Właściwości farmakokinetyczne produktu Formetic SR

Produkt Formetic SR zawiera metforminy chlorowodorek (500 mg) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co odpowiada 390 mg metforminy. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji, a także specyficzne uwarunkowania dotyczące szczególnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

W porównaniu z tabletkami o natychmiastowym uwalnianiu, wchłanianie metforminy z tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest znacząco opóźnione. Maksymalne stężenie leku (Cmax) po podaniu tabletek Formetic SR występuje po 7 godzinach (Tmax), podczas gdy w przypadku tabletek o natychmiastowym uwalnianiu Tmax wynosi zaledwie 2,5 godziny.²

Proporcjonalność dawki

W stanie stacjonarnym, podobnie jak w przypadku produktów o natychmiastowym uwalnianiu, parametry farmakokinetyczne Cmax i AUC (pole powierzchni pod krzywą) nie zwiększają się proporcjonalnie do podawanej dawki. Wartość AUC po jednorazowym podaniu doustnym 2000 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do wartości obserwowanej po podaniu 1000 mg metforminy w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, stosowanych dwa razy na dobę.³

Zmienność wchłaniania

Zmienność wewnątrzosobnicza parametrów farmakokinetycznych Cmax i AUC dla metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna do zmienności obserwowanej po podawaniu metforminy w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu.⁴

Wpływ pokarmów

Przyjmowanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu na czczo powoduje zmniejszenie AUC o 30%, przy czym nie wpływa to na maksymalne stężenie leku (Cmax) ani na czas jego osiągnięcia (Tmax). Co istotne, rodzaj spożywanego pokarmu praktycznie nie wpływa na średnie wchłanianie metforminy z produktu leczniczego o przedłużonym uwalnianiu.⁵

Kumulacja leku

Wielokrotne podawanie metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nawet w wysokich dawkach do 2000 mg, nie prowadzi do kumulacji produktu leczniczego w organizmie.⁶

Dystrybucja

Metformina charakteryzuje się niewielkim stopniem wiązania z białkami osocza. Lek przenika do erytrocytów, które stanowią prawdopodobnie drugi kompartment dystrybucji. Maksymalne stężenie metforminy we krwi jest niższe niż w osoczu i występuje w przybliżeniu w tym samym czasie. Średnia objętość dystrybucji (Vd) wynosi od 63 do 276 litrów.⁷

Metabolizm

Metformina jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. U ludzi nie zidentyfikowano żadnych metabolitów metforminy, co świadczy o braku istotnego metabolizmu tego leku w organizmie.⁸

Eliminacja

Klirens nerkowy metforminy przekracza 400 ml/min, co wskazuje, że lek jest wydalany zarówno w procesie przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego. Rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji po podaniu doustnym wynosi około 6,5 godziny.⁹

W przypadku zaburzeń czynności nerek obserwuje się zmniejszenie klirensu nerkowego metforminy, proporcjonalne do zmniejszenia klirensu kreatyniny. Prowadzi to do wydłużenia okresu półtrwania leku i w konsekwencji do zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dane dotyczące pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek są ograniczone i nie pozwalają na wiarygodne oszacowanie ogólnoustrojowej ekspozycji na metforminę w porównaniu z pacjentami o prawidłowej czynności nerek. W tej grupie pacjentów dostosowanie dawki należy rozważyć na podstawie skuteczności klinicznej i/lub tolerancji leku.¹¹