tomosynteza piersi
Tomosynteza piersi (DBT – Digital Breast Tomosynthesis) to zaawansowana technika obrazowania, która stanowi ewolucję klasycznej mammografii. W przeciwieństwie do standardowej mammografii 2D, tomosynteza wykonuje serię ekspozycji pod różnymi kątami, co pozwala na rekonstrukcję obrazów piersi w wielu warstwach. Technologia ta umożliwia „przeglądanie” struktury piersi warstwa po warstwie, eliminując problem nakładania się tkanek.
Główną zaletą tomosyntezy jest znaczące zwiększenie czułości badania mammograficznego, szczególnie u kobiet z gęstą tkanką gruczołową. Badania kliniczne wskazują na wzrost wykrywalności raka piersi o 27-53% w porównaniu do standardowej mammografii. Metoda ta zmniejsza również liczbę wyników fałszywie dodatnich, co przekłada się na mniejszą liczbę niepotrzebnych biopsji i dodatkowych badań.
Tomosynteza piersi jest szczególnie rekomendowana dla pacjentek z wysokim ryzykiem zachorowania na raka piersi, kobiet z gęstą tkanką gruczołową oraz pacjentek z niejednoznacznymi wynikami standardowej mammografii. Dawka promieniowania przy tomosuntezie jest nieco wyższa niż przy klasycznej mammografii, jednak w nowszych systemach stosuje się techniki rekonstrukcji syntetycznych obrazów 2D z danych tomosyntezy, co pozwala ograniczyć łączną dawkę promieniowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atypowa hiperplazja piersi – Leczenie
Atypowa hiperplazja piersi (ADH) stanowi stan przedrakowy charakteryzujący się nieprawidłowym rozrostem komórek w tkance piersiowej, z ryzykiem progresji do raka piersi w zakresie 22-65% po biopsji rdzeniowej. Postępowanie chirurgiczne, takie jak biopsja wycinająca, biopsja wspomagana próżniowo czy lumpektomia, jest rekomendowane w przypadku wykrycia ADH w biopsji rdzeniowej lub niepokojących zmian w mammografii, celem wykluczenia obecności raka. Lokalizacja zmian podczas zabiegu może być wspomagana techniką lokalizacji drutem lub nasionkiem. W przypadku pacjentek o niskim ryzyku (brak mutacji BRCA1/2, niska ocena BI-RADS, brak rodzinnej historii raka) możliwe jest leczenie zachowawcze z nadzorem i/lub terapią farmakologiczną. Leczenie farmakologiczne obejmuje selektywne modulatory receptora estrogenowego (tamoksyfen, raloksyfen) oraz inhibitory aromatazy (exemestan, anastrozol), które zmniejszają ryzyko rozwoju raka piersi o 50-70%, przy stosowaniu przez 5 lat. Tamoksyfen redukuje ryzyko raka u kobiet z ADH o 86% (badanie NSABP P-1). Należy jednak uwzględnić potencjalne działania niepożądane, takie jak ryzyko raka endometrium, zakrzepicy czy udaru, zwłaszcza u kobiet powyżej 50. roku życia.
anastrozol, atypowa hiperplazja piersi, atypowa hiperplazja przewodowa, biomarker, biopsja chirurgiczna, biopsja piersi, biopsja rdzeniowa, biopsja wspomagana próżniowo, biopsja wycinająca, hiperplazja endometrium, hormonoterapia menopauzalna, inhibitor aromatazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lumpektomia, mammografia, mastektomia profilaktyczna, metformina, modulator receptora estrogenowego, mutacja BRCA, rak przewodowy in situ, raloksyfen, receptor estrogenowy, rezonans magnetyczny, stratyfikacja ryzyka, tamoksyfen, tomosynteza piersi, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna - Leksykon chorób i schorzeń
Podejrzane guzy piersi – Epidemiologia
Podejrzane guzy piersi stanowią istotne wyzwanie kliniczne, z około 3% wizyt u lekarzy POZ związanych z dolegliwościami piersi. Większość wyczuwalnych guzów (około 90%) ma charakter łagodny, z gruczolakowłókniakami dominującymi u kobiet w wieku 10-40 lat (95% guzów u nastolatek, 15% kobiet doświadcza ich w życiu). Ryzyko złośliwości wzrasta z wiekiem, wynosząc 0,49% u kobiet w wieku 30 lat i 3,54% u 60-latek. Rak piersi stanowi około 30% wszystkich nowotworów u kobiet, z 12,5% ryzykiem zachorowania w ciągu życia w USA. Czynniki ryzyka obejmują wiek, ekspozycję na estrogen, historię rodzinną (5-10% przypadków związanych z mutacjami BRCA, ryzyko do 85%), gęstość piersi oraz czynniki środowiskowe i styl życia. Występowanie i rokowanie różnią się w zależności od grup etnicznych, z gorszymi wynikami u kobiet afroamerykańskich. Czułość badania klinicznego piersi wynosi 49-69%, a swoistość 86-99%, co podkreśla konieczność uzupełnienia diagnostyki obrazowej i biopsji w przypadku podejrzanych zmian.
atypowy rozrost przewodowy, atypowy rozrost zrazikowy, biopsja, choroba piersi, dysfagia, gęsta pierś, gruczolakowłókniak, kliniczne badanie piersi, łagodna choroba piersi, łagodny guz piersi, mammografia diagnostyczna, mutacja genu BRCA, nowotwór złośliwy piersi, podejrzany guz piersi, rak piersi, rak przewodowy in situ, rak zrazikowy in situ, rezonans magnetyczny piersi, samobadanie piersi, TK klatki piersiowej, tomosynteza piersi, torbiel piersi, ultrasonografia, węzeł chłonny, złożona torbiel piersi, zmiana włóknisto-torbielowata