niedrożność odźwiernika dwunastnicy
Niedrożność odźwiernika dwunastnicy to zaburzenie polegające na zablokowaniu przejścia treści pokarmowej z żołądka do dwunastnicy przez zwężony odźwiernik. Może występować w formie wrodzonej (przerostowe zwężenie odźwiernika u niemowląt) lub nabytej, najczęściej w wyniku choroby wrzodowej, nowotworów czy stanów zapalnych.
Objawy niedrożności odźwiernika obejmują wymioty treścią pokarmową (często o charakterze fusowatym), uczucie pełności po posiłkach, bóle w nadbrzuszu oraz widoczne faliste ruchy perystaltyczne żołądka. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do zaburzeń wodno-elektrolitowych, odwodnienia i niedożywienia.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (gastroskopia, kontrastowe badanie górnego odcinka przewodu pokarmowego, tomografia komputerowa) oraz ocenie opróżniania żołądkowego. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, endoskopowe poszerzanie zwężenia lub interwencję chirurgiczną (pyloroplastykę, wagotomię lub częściową resekcję żołądka).
W przypadku niedrożności odźwiernika wywołanej procesem nowotworowym konieczne jest wdrożenie leczenia onkologicznego. U niemowląt z przerostowym zwężeniem odźwiernika standardem postępowania jest zabieg pyloromiotomii metodą Fredet-Ramstedta polegający na nacięciu przerośniętej warstwy mięśniowej odźwiernika bez naruszania błony śluzowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dimenhydramina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dimenhydramina, jako lek o działaniu przeciwhistaminowym i przeciwcholinergicznym, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym z bradykardią, nadciśnieniem tętniczym, wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT, chorobą wieńcową, arytmią oraz zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia). Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi QT lub powodującymi hipokaliemię. Ostrożność jest również wskazana u pacjentów z chorobami układu oddechowego (astma oskrzelowa, obturacyjna choroba płuc, rozedma, przewlekłe zapalenie oskrzeli) oraz u osób z zaburzeniami przewodu pokarmowego (zwężenie odźwiernika, wrzody trawienne) i układu moczowego (rozrost gruczołu krokowego, zatrzymanie moczu). Dimenhydramina powinna być podawana po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia żołądka.
arytmia, astma oskrzelowa, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dimenhydramina, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, glikol propylenowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z zamkniętym kątem, martwica kanalików nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na leki przeciwhistaminowe, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, obturacyjna choroba płuc, podrażnienie żołądka, reakcja krzyżowa, rozedma płuc, rozrost gruczołu krokowego, wrzód trawienny, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu moczowego, zaburzenie układu oddechowego, zapalenie oskrzeli, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Arlevert
Arlevert, zawierający cynaryzynę 20 mg oraz dimenhydraminę 40 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami. Pomimo braku istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze, zaleca się monitorowanie hemodynamiki u osób z niedociśnieniem tętniczym. Lek należy przyjmować po posiłku, aby zminimalizować ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka, zwłaszcza u pacjentów z wrażliwością przewodu pokarmowego lub historią chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania i środki ostrożności dotyczą także pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, niedrożnością odźwiernika dwunastnicy, rozrostem gruczołu krokowego, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy oraz ciężką chorobą wieńcową, gdzie konieczne jest monitorowanie odpowiednich parametrów klinicznych i funkcji narządów.
błona śluzowa żołądka, choroba górnego odcinka przewodu pokarmowego, choroba Parkinsona, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cynaryzyna, dimenhydramina, dolne drogi moczowe, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, efekt cholinolityczny, jaskra, lek przeciwcholinergiczny, motoryka przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, objaw parkinsonowski, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, powiększony gruczoł krokowy, równowaga neuroprzekaźników, rozrost gruczołu krokowego, wrażliwość przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polopiryna Complex
Polopiryna Complex zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 15,58 mg fenylefryny wodorowinianu oraz 2 mg chlorofenaminy maleinianu, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na potencjalne interakcje i działania niepożądane. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących doustne leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika oraz leki przeciwdnawe. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z metotreksatem, zwłaszcza w dawkach >15 mg/tydzień, gdzie jest to bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka toksyczności szpiku kostnego. U pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym, okluzyjną chorobą naczyń, jaskrą czy skłonnością do retencji moczu konieczne jest monitorowanie funkcji narządów i ostrożność w terapii. Lek należy odstawić 5-7 dni przed zabiegami chirurgicznymi ze względu na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia, wynikające z działania kwasu acetylosalicylowego na hemostazę.
bliznowaciejący wrzód trawienny, bradykardia, chlorofenamina, choroba Raynauda, choroba tarczycy, działanie antycholinergiczne, działanie sedacyjne, fenylefryna, hipotonia ortostatyczna, jaskra, krwotok maciczny, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwdnawy, maprotylina, metotreksat, miażdżyca tętnic mózgowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, niedrożność porażenna jelit, niewydolność serca, okluzyjna choroba naczyń, padaczka, przewlekła niewydolność nerek, retencja moczu, rozstrzeń oskrzeli, sulfonylomocznik, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność salicylanów, toksyczność szpiku kostnego, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wkładka antykoncepcyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Artigo
Lek Artigo, zawierający cynaryzynę 20 mg oraz dimenhydraminę 40 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami. Pomimo braku istotnego wpływu na obniżenie ciśnienia tętniczego, zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych u chorych z niedociśnieniem. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz ciężką chorobą wieńcową należy uwzględnić ryzyko nasilenia objawów wskutek działania przeciwcholinergicznego. Ponadto, ze względu na potencjalne podrażnienie błony śluzowej żołądka, lek powinien być przyjmowany po posiłku, szczególnie u osób z chorobą wrzodową lub skłonnością do dyspepsji.
błona śluzowa żołądka, choroba Parkinsona, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cynaryzyna i dimenhydramina, dimenhydramina, dyspepsja, działanie przeciwcholinergiczne, interakcja farmakodynamiczna, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, pasaż treści pokarmowej, przekaźnictwo dopaminergiczne, przyspieszenie czynności serca, rozrost gruczołu krokowego, spożycie sodu, układ cholinergiczny, zatrzymanie moczu