metabolizm DHEA

Dehydroepiandrosteron (DHEA) to hormon steroidowy produkowany głównie przez korę nadnerczy, a w mniejszym stopniu przez gonady i mózg. Jest to najobficiej występujący steroid w krążeniu u ludzi, stanowiący prekursor dla androgenów i estrogenów.

Metabolizm DHEA obejmuje kilka kluczowych szlaków. W wątrobie DHEA ulega głównie sulfonowaniu do DHEA-S (siarczan DHEA) przez enzym sulfotransferazę SULT2A1, co zwiększa jego rozpuszczalność w wodzie i wydłuża okres półtrwania. DHEA może być również przekształcane w tkankach obwodowych do androstendionu przez 3β-hydroksysteroidową dehydrogenazę, a następnie do testosteronu przez 17β-hydroksysteroidową dehydrogenazę lub do estronu i estradiolu przez aromatazę.

Stężenie DHEA we krwi osiąga szczyt około 20-25 roku życia, po czym stopniowo się zmniejsza, osiągając około 20% wartości szczytowej w wieku 70 lat. Ten spadek, określany jako adrenopauza, prowadzi do zmniejszenia puli hormonów płciowych pochodzących z DHEA, co może przyczyniać się do objawów starzenia.

Zaburzenia metabolizmu DHEA wiążą się z różnymi stanami klinicznymi, w tym z zespołem policystycznych jajników, otyłością, insulinoopornością oraz niektórymi nowotworami hormonozależnymi. Suplementacja DHEA jest badana jako potencjalna terapia w leczeniu niepłodności, objawów menopauzy oraz w celu poprawy jakości życia u osób starszych, choć jej skuteczność i bezpieczeństwo długoterminowe pozostają przedmiotem dyskusji.