niewystarczająca kontrola astmy

Niewystarczająca kontrola astmy to stan, w którym pacjent mimo stosowanego leczenia doświadcza objawów choroby, takich jak duszność, świszczący oddech, kaszel i ucisk w klatce piersiowej. Zgodnie z wytycznymi GINA (Global Initiative for Asthma), o niewystarczającej kontroli mówimy, gdy objawy występują częściej niż 2 razy w tygodniu, budzą pacjenta w nocy, ograniczają codzienną aktywność lub wymagają stosowania leków doraźnych więcej niż 2 razy w tygodniu.

Przyczyny niewystarczającej kontroli astmy są wieloczynnikowe i obejmują: nieprawidłową technikę inhalacji, niski poziom adherencji do zaleconego leczenia, współistniejące choroby (np. przewlekłe zapalenie zatok, refluks żołądkowo-przełykowy, otyłość), ekspozycję na alergeny i czynniki drażniące, palenie tytoniu oraz nieodpowiednio dobraną farmakoterapię. Istotną rolę odgrywają również czynniki socjoekonomiczne oraz psychologiczne.

Diagnostyka niewystarczającej kontroli astmy powinna obejmować: weryfikację rozpoznania, ocenę techniki inhalacji, analizę adherencji do leczenia, identyfikację czynników zaostrzających oraz wykluczenie chorób współistniejących. Narzędziami pomocnymi w ocenie kontroli astmy są kwestionariusze ACT (Asthma Control Test) lub ACQ (Asthma Control Questionnaire) oraz badania spirometryczne.

Postępowanie w przypadku niewystarczającej kontroli astmy obejmuje optymalizację leczenia przeciwzapalnego (najczęściej zwiększenie dawki wziewnych glikokortykosteroidów), dodanie leków dodatkowych (LABA, LAMA, modyfikatory leukotrienowe), edukację pacjenta, eliminację czynników zaostrzających oraz leczenie chorób współistniejących. W przypadku ciężkiej, opornej na leczenie astmy należy rozważyć terapię biologiczną ukierunkowaną na konkretne fenotypy choroby.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl