niedobór aminokwasów

Niedobór aminokwasów to stan patologiczny polegający na niedostatecznej podaży lub wchłanianiu aminokwasów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Aminokwasy jako składniki białek pełnią kluczowe funkcje w budowie tkanek, syntezie enzymów, hormonów i innych cząsteczek regulacyjnych.

Szczególnie istotne są aminokwasy egzogenne, których organizm nie potrafi samodzielnie syntetyzować, m.in. fenyloalanina, tryptofan, metionina, lizyna, treonina, walina, leucyna, izoleucyna i histydyna. Ich niedobór prowadzi do zaburzeń metabolicznych, upośledzenia funkcji narządów i zahamowania wzrostu, szczególnie u dzieci.

Klinicznie niedobór aminokwasów objawia się osłabieniem, utratą masy mięśniowej, zaburzeniami odporności, opóźnieniem gojenia ran i problemami neurologicznymi. Długotrwały deficyt prowadzi do niedożywienia białkowo-energetycznego, które manifestuje się jako kwashiorkor lub marazm, szczególnie w krajach rozwijających się.

Diagnostyka obejmuje oznaczanie profilu aminokwasów w surowicy i moczu, ocenę stanu odżywienia oraz wykluczenie chorób metabolicznych. Leczenie polega na uzupełnianiu brakujących aminokwasów poprzez odpowiednio zbilansowaną dietę lub suplementację, a w ciężkich przypadkach – żywienie pozajelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl