roztwór hipoosmolarny

Roztwór hipoosmolarny to płyn, którego osmolarność (stężenie cząstek osmotycznie czynnych) jest niższa niż osmolarność osocza krwi człowieka, która wynosi około 290 mOsm/L. Roztwory o osmolarności poniżej 270 mOsm/L są uznawane za hipoosmolarne i powodują przepływ wody zgodnie z gradientem osmotycznym z przestrzeni naczyniowej do komórek.

W praktyce klinicznej roztwory hipoosmolarne, takie jak 0,45% NaCl czy 5% glukoza (po metabolizmie glukozy), są stosowane w leczeniu hipernatremii, hiperosmolarności oraz w stanach odwodnienia hipertonicznego. Podawanie tych płynów musi być ściśle monitorowane, gdyż zbyt szybka korekcja zaburzeń osmolarności może prowadzić do obrzęku mózgu i zespołu demielinizacji osmotycznej.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami neurologicznymi, niewydolnością nerek oraz u dzieci, które są bardziej podatne na zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Stosowanie roztworów hipoosmolarnych wymaga regularnej oceny stanu nawodnienia, elektrolitów surowicy oraz funkcji nerek.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl