kompartment dystrybucji
Kompartment dystrybucji (inaczej objętość dystrybucji) to parametr farmakokinetyczny określający teoretyczną objętość płynów ustrojowych, w której lek musiałby być równomiernie rozmieszczony, aby osiągnąć stężenie identyczne jak we krwi. Wartość ta nie odpowiada rzeczywistej objętości fizjologicznej, lecz jest parametrem matematycznym stosowanym w modelowaniu farmakokinetycznym.
Znajomość kompartmentu dystrybucji jest kluczowa przy ustalaniu dawkowania leków, szczególnie w przypadku pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, wątroby, a także u osób starszych, dzieci, kobiet w ciąży czy pacjentów otyłych. Wartość tego parametru zależy od właściwości fizykochemicznych leku, jego powinowactwa do tkanek, wiązania z białkami osocza oraz przepływu krwi przez poszczególne narządy.
W praktyce klinicznej, leki o dużym kompartmencie dystrybucji (np. leki lipofilne) mają tendencję do kumulacji w tkankach, co może wydłużać ich działanie, ale także utrudniać eliminację. Z kolei leki o małym kompartmencie dystrybucji zazwyczaj pozostają głównie w przestrzeni naczyniowej i są łatwiej usuwane z organizmu. W modelach farmakokinetycznych wyróżnia się modele jedno-, dwu- lub wielokompartmentowe, w zależności od złożoności dystrybucji danego leku w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Symformin XR 1000 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Symformin XR) wykazuje opóźnione wchłanianie w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin dla dawki 500 mg oraz około 5 godzin dla dawek 750 mg i 1000 mg. Maksymalne stężenia (Cmax) po dawkach 1000 mg i 1500 mg wynoszą odpowiednio 1214 ng/ml i 1193 ng/ml. W stanie stacjonarnym parametry farmakokinetyczne Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki. Podanie na czczo zmniejsza AUC o 30%, natomiast posiłek zwiększa AUC o 77% i Cmax o 26% dla dawki 1000 mg, nie wpływając istotnie na Tmax. Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów jest porównywalna dla obu postaci leku, a kumulacja nie występuje przy dawkach do 2000 mg. Biorównoważność potwierdzono między różnymi formami dawkowania (np. 1500 mg jako dwie tabletki po 750 mg vs. trzy tabletki po 500 mg).
AUC, biorównoważność dawki, Cmax, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kumulacja leku, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, stężenie we krwi, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Formetic SR 500 mg
Formetic SR to preparat zawierający metforminy chlorowodorek w dawce 500 mg (odpowiadającej 390 mg metforminy) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Wchłanianie metforminy z Formetic SR jest opóźnione w porównaniu do tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym 7 godzin (vs. 2,5 godziny). Parametry farmakokinetyczne Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki, a AUC po jednorazowej dawce 2000 mg Formetic SR jest porównywalne do AUC po 1000 mg metforminy podawanej dwukrotnie dziennie w formie natychmiastowego uwalniania. Podawanie na czczo zmniejsza AUC o 30%, nie wpływając na Cmax i Tmax, a spożycie pokarmu nie ma istotnego wpływu na wchłanianie. Nie obserwuje się kumulacji leku przy dawkach do 2000 mg. Metformina wykazuje niewielkie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów, a jej objętość dystrybucji wynosi 63-276 litrów.
dystrybucja leku, ekspozycja na lek, erytrocyty, Formetic SR, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, maksymalne stężenie leku, metforminy chlorowodorek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, umiarkowana niewydolność nerek, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Meladine SR 500 mg
Meladine SR, zawierający metforminę chlorowodorek w dawce 500 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem z Tmax wynoszącym 7 godzin, w porównaniu do 2,5 godziny w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu. Całkowita biodostępność (AUC) po jednorazowym podaniu 2000 mg Meladine SR jest porównywalna do podania 1000 mg metforminy dwa razy na dobę w formie natychmiastowego uwalniania. Wchłanianie metforminy nie jest istotnie modyfikowane przez pokarm, natomiast podanie na czczo zmniejsza AUC o 30%, bez wpływu na Cmax i Tmax. Farmakokinetyka leku wykazuje brak liniowości względem dawki, brak kumulacji nawet przy dawkach do 2000 mg oraz niskie wiązanie z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Objętość dystrybucji mieści się w zakresie 63-276 litrów, a metformina przenika do erytrocytów, które stanowią drugi kompartment dystrybucji.
AUC, biodostępność, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, natychmiastowe uwalnianie, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, przesączanie kłębuszkowe, schemat dawkowania, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Etform 500 500 mg
Metformina chlorowodorek charakteryzuje się nieliniową farmakokinetyką wchłaniania z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 2,5 godziny (tmax). Biodostępność doustna wynosi około 50-60% dla dawek 500 mg i 850 mg, z 20-30% dawki wydalanej z kałem jako frakcja niewchłonięta. Obecność pokarmu zmniejsza Cmax o 40%, AUC o 25% oraz wydłuża tmax o 35 minut, choć kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieokreślone. Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów, a jej objętość dystrybucji (Vd) wynosi od 63 do 276 litrów, co wskazuje na szerokie rozprzestrzenianie w tkankach. Lek nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki, z klirensem nerkowym przekraczającym 400 ml/min, co świadczy o eliminacji zarówno przez filtrację kłębuszkową, jak i wydzielanie kanalikowe. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 6,5 godziny.
biodostępność, cukrzyca, dystrybucja leku, ekspozycja na lek, erytrocyt, farmakokinetyka metforminy, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kontrola glikemii, krwinka czerwona, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Siofor 1000 1000 mg
Chlorowodorek metforminy, substancja czynna leku Siofor 1000, charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, obejmującą Tmax około 2,5 godziny oraz bezwzględną dostępność biologiczną na poziomie 50-60% dla dawek 500 mg i 850 mg. Znacząca część dawki (20-30%) nie ulega wchłonięciu i jest wydalana z kałem, co wskazuje na nieliniowość procesu absorpcji. Stabilne stężenie w osoczu osiągane jest po 24-48 godzinach i zwykle utrzymuje się poniżej 1 μg/ml, z maksymalnym stężeniem (Cmax) do 4 μg/ml nawet przy maksymalnych dawkach. Spożycie pokarmu obniża stężenie metforminy w surowicy o 40%, zmniejsza AUC o 25% oraz wydłuża Tmax o 35 minut, choć kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje niejednoznaczne. Metformina nie wiąże się z białkami osocza, a jej objętość dystrybucji (Vd) wynosi od 63 do 276 l, co świadczy o szerokim rozprzestrzenianiu w tkankach. Lek przenika do erytrocytów, które stanowią wtórny kompartment dystrybucji.
chlorowodorek metforminy, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka pediatryczna, farmakokinetyka wchłaniania, filtracja kłębuszkowa, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, maksymalne stężenie osoczowe, maksymalne stężenie w surowicy, nieliniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, stężenie glukozy, stężenie w osoczu, wychwyt ogólnoustrojowy, wydzielanie cewkowe, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Avamina 850 mg
Chlorowodorek metforminy, substancja czynna preparatu Avamina, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 2,5 godzinach (tmax), a dostępność biologiczna wynosi 50-60% dla dawek 500 mg i 850 mg. Około 20-30% dawki nie ulega wchłonięciu i jest wydalane z kałem. Farmakokinetyka metforminy jest nieliniowa, co ma znaczenie kliniczne przy ustalaniu dawkowania. Stężenie w stanie stacjonarnym pojawia się po 24-48 godzinach i zwykle nie przekracza 1 µg/ml, a maksymalne Cmax nawet przy dawkach maksymalnych nie przekracza 5 µg/ml. Pokarm zmniejsza Cmax o 40%, AUC o 25% i opóźnia tmax o 35 minut, choć kliniczne znaczenie tych zmian nie jest jednoznaczne. Metformina wykazuje bardzo niskie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów, a jej objętość dystrybucji (Vd) jest zmienna i wynosi od 63 do 276 litrów, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową.
