chłoniak L5178Y
Chłoniak L5178Y to mysz limfoblastyczny chłoniak T-komórkowy, który został wyizolowany w 1952 roku z grasicy myszy DBA/2 po ekspozycji na metylocholantren. Stanowi ważny model badawczy w onkologii i toksykologii.
Linia komórkowa L5178Y jest powszechnie wykorzystywana w badaniach nad mutagenezą i genotoksycznością różnych związków chemicznych. Najbardziej znane zastosowanie to test mutacji genowej mysich chłoniaków (Mouse Lymphoma Assay, MLA), który jest jednym z rekomendowanych testów do oceny potencjału mutagennego substancji w międzynarodowych wytycznych.
Test MLA z wykorzystaniem komórek L5178Y opiera się na pomiarze mutacji w locus genu kinazy tymidynowej (tk). Komórki z mutacją w tym genie zyskują oporność na toksyczne analogi nukleozydów, co pozwala na ich selekcję i ilościową ocenę częstości mutacji po ekspozycji na badany czynnik.
Chłoniak L5178Y charakteryzuje się stabilnością kariotypu i powtarzalnością wyników, co czyni go wartościowym modelem w badaniach przesiewowych leków, ocenie bezpieczeństwa substancji chemicznych oraz w podstawowych badaniach nad mechanizmami nowotworzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego w badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę, odpowiadających 2-7-krotności dawki ludzkiej. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg. Badania mutagenności, przeprowadzone na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach chłoniaka L5178Y oraz ludzkich limfocytach (stężenie 1000 μg/ml), nie wykazały działania mutagennego ani mutacji chromosomalnych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5, 10, 20 mg/kg oraz pozajelitowych 5, 25, 75 mg/kg mc./dobę.
badanie cytogenetyczne, chłoniak L5178Y, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa flukonazolu wskazują na brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki klinicznej u ludzi. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Badania mutagenności, obejmujące testy na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego flukonazolu, co potwierdza brak genotoksyczności tego leku. Badania reprodukcyjne wykazały, że flukonazol nie wpływa na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Jednakże, dawki ≥25 mg/kg mc. indukowały zmiany anatomiczne u płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego) oraz opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki). Wysokie dawki flukonazolu wpływały również na przebieg porodu, powodując jego opóźnienie i przedłużenie, co wiązało się z niewielkim wzrostem liczby płodów martwych i obniżoną przeżywalnością noworodków. Efekty te są prawdopodobnie związane z gatunkowo specyficznym działaniem flukonazolu na obniżenie stężenia estrogenów, nieobserwowanym u kobiet leczonych klinicznie.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak L5178Y, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutagenność, płodność, poród, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wada płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 100 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach przy dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższych niż u ludzi). Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Kompleksowe testy mutagenne, w tym testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y, badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu. W badaniach reprodukcyjnych flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę.
badanie cytogenetyczne, chłoniak L5178Y, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, obniżenie stężenia estrogenów, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny