glikol polioksyetylenowy
Glikol polioksyetylenowy (PEG) to polimer syntetyczny szeroko stosowany w medycynie i farmacji ze względu na swoją biokompatybilność i niską immunogenność. Jest to związek chemiczny składający się z powtarzających się jednostek tlenku etylenu, który występuje w różnych masach cząsteczkowych, co wpływa na jego właściwości fizykochemiczne.
W praktyce klinicznej PEG znajduje zastosowanie jako środek przeczyszczający w przygotowaniu pacjentów do kolonoskopii, gdzie roztwory wysokocząsteczkowego PEG działają osmotycznie, zatrzymując wodę w świetle jelita. Stosowany jest również jako nośnik leków w preparatach o przedłużonym uwalnianiu, co poprawia farmakokinetykę substancji aktywnych i zmniejsza częstotliwość dawkowania.
Pegylacja, czyli proces przyłączania cząsteczek PEG do białek terapeutycznych, zwiększa ich stabilność w krwiobiegu, redukuje immunogenność i wydłuża okres półtrwania, co jest wykorzystywane w produkcji nowoczesnych leków biologicznych. W chirurgii PEG jest składnikiem żeli barierowych zapobiegających tworzeniu się zrostów pooperacyjnych.
Mimo ogólnie dobrego profilu bezpieczeństwa, u niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na PEG, co stało się istotne w kontekście szczepionek mRNA przeciw COVID-19, gdzie PEG jest składnikiem nanocząsteczek lipidowych służących jako nośniki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Puder Płynny Dermopur 15 mg/g
Produkt Puder płynny Dermopur zawierający 15 mg/g benzokainy wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii dermatologicznej. Szczególnie istotne są reakcje z substancjami o charakterze kationowym (fenazon, kamfora, rezorcynol, glikole polioksyetylenowe), które mogą powodować zmiany fizykochemiczne produktu, skutkujące zabarwieniem i potencjalnym obniżeniem skuteczności terapeutycznej. Ponadto, środowiska o skrajnych wartościach pH (silnie kwaśne lub zasadowe) oraz podwyższona temperatura mogą prowadzić do rozpadu cząsteczki benzokainy, co skutkuje utratą właściwości znieczulających. W terapii należy unikać jednoczesnego stosowania preparatu z kwasem salicylowym, kwasem glikolowym, mydłami alkalicznymi czy wodorotlenkiem sodu, a także chronić produkt przed ekspozycją na wysokie temperatury.
absorpcja systemowa, benzokaina, doksycyklina, działanie przeciwbakteryjne, fenazon, glikol polioksyetylenowy, interakcje z alkoholem, kamfora, kotrimoksazol, kwas glikolowy, kwas salicylowy, lek przeciwbakteryjny, mydło alkaliczne, oksytetracyklina, płyn dezynfekujący, preparat złuszczający, rezorcynol, środek znieczulający, środowisko kwaśne, środowisko zasadowe, sulfacetamid, sulfadiazyna, sulfonamid, węglan potasu, wodorotlenek sodu