chlorowodorek metforminy, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, ekspozycja na lek, farmakokinetyka nieliniowa, interakcja lekowa, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kontrola glikemii, krzywa AUC, kwasica mleczanowa, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przenikanie do erytrocytów, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Siofor XR 1000 mg 1000 mg
Siofor XR 1000 mg, zawierający 1000 mg metforminy chlorowodorku (780 mg metforminy), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po jednorazowym podaniu doustnym po posiłku osiąga średnie maksymalne stężenie (Cmax) metforminy w osoczu na poziomie 1214 ng/ml w około 5 godzin (zakres 4-10 godzin). Preparat jest biorównoważny z dwoma tabletkami Siofor XR 500 mg podanymi jednocześnie, zarówno na czczo, jak i po posiłku, z podobnymi parametrami Cmax i AUC. Wchłanianie metforminy jest istotnie zwiększone przez posiłek – AUC wzrasta o 77%, Cmax o 26%, a Tmax wydłuża się o około 1 godzinę. Metformina wykazuje brak kumulacji po wielokrotnym podaniu, nawet przy dawkach do 2000 mg, a zmienność farmakokinetyczna jest porównywalna do form o natychmiastowym uwalnianiu.
AUC, biorównoważność, Cmax, ekspozycja na lek, erytrocyty, farmakokinetyka, faza eliminacji, filtracja kłębuszkowa, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, przedłużone uwalnianie, stan stacjonarny, wiązanie z białkami, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Etform SR 1 g
Metformina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Etform SR) charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z medianą tmax około 7 godzin (w porównaniu do 2,5 godziny). Po jednorazowym podaniu dawki 2000 mg metforminy SR, AUC jest porównywalne do podania 1000 mg formy natychmiastowej dwa razy dziennie, przy czym Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki. Wchłanianie metforminy SR jest stabilne niezależnie od składu posiłku, choć przyjmowanie na czczo zwiększa AUC o 30%. Po podaniu dawki 1500 mg (2×750 mg) średnie Cmax wynosi 1193 ng/ml (tmax 5 godzin), a po 1000 mg po posiłku Cmax to 1214 ng/ml (tmax 5 godzin), z biorównoważnością względem dawki 500 mg. Posiłek zwiększa AUC o 77% i Cmax o 26% przy dawce 1000 mg SR. Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów, a jej objętość dystrybucji wynosi 63–276 litrów.
akumulacja leku, badanie biorównoważności, erytrocyt, Etform SR, farmakokinetyka metforminy, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, krwinka czerwona, maksymalne stężenie w osoczu, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Avamina SR 1000 mg
Avamina SR to preparat metforminy chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Farmakokinetyka leku charakteryzuje się opóźnionym Tmax w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu – dla dawki 500 mg Tmax wynosi około 7 godzin, a dla 750 mg i 1000 mg około 5 godzin (zakres 4-12 h i 4-10 h odpowiednio). Maksymalne stężenia Cmax dla dawki 1500 mg (2×750 mg) i 1000 mg wynoszą odpowiednio 1193 ng/ml i 1214 ng/ml. W stanie stacjonarnym Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki. Wpływ posiłku na farmakokinetykę jest dawko- i formo-zależny: dla 500 mg i 750 mg podawanych na czczo AUC zmniejsza się o 30% bez wpływu na Cmax i Tmax, natomiast dla 1000 mg podawanego po posiłku AUC wzrasta o 77%, Cmax o 26%, a Tmax wydłuża się o około 1 godzinę. Metformina nie ulega metabolizmowi, jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem, a jej klirens nerkowy przekracza 400 ml/min, co wskazuje na eliminację przez przesączanie kłębuszkowe i wydzielanie kanalikowe. Okres półtrwania wynosi około 6,5 godziny.
AUC, biorównoważność, biotransformacja, erytrocyt, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kumulacja leku, metforminy chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, parametry farmakokinetyczne, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie metforminy, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Abmetfina XR 750 mg
Abmetfina XR zawiera 750 mg metforminy chlorowodorku (odpowiadającego 585 mg metforminy) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co wpływa na charakterystyczny profil farmakokinetyczny. Po podaniu jednorazowej dawki 1500 mg Cmax wynosi średnio 1193 ng/ml i osiągany jest po około 5 godzinach (Tmax 4-12 h). Produkt jest biorównoważny z dawką 1500 mg metforminy w tabletkach o mocy 500 mg pod względem Cmax i AUC, zarówno na czczo, jak i po posiłku. Wchłanianie metforminy jest zmniejszone o 30% przy podaniu na czczo, jednak przy regularnym stosowaniu pokarm nie wpływa na biodostępność. Nie obserwuje się kumulacji leku przy dawkach do 2000 mg. Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów (stanowiących drugi kompartment dystrybucji), a jej objętość dystrybucji wynosi 63-276 l, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek.
AUC, biorównoważność, chlorowodorek metforminy, Cmax, ekspozycja na metforminę, erytrocyty, faza eliminacji, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kwasica mleczanowa, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia leku, przedłużone uwalnianie, przesączanie kłębuszkowe, stężenie metforminy w osoczu, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, Tmax, umiarkowana niewydolność nerek, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Glucophage XR 500 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Glucophage XR charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin (vs. 2,5 godziny). W stanie stacjonarnym parametry farmakokinetyczne Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki, a AUC po jednorazowym podaniu 2000 mg Glucophage XR jest porównywalne do AUC po 1000 mg podawanym dwukrotnie dziennie w formie natychmiastowego uwalniania. Zmienność wewnątrzosobnicza Cmax i AUC jest podobna dla obu form, co wskazuje na przewidywalny profil farmakokinetyczny. Przyjmowanie leku na czczo zmniejsza AUC o 30%, nie wpływając na Cmax i Tmax, a pokarm nie oddziałuje na wchłanianie metforminy z tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co ułatwia stosowanie kliniczne. Nie obserwuje się kumulacji leku przy dawkach do 2000 mg przy wielokrotnym podaniu.
AUC, biotransformacja, Cmax, cukrzyca typu 2, dysfagia, erytrocyty, filtracja kłębuszkowa, Glucophage XR, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Etform SR 750 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Etform SR) wykazuje opóźnione wchłanianie z Tmax około 7 godzin, w porównaniu do 2,5 godziny dla formy o natychmiastowym uwalnianiu. Jednorazowa dawka 2000 mg SR daje podobne AUC jak 1000 mg formy natychmiastowej podawane dwukrotnie dziennie, przy czym Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki. Wchłanianie jest istotnie modyfikowane przez pokarm – podanie na czczo zwiększa AUC o 30%, natomiast po posiłku dawka 1000 mg SR powoduje wzrost AUC o 77% i Cmax o 26%, z nieznacznym wydłużeniem Tmax. Średnie Cmax dla dawki 1500 mg (2×750 mg) wynosi 1193 ng/ml (Tmax 5 h, zakres 4-12 h), a dla 1000 mg po posiłku 1214 ng/ml (Tmax 5 h, zakres 4-10 h). Metformina SR wykazuje biorównoważność z odpowiednimi dawkami formy 500 mg, zarówno na czczo, jak i po posiłku. Nie obserwuje się akumulacji przy dawkach do 2000 mg.
akumulacja leku, biorównoważność, dostosowanie dawki, dystrybucja tkankowa leku, ekspozycja na lek, eliminacja leku, erytrocyt, Etform SR, farmakokinetyka metforminy, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Avamina 500 mg
Chlorowodorek metforminy charakteryzuje się umiarkowaną biodostępnością wynoszącą 50-60% po podaniu doustnym dawki 500 mg lub 850 mg, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 2,5 godzinach (tmax). Około 20-30% dawki pozostaje niewchłonięte i jest wydalane z kałem. Farmakokinetyka metforminy wykazuje nieliniowość, co oznacza, że wzrost dawki nie przekłada się proporcjonalnie na wzrost stężenia leku w osoczu. W stanie stacjonarnym, osiąganym w ciągu 24-48 godzin, stężenie metforminy w osoczu utrzymuje się zwykle poniżej 1 µg/ml, a maksymalne stężenie nie przekracza 5 µg/ml nawet przy maksymalnych dawkach. Spożycie posiłku obniża absorpcję leku o około 25-40% i opóźnia czas osiągnięcia Cmax o około 35 minut, choć kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje niejasne. Metformina wykazuje bardzo niski stopień wiązania z białkami osocza, szeroką dystrybucję (Vd 63-276 l) oraz przenika do erytrocytów, które stanowią dodatkowy kompartment dystrybucji.
AUC, biodostępność, biodostępność leku, chlorowodorek metforminy, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, farmakokinetyka, farmakokinetyka metforminy, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kontrola glikemii, krwinka czerwona, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Meladine SR 750 mg
Metformina w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Meladine SR) charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin (vs. 2,5 godziny dla formy natychmiastowej). Po podaniu dawki 1500 mg SR średnie Cmax wynosi 1193 ng/ml, a po dawce 1000 mg SR po posiłku 1214 ng/ml, z medianą czasu osiągnięcia Cmax około 5 godzin. Podanie leku na czczo zmniejsza AUC o 30%, natomiast po posiłku AUC wzrasta o 77%, a Cmax o 26%, z niewielkim wydłużeniem Tmax o około 1 godzinę. Farmakokinetyka metforminy SR jest nieliniowa, a AUC po 2000 mg SR jest porównywalne z podwójną dawką 1000 mg formy natychmiastowej. Nie obserwuje się kumulacji leku po wielokrotnym podaniu do 2000 mg, a zmienność wewnątrzosobnicza parametrów Cmax i AUC jest porównywalna z formą natychmiastową.
ADME, AUC, biodostępność, biorównoważność, ekspozycja na lek, farmakokinetyka nieliniowa, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kumulacja leku, maksymalne stężenie leku, metformina o przedłużonym uwalnianiu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Avamina 1000 mg
Chlorowodorek metforminy, substancja czynna leku Avamina, charakteryzuje się nieliniową farmakokinetyką z czasem osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) około 2,5 godziny po podaniu doustnym. Dostępność biologiczna wynosi 50-60%, przy czym 20-30% dawki nie ulega wchłonięciu i jest wydalane z kałem. Stężenie metforminy w osoczu w stanie stacjonarnym utrzymuje się zwykle poniżej 1 µg/ml, a maksymalne stężenie (Cmax) nie przekracza 5 µg/ml nawet przy maksymalnych dawkach. Pokarm istotnie zmniejsza i opóźnia wchłanianie leku, obniżając Cmax o 40%, AUC o 25% oraz wydłużając tmax o 35 minut, choć kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje niejasne. Metformina wykazuje bardzo niskie wiązanie z białkami osocza, przenika do erytrocytów, a jej objętość dystrybucji wynosi od 63 do 276 litrów. Lek nie ulega metabolizmowi i jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej, z klirensem nerkowym przekraczającym 400 ml/min, co wskazuje na udział przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego w eliminacji.
absorpcja leku, AUC, chlorowodorek metforminy, Cmax, dostępność biologiczna, dystrybucja metforminy, ekspozycja na metforminę, eliminacja leku, erytrocyty, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, krwinki czerwone, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powierzchnia pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie glukozy, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xuvelex XR 750 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Xuvelex XR charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem z Tmax około 7 godzin, w porównaniu do 2,5 godziny w preparatach o natychmiastowym uwalnianiu. W stanie stacjonarnym Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki; AUC po 2000 mg Xuvelex XR jest porównywalne do AUC po 1000 mg metforminy w formie natychmiastowej podawanej dwukrotnie dziennie. Podanie na czczo zmniejsza AUC o 30%, natomiast podanie po posiłku zwiększa AUC o 77% i Cmax o 26%, bez istotnej zmiany Tmax. Średnie Cmax dla dawki 750 mg wynosi 1193 ng/mL (Tmax 5 h), a dla 1000 mg 1214 ng/mL (Tmax 5 h). Lek wykazuje biorównoważność z odpowiednimi dawkami tabletek o przedłużonym uwalnianiu 500 mg. Nie obserwuje się kumulacji po wielokrotnym podaniu dawek do 2000 mg, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
AUC, biodostępność, biorównoważność, Cmax, ekspozycja na metforminę, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, postać o natychmiastowym uwalnianiu, przenikanie do erytrocytów, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, wchłanianie metforminy, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metcrean XR 1000 mg
Metcrean XR to preparat metforminy chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Farmakokinetyka leku charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax około 7 godzin (vs. 2,5 godziny dla formy natychmiastowej). Maksymalne stężenie (Cmax) i pole pod krzywą (AUC) nie rosną proporcjonalnie do dawki, a AUC po jednorazowej dawce 2000 mg Metcrean XR jest porównywalne do podania 1000 mg dwa razy dziennie formy natychmiastowej. Wchłanianie jest zmniejszone o 30% przy podaniu na czczo, natomiast posiłek zwiększa AUC i Cmax, szczególnie dla dawki 1000 mg (odpowiednio o 77% i 26%). Metcrean XR wykazuje brak kumulacji po wielokrotnym podawaniu, a zmienność farmakokinetyczna jest porównywalna do formy natychmiastowej.
AUC, białka osocza, biorównoważność, dystrybucja leku, erytrocyty, farmakokinetyka metforminy, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kumulacja leku, metforminy chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Valimar 1000 mg
Produkt leczniczy VALIMAR zawiera 1000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzujących się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po jednorazowym podaniu doustnym po posiłku, maksymalne stężenie metforminy (Cmax) wynosi średnio 1214 ng/ml i osiągane jest po około 5 godzinach (zakres 4-10 godzin). Posiłek zwiększa pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC) o 77% oraz Cmax o 26%, a także wydłuża Tmax o około 1 godzinę, jednak nie wpływa na całkowite wchłanianie leku. W stanie stacjonarnym nie obserwuje się kumulacji metforminy nawet przy dawkach do 2000 mg. Produkt jest biorównoważny z podwójną dawką 500 mg tabletek VALIMAR, a zmienność farmakokinetyczna jest porównywalna do formy o natychmiastowym uwalnianiu.
badanie biorównoważności, biotransformacja, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stężenie metforminy w osoczu, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metformin hydrochloride STADA 500 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem, z Tmax wynoszącym około 7 godzin, w porównaniu do 2,5 godziny dla formy o natychmiastowym uwalnianiu. Po podaniu dawki 500 mg obserwuje się istotne zwiększenie AUC o około 70% oraz Cmax o 18% przy jednoczesnym spożyciu posiłku, choć całkowita ilość wchłoniętej substancji pozostaje niezmieniona. W stanie stacjonarnym, AUC i Cmax nie rosną proporcjonalnie do dawki, a podanie 2000 mg jednorazowo w formie o przedłużonym uwalnianiu daje ekspozycję porównywalną do 1000 mg podawanych dwa razy dziennie w formie o natychmiastowym uwalnianiu. Nie obserwuje się kumulacji leku przy wielokrotnym dawkowaniu do 2000 mg. Metformina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza, a jej dystrybucja obejmuje także erytrocyty, z objętością dystrybucji w zakresie 63-276 litrów.
AUC, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kumulacja leku, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, powinowactwo do białek osocza, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xuvelex XR 500 mg
Xuvelex XR to preparat metforminy chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Farmakokinetyka leku charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem z Tmax około 7 godzin dla dawki 500 mg oraz około 5 godzin dla dawek 750 mg i 1000 mg. Maksymalne stężenia (Cmax) po jednorazowej dawce 750 mg i 1000 mg wynoszą odpowiednio 1193 ng/ml i 1214 ng/ml. AUC i Cmax nie rosną proporcjonalnie do dawki, a podawanie na czczo zmniejsza AUC o około 30%, natomiast podanie po posiłku zwiększa AUC o 77% i Cmax o 26% dla dawki 1000 mg. Metformina nie ulega metabolizmowi, jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem, a jej klirens nerkowy przekracza 400 ml/min, co wskazuje na eliminację zarówno przez filtrację kłębuszkową, jak i wydzielanie kanalikowe. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 6,5 godziny, a objętość dystrybucji waha się od 63 do 276 litrów.
AUC, biorównoważność, Cmax, ekspozycja na lek, erytrocyty, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metforminy chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powierzchnia pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, T1/2, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diabufor XR 750 mg
Diabufor XR to preparat metforminy chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg (odpowiednio 389,94 mg, 584,91 mg i 779,88 mg metforminy). Farmakokinetyka charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem z Tmax około 7 godzin, w porównaniu do 2,5 godziny dla formy o natychmiastowym uwalnianiu. Parametry Cmax i AUC nie rosną proporcjonalnie do dawki, a AUC po jednorazowej dawce 2000 mg XR jest porównywalne do 1000 mg formy natychmiastowej podawanej dwukrotnie. Wchłanianie metforminy jest istotnie modyfikowane przez pokarm – na czczo AUC zmniejsza się o 30%, natomiast po posiłku dla dawki 1000 mg AUC wzrasta o 77%, Cmax o 26%, a Tmax wydłuża się o około 1 godzinę. Średnie Cmax dla dawek 750 mg i 1000 mg wynoszą odpowiednio 1193 ng/ml i 1214 ng/ml, z Tmax około 5 godzin (zakres 4-12 i 4-10 godzin). Metformina nie kumuluje się po wielokrotnym podaniu do 2000 mg.
biorównoważność, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, farmakokinetyka w niewydolności nerek, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metforminy chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, stężenie metforminy w osoczu, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwość farmakokinetyczna, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metcrean 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Metcrean, wykazuje nieliniową farmakokinetykę absorpcji z biodostępnością doustną na poziomie 50-60% po dawkach 500 mg i 850 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest około 2,5 godziny po podaniu, a stężenie w stanie stacjonarnym wynosi poniżej 1 µg/ml po 24-48 godzinach stosowania. Pokarm istotnie zmniejsza Cmax o 40% i AUC o 25%, jednocześnie wydłużając tmax o 35 minut, choć kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje niejasne. Metformina charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza, dużą objętością dystrybucji (63-276 l) oraz przenikaniem do erytrocytów, które stanowią drugi kompartment dystrybucji. Lek nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej głównie przez nerki, z klirensem nerkowym przekraczającym 400 ml/min, wskazującym na przesączanie kłębuszkowe i wydzielanie kanalikowe. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 6,5 godziny.
biodostępność, ekspozycja układowa, erytrocyt, farmakokinetyka absorpcji, farmakokinetyka nieliniowa, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, krwinka czerwona, metforminy chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Symformin XR 750 mg
Farmakokinetyka metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Symformin XR charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin po dawce 500 mg (vs. 2,5 h dla formy natychmiastowej). Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) dla dawek 750 mg i 1000 mg wynoszą odpowiednio 1193 ng/ml i 1214 ng/ml, osiągane średnio po 5 godzinach. AUC i Cmax nie rosną proporcjonalnie do dawki, a podanie na czczo zmniejsza AUC o około 30%, nie wpływając istotnie na Cmax i Tmax. Po posiłku obserwuje się wzrost AUC o 77% i Cmax o 26% dla dawki 1000 mg. W stanie stacjonarnym dawka 2000 mg Symformin XR wykazuje ekspozycję porównywalną do 1000 mg formy natychmiastowej podawanej dwukrotnie dziennie. Nie stwierdzono kumulacji leku przy dawkach do 2000 mg. Zmienność farmakokinetyczna jest porównywalna do form natychmiastowych.
AUC, biorównoważność, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, powinowactwo do białek osocza, przesączanie kłębuszkowe, Symformin XR, T½, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie metforminy, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza