ekspozycja na dazatynib

Dazatynib to inhibitor kinazy tyrozynowej drugiej generacji, który jest stosowany głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (Ph+ ALL). Mechanizm działania leku polega na hamowaniu aktywności białka BCR-ABL, a także innych kinaz, w tym kinaz z rodziny SRC.

Ekspozycja na dazatynib może wiązać się z szeregiem działań niepożądanych, wśród których najczęściej występują: cytopenie (neutropenia, trombocytopenia, anemia), wysięk opłucnowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, biegunka, nudności, wysypka skórna oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nadciśnienia płucnego, które stanowi rzadkie, ale potencjalnie poważne powikłanie terapii.

Monitorowanie pacjentów eksponowanych na dazatynib powinno obejmować regularne badania morfologii krwi, ocenę funkcji wątroby i nerek, elektrokardiografię oraz okresową ocenę układu oddechowego. W przypadku wystąpienia wysięku opłucnowego lub objawów sugerujących nadciśnienie płucne, należy rozważyć czasowe przerwanie leczenia lub modyfikację dawki.

Interakcje lekowe mogą znacząco wpływać na ekspozycję na dazatynib. Inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenie leku we krwi, zwiększając ryzyko toksyczności, podczas gdy induktory CYP3A4 mogą zmniejszać skuteczność terapeutyczną. Zaleca się również unikanie stosowania leków przeciwzakrzepowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib SUN 20 mg

Dazatynib jest substratem enzymu CYP3A4 i podlega licznym interakcjom farmakokinetycznym, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna czy sok grejpfrutowy, mogą zwiększać ekspozycję na dazatynib, co jest klinicznie istotne i dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna (600 mg/dobę przez 8 dni), mogą obniżyć AUC dazatynibu nawet o 82%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii. Deksametazon, jako słaby induktor, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Ponadto, zmiany pH żołądka wywołane przez inhibitory pompy protonowej (omeprazol) lub antagonistów receptora H2 (famotydyna) mogą obniżać biodostępność dazatynibu odpowiednio o 43% i 61%, dlatego zaleca się stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy z zachowaniem odstępu czasowego co najmniej 2 godzin przed lub po podaniu dazatynibu.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora histaminowego H2, astemizol, beprydil, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, dazatynib, deksametazon, dihydroergotamina, ekspozycja na dazatynib, enzym CYP3A4, ergotamina, erytromycyna, famotydyna, fenobarbital, fenytoina, glitazon, induktor CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek zobojętniający sok żołądkowy, omeprazol, pimozyd, pole pod krzywą stężenia, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, symwastatyna, telitromycyna, terfenadyna, wąski indeks terapeutyczny, wąski zakres dawek terapeutycznych, wiązanie z białkami osocza, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, ziele dziurawca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 100 mg

Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny u dorosłych i 0,5-6 godzin u dzieci. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 25-120 mg dwa razy na dobę, a okres półtrwania wynosi średnio 5-6 godzin u dorosłych oraz 2-5 godzin u pacjentów pediatrycznych. Objętość dystrybucji jest znaczna (2505 l, CV 93%), a wiązanie z białkami osocza wysokie (~96%). Dazatynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co implikuje potencjalne interakcje lekowe. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (85% dawki, z czego 19% w postaci niezmienionej), natomiast wydalanie z moczem jest minimalne (4% dawki, 0,1% niezmienionego leku). Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (CV 47%) niż po posiłku (CV 32-39%), jednak wpływ pożywienia na ekspozycję nie jest klinicznie istotny.
AUCτ, białaczka limfoblastyczna Ph+, białaczka oporna na leczenie, biodostępność leku, Cmax, dystrybucja pozanaczyniowa, ekspozycja lekowa, ekspozycja na dazatynib, enzym CYP3A4, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens leku, klirens po podaniu doustnym, metabolity w osoczu, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła białaczka szpikowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dasatinib Viatris 80 mg

Stosowanie dazatynibu (Dasatinib Viatris) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na wysokie ryzyko teratogenności, w tym wad cewy nerwowej u płodu. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko i nie ma alternatywnej terapii. W takich przypadkach konieczna jest szczegółowa konsultacja i monitorowanie ciąży we współpracy z ginekologiem-położnikiem. Ponadto, dazatynib prawdopodobnie przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii. Wszystkich pacjentów w wieku rozrodczym należy poinformować o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dazatynib, działanie farmakologiczne, ekspozycja na dazatynib, ekspozycja wewnątrzmaciczna, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, kriokonserwacja nasienia, metoda antykoncepcyjna, mleko kobiece, płodność, przenikanie dazatynibu, wada cewy nerwowej, wada wrodzona

ekspozycja na dazatynib

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Dasatinib SUN 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 100 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dasatinib Viatris 80 mg