leczenie inotropowe
Leczenie inotropowe to terapia mająca na celu zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego. Inotropia odnosi się do zdolności mięśnia sercowego do kurczenia się, a leki inotropowe działają poprzez wpływ na gospodarkę wapniową kardiomiocytów, zwiększając stężenie wapnia wewnątrzkomórkowego i poprawiając kurczliwość.
W praktyce klinicznej leczenie inotropowe jest stosowane głównie u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością serca, gdy występuje istotne obniżenie frakcji wyrzutowej lewej komory, a także w stanach wstrząsu kardiogennego. Najczęściej stosowane leki inotropowe to dobutamina, milrinon, levosimendan oraz inhibitory fosfodiesterazy III.
Należy pamiętać, że terapia inotropowa, choć poprawia parametry hemodynamiczne, wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, wzrost zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen i potencjalnie zwiększona śmiertelność przy długotrwałym stosowaniu. Z tego powodu leczenie inotropowe jest zazwyczaj zarezerwowane dla pacjentów z ciężką niewydolnością serca, często jako terapia pomostowa do bardziej definitywnego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Propofol Baxter
Propofol Baxter to emulsja do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, stosowana do sedacji i znieczulenia ogólnego, wymagająca ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem hipotensji, niedrożności dróg oddechowych oraz hipoksemii. Podczas podawania należy zwracać uwagę na możliwość wystąpienia mimowolnych ruchów, które mogą utrudniać zabiegi wymagające unieruchomienia. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami serca, układu oddechowego, nerek, wątroby, hipowolemią oraz ogólnie złym stanem zdrowia. Propofol może powodować bradykardię, czasem prowadzącą do zatrzymania akcji serca, dlatego rozważa się podanie leków przeciwcholinergicznych w określonych sytuacjach. U dzieci poniżej 3 lat i kobiet w ciąży stosowanie dłuższe niż 3 godziny wymaga oceny ryzyka neurotoksyczności, a u noworodków podawanie jest niewskazane ze względu na zmniejszony i zmienny klirens leku. Propofol nie jest zalecany do sedacji u pacjentów ≤16 lat na oddziałach intensywnej terapii ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
arytmia serca, bradykardia, ciśnienie śródczaszkowe, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja propofolu, hepatomegalia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, klirens propofolu, kwasica metaboliczna, leczenie inotropowe, napięcie mięśniowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, noworodek, padaczka, posocznica, rabdomioliza, ruch mimowolny, uraz serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu tłuszczów, zaburzenie mitochondrialne, zaburzenie układu oddechowego, zespół Brugadów, zespół popropofolowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bibloc 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bibloc, jest selektywnym beta-adrenolitykiem o wysokim powinowactwie do receptorów β1-adrenergicznych. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca wymagająca dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II° i III°, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, objawowa bradykardia oraz objawowe niedociśnienie tętnicze. Warto zwrócić uwagę, że tabletki Bibloc zawierają laktozę jednowodną (1,2 mg w dawce 5 mg i 2,4 mg w dawce 10 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, dekompensacja niewydolności serca, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowo ujemne, działanie hipotensyjne, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, leczenie inotropowe, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze objawowe, niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptor β1-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wahania glikemii, wstrząs kardiogenny, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Provive 10 mg/ml
Provive (propofol 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań/infuzji) jest stosowany w anestezjologii i intensywnej terapii do indukcji i podtrzymania znieczulenia. Indukcja przebiega zazwyczaj łagodnie, z minimalnymi objawami pobudzenia. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia (≥1/10), który można ograniczyć podając lek do dużych żył przedramienia lub jednocześnie z lidokainą, oraz niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), które w sporadycznych przypadkach wymaga leczenia płynami dożylnymi i spowolnienia podawania propofolu. Inne często obserwowane działania to bradykardia, przemijający bezdech podczas indukcji, ból głowy oraz nudności i wymioty podczas wybudzania. Należy uwzględnić, że działania niepożądane mogą wynikać zarówno z leku, jak i z procedur medycznych lub stanu pacjenta.
anafilaksja, arytmia serca, asystolia, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, bradykardia, ciężka bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, emulsja do wstrzykiwań, gorączka pooperacyjna, hepatomegalia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, indukcja znieczulenia, kwasica metaboliczna, leczenie inotropowe, martwica tkanek, mimowolne ruchy, napad padaczkowy, nastrój euforyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, opistotonus, ostra niewydolność wątroby, podanie pozanaczyniowe, priapizm, procedura anestezjologiczna, propofol, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, uniesienie odcinka ST, zabarwienie moczu, zakrzepica, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Brugada, zespół propofolowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bicardef 10 mg 10 mg
Lek Bicardef 10 mg, zawierający bisoprololu fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (142 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ostrą niewydolność serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodnictwa (blok AV II/III stopnia bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy), bradykardię <50/min oraz niedociśnienie skurczowe <90 mmHg. Bisoprolol jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i zaawansowaną POChP ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych. Dodatkowo, nie powinno się go stosować w późnym stadium choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespole Raynauda, nieleczonym guzie chromochłonnym oraz kwasicy metabolicznej, gdzie może maskować objawy hipoglikemii i utrudniać kompensację metaboliczną.
Bicardef, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba nerwowo-mięśniowa, choroba zarostowa tętnic, ciężka astma oskrzelowa, depresja mięśnia sercowego, funkcja nerek, funkcja wątroby, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, leczenie inotropowe, lek hipotensyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, miastenia gravis, nadwrażliwość, niedociśnienie, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, substancja czynna, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła, zespół Raynauda - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Produkt leczniczy Concor Cor zawierający bisoprolol fumaran (dostępny w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, dekompensacją niewydolności serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym oraz u osób z zaburzeniami przewodnictwa serca, takimi jak blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy oraz objawowa bradykardia. Ponadto, stosowanie bisoprololu jest przeciwwskazane przy objawowym niedociśnieniu tętniczym, ciężkiej astmie oskrzelowej, zaawansowanych chorobach naczyń obwodowych (ciężka postać choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespół Raynauda w ciężkiej postaci), nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicy metabolicznej. Nadwrażliwość na bisoprolol lub substancje pomocnicze stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii.
beta-bloker, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężka astma oskrzelowa, dekompensacja niewydolności serca, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hipoperfuzja narządowa, hipotonia, kwasica metaboliczna, leczenie inotropowe, niedokrwienie kończyn, objawowa bradykardia, objawowe niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, reakcja anafilaktyczna, receptor β2, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, tabletka powlekana, wstrząs kardiogenny, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda