hypoactive sexual desire disorder
Hypoactive Sexual Desire Disorder (HSDD) to zaburzenie charakteryzujące się uporczywym lub nawracającym brakiem lub zmniejszeniem zainteresowania aktywnością seksualną, powodującym cierpienie psychiczne oraz trudności w relacjach interpersonalnych. Zgodnie z klasyfikacją DSM-5 zostało ono włączone do szerszej kategorii zaburzeń pożądania seksualnego i podniecenia u kobiet, natomiast u mężczyzn funkcjonuje jako zaburzenie obniżonego pożądania seksualnego.
Etiologia HSDD jest złożona i obejmuje czynniki biologiczne, psychologiczne oraz społeczne. Wśród czynników biologicznych wymienia się zaburzenia hormonalne (niski poziom testosteronu, zaburzenia tarczycy), choroby przewlekłe, efekty uboczne leków (szczególnie antydepresantów, leków przeciwnadciśnieniowych) oraz naturalne zmiany związane z wiekiem. Aspekty psychologiczne obejmują depresję, stany lękowe, stres, traumy seksualne oraz problemy w relacji z partnerem.
Diagnostyka HSDD wymaga wykluczenia innych przyczyn medycznych i psychologicznych oraz oceny czasu trwania i nasilenia objawów. Kluczowe jest ustalenie, czy obniżone libido powoduje u pacjenta dyskomfort psychiczny. Leczenie ma charakter wielokierunkowy i może obejmować farmakoterapię (hormonoterapia, flibanserin u kobiet), psychoterapię (terapia poznawczo-behawioralna, seksualna) oraz interwencje w zakresie stylu życia i relacji partnerskiej.
Warto podkreślić, że obniżone libido może być zjawiskiem przejściowym i nie zawsze wymaga interwencji medycznej. Leczenie powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem specyficznych potrzeb pacjenta oraz potencjalnych przyczyn zaburzenia. Współpraca interdyscyplinarna między lekarzami różnych specjalności, psychologami i seksuologami często przynosi najlepsze efekty terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Obniżone libido – Diagnostyka i diagnoza
Obniżone libido, definiowane jako zmniejszone zainteresowanie aktywnością seksualną, dotyka około 40% kobiet i do 20% mężczyzn. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu lekarskiego obejmującego ocenę objawów, historii medycznej, przyjmowanych leków, stanu relacji intymnych oraz czynników psychologicznych. Badanie fizykalne, w tym ginekologiczne u kobiet i urologiczne u mężczyzn, jest istotne dla wykluczenia stanów zapalnych czy zmian anatomicznych. W diagnostyce stosuje się kwestionariusze takie jak FSFI, DSDS i SDI. Kryteria DSM-5 dla HSDD u kobiet wymagają obecności co najmniej 3 z 6 objawów przez minimum 6 miesięcy, a u mężczyzn diagnozuje się MHSDD. Badania laboratoryjne obejmują oznaczenie poziomów hormonów płciowych (testosteron, estradiol, progesteron, LH, FSH), funkcji tarczycy (TSH, fT3, fT4), prolaktyny, profilu lipidowego oraz glukozy. Niski poziom testosteronu definiowany jest jako <300 ng/dL w porannych godzinach. W wybranych przypadkach wykonuje się badania obrazowe (USG narządów miednicy, jąder, MRI przysadki).
anorgazmia, antydepresant, antykoncepcja hormonalna, choroba tarczycy, cukrzyca, depresja, dyspaurenia, endometrioza, estradiol, Female Sexual Function Index, funkcja tarczycy, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon tyreotropowy, hormony płciowe, hypoactive sexual desire disorder, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, menopauza, nadciśnienie, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, obniżone libido, progesteron, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, testosteron, utrata popędu seksualnego, wolna trójjodotyronina, wolna tyroksyna, zaburzenie erekcji, zaburzenie lękowe, zaburzenie z obniżonym pożądaniem seksualnym - Leksykon chorób i schorzeń
Obniżone libido – Epidemiologia
Obniżone libido, definiowane jako utrata popędu seksualnego, jest powszechnym zaburzeniem dotykającym około 40% kobiet i 3-28% mężczyzn, z wyraźnym wzrostem częstości u kobiet po menopauzie (52,4% po naturalnej, 12,5% po chirurgicznej) oraz u mężczyzn w wieku 60-80 lat. Hypoactive sexual desire disorder (HSDD), charakteryzujące się obniżonym libido wywołującym znaczny dystres, dotyka około 10% kobiet przed menopauzą i 1,5% mężczyzn. Czynniki ryzyka obejmują status związku, aktywność seksualną, wykształcenie, stosowanie leków psychotropowych (szczególnie SSRI), choroby przewlekłe (cukrzyca, nadciśnienie, choroby wieńcowe), zaburzenia hormonalne (spadek estrogenów, niedobór testosteronu, niedoczynność tarczycy), a także czynniki psychospołeczne, takie jak depresja, stres i problemy w relacji partnerskiej. Epidemiologiczne dane wskazują na zmienność częstości występowania HSDD w zależności od wieku i płci, z najwyższym dystresem seksualnym u kobiet w wieku 40-64 lat (około 33%).
anorgazmia, choroba Addisona, choroba wieńcowa, cukrzyca, dysfunkcja seksualna, dyspareunia, HSDD, hypoactive sexual desire disorder, jakość życia związana ze zdrowiem, leczenie przeciwnowotworowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór testosteronu, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, obniżone libido, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, suchość pochwy, utrata popędu seksualnego, zaburzenie lękowe, zaburzenie nadnerczy, zespół Cushinga