Właściwości farmakodynamiczne
Adriblastina PFS 2 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne leku Adriblastina PFS

Doksorubicyna, substancja czynna produktu leczniczego Adriblastina PFS, jest cytotoksycznym antybiotykiem antracyklinowym, który został wyizolowany z hodowli Streptomyces peucetius var. caesius. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej: antracykliny i związki pochodne, kod ATC: L01DB02.¹

Mechanizm działania

Działanie cytotoksyczne doksorubicyny na komórki nowotworowe oraz jej toksyczny wpływ na różne narządy wynikają przede wszystkim z dwóch głównych mechanizmów:²

• Interkalacja zasad nukleinowych – doksorubicyna wbudowuje się pomiędzy pary zasad DNA, co hamuje replikację nukleotydów oraz działanie polimeraz DNA i RNA
• Wiązanie się z lipidami błony komórkowej – zaburzając jej strukturę i funkcję

Szczególnie istotnym mechanizmem cytotoksyczności doksorubicyny jest jej interakcja z topoizomerazą II, co prowadzi do powstania rozszczepialnych kompleksów z DNA. Ten proces powoduje uszkodzenie materiału genetycznego komórek nowotworowych i prowadzi do ich śmierci.³

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność kliniczna schematów zawierających doksorubicynę w leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi została potwierdzona na podstawie danych z metaanalizy opublikowanej w 1998 roku przez grupę Early Breast Cancer Trialists Collaborative Group (EBCTCG). Grupa ta gromadzi i regularnie aktualizuje dane ze wszystkich istotnych badań klinicznych dotyczących wczesnego stadium raka piersi.⁴

W ocenie skuteczności leczenia analizowano dwa podstawowe punkty końcowe:⁵

• Okres przeżycia bez objawów chorobowych (DFS – Disease-Free Survival)
• Całkowity okres przeżycia (OS – Overall Survival)

Wyniki metaanalizy porównawