działanie miejscowe w jelicie

Działanie miejscowe w jelicie, określane również jako miejscowy efekt jelitowy, odnosi się do farmakologicznego lub fizjologicznego wpływu substancji bezpośrednio na ścianę jelita lub jego zawartość, bez znaczącej absorpcji systemowej i działania ogólnoustrojowego.

W praktyce klinicznej wykorzystuje się leki o działaniu miejscowym w jelicie w leczeniu różnych schorzeń przewodu pokarmowego, takich jak zespół jelita drażliwego, nieswoiste zapalenia jelit czy zaparcia. Przykładami są leki przeczyszczające osmotyczne (np. laktuloza), pobudzające perystaltykę (bisakodyl), środki zwiększające objętość stolca (metyloceluloza) czy adsorbenty (węgiel aktywowany).

Miejscowe działanie w jelicie może być również efektem stosowania antybiotyków niewchłanialnych (np. rifaksymina), które działają na florę bakteryjną jelita bez istotnego wchłaniania do krwiobiegu. Probiotyki i prebiotyki również wywierają działanie miejscowe, modyfikując skład mikrobioty jelitowej i środowisko przewodu pokarmowego.

Niektóre substancje terapeutyczne są specjalnie projektowane w postaci form lekowych o zmodyfikowanym uwalnianiu, aby zapewnić ich działanie miejscowe w określonych odcinkach przewodu pokarmowego, np. w jelicie cienkim lub grubym. Wykorzystuje się w tym celu otoczki dojelitowe czy systemy uwalniania zależne od pH lub czasu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl