).
Długotrwałe utrzymywanie się zaburzeń filtracji nerkowej prowadzi do przewlekłej choroby nerek (PChN), której konsekwencją może być schyłkowa niewydolność nerek wymagająca leczenia nerkozastępczego. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie zaburzeń filtracji nerkowej ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów i może istotnie opóźnić progresję choroby nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Apenal 500 mg
Paracetamol w postaci czopków Apenal (250 mg i 500 mg) może wywoływać działania niepożądane, które występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) lub bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą zaburzenia skórne, takie jak świąd, pokrzywka, wysypka, rumień oraz obrzęk naczynioruchowy, które mogą mieć charakter miejscowy lub uogólniony. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa, które choć bardzo rzadkie, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz interwencji medycznej. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się trombocytopenię z objawami plamicy trombocytopenicznej, upośledzenie funkcji wątroby (z podwyższonymi enzymami wątrobowymi, żółtaczką) oraz nerek (z zaburzeniami filtracji i równowagi elektrolitowej), co podkreśla konieczność ostrożności u pacjentów z chorobami tych narządów lub przy długotrwałej terapii.
ciężka reakcja skórna, czopek leczniczy, leukocytoza, obraz morfologiczny krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, plamica trombocytopeniczna, pokrzywka, przedawkowanie leku, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wysypka, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie filtracji nerkowej, zaburzenie hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona