terapia raka piersi
Terapia raka piersi to multidyscyplinarne podejście do leczenia jednego z najczęstszych nowotworów złośliwych u kobiet. Obejmuje kilka metod terapeutycznych, których dobór zależy od wielu czynników, w tym stadium zaawansowania choroby, typu histologicznego guza, statusu receptorowego (ER, PR, HER2), wieku pacjentki oraz jej stanu ogólnego.
Podstawową metodą leczenia miejscowego jest zabieg chirurgiczny – od operacji oszczędzających pierś (BCT) po mastektomię. Leczenie chirurgiczne często połączone jest z procedurą węzła wartowniczego lub limfadenektomią pachową. Radioterapia stosowana jest jako uzupełnienie leczenia operacyjnego, szczególnie po zabiegach oszczędzających, aby zmniejszyć ryzyko wznowy miejscowej.
Leczenie systemowe obejmuje chemioterapię (neo- lub adjuwantową), hormonoterapię (dla guzów ER/PR-dodatnich) oraz terapię celowaną (np. trastuzumab dla guzów HER2-dodatnich). W ostatnich latach coraz większą rolę odgrywają inhibitory CDK4/6, immunoterapia oraz nowe generacje leków anty-HER2. Decyzje terapeutyczne podejmowane są przez zespoły multidyscyplinarne w oparciu o aktualne wytyczne kliniczne.
Indywidualizacja terapii, uwzględniająca profil molekularny guza (np. na podstawie testów genomicznych), stanowi współczesny standard postępowania. Terapia raka piersi ewoluuje w kierunku leczenia precyzyjnego, minimalizującego toksyczność przy zachowaniu lub poprawie skuteczności. Równolegle do leczenia onkologicznego prowadzona jest rehabilitacja i wsparcie psychologiczne pacjentek.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Deksrazoksan – Wskazania do stosowania
Deksrazoksan jest wskazany do zapobiegania przewlekłym powikłaniom kardiotoksycznym wywoływanym przez antracykliny, zwłaszcza doksorubicynę i epirubicynę, u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi lub rakiem piersi z przerzutami. Leczenie deksrazoksanem jest zalecane po osiągnięciu skumulowanych dawek 300 mg/m² dla doksorubicyny lub 540 mg/m² dla epirubicyny, gdy konieczne jest dalsze stosowanie antracyklin. Preparaty Cardioxane i Cyrdanax dostępne są w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierając odpowiednio 500 mg (Cardioxane) oraz 250 mg i 500 mg (Cyrdanax) deksrazoksanu w postaci chlorowodorku. Po rekonstytucji roztwory mają stężenie 20 mg/ml (Cyrdanax).
antracykliny, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek, cytostatyk, deksrazoksan, funkcja serca, kardioprotekcja, kardiotoksyczność antracyklin, modyfikacja schematu leczenia, onkolog, parametry kardiologiczne, postać farmaceutyczna, powikłania kardiotoksyczne, produkt leczniczy, proszek liofilizowany, rak piersi z przerzutami, roztwór do infuzji, schemat terapeutyczny, terapia raka piersi, woda do wstrzykiwań, zaawansowany rak piersi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lametta 2,5 mg
Lametta, zawierająca 2,5 mg letrozolu, jest stosowana w terapii raka piersi u kobiet po menopauzie, z dawkowaniem 2,5 mg raz na dobę bez konieczności modyfikacji u pacjentek w podeszłym wieku. Czas leczenia zależy od wskazania klinicznego: w zaawansowanym raku piersi lub z przerzutami terapia trwa do progresji choroby, w terapii uzupełniającej i przedłużonej – do 5 lat lub do nawrotu, a w schemacie sekwencyjnym letrozol podaje się przez 2 lata, następnie tamoksyfen przez 3 lata. W terapii neoadjuwantowej leczenie trwa 4-8 miesięcy, z koniecznością oceny odpowiedzi guza i ewentualnym przerwaniem terapii. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 17 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, klirens kreatyniny, leczenie sekwencyjne, letrozol, nawrót choroby nowotworowej, progresja choroby nowotworowej, rak piersi po menopauzie, rak z przerzutami, redukcja masy guza, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tamoksyfen, terapia neoadjuwantowa, terapia raka piersi, terapia uzupełniająca, zaawansowany rak piersi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Doksorubicyna, aktywny składnik Adriblastina PFS, jest cytotoksycznym antybiotykiem antracyklinowym, działającym głównie poprzez interkalację DNA oraz zaburzenie funkcji błony komórkowej, a także poprzez tworzenie kompleksów z topoizomerazą II, co prowadzi do uszkodzenia DNA i śmierci komórek nowotworowych. W leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi, skuteczność doksorubicyny została potwierdzona w metaanalizie EBCTCG, która wykazała, że schematy zawierające doksorubicynę osiągają współczynnik ryzyka dla DFS na poziomie 0,91 (95% CI: 0,82-1,01) oraz dla OS 0,91 (95% CI: 0,81-1,03) w porównaniu do standardowego schematu CMF. Analiza objęła 3510 pacjentek z zajęciem pachowych węzłów chłonnych, z czego około 70% było przed menopauzą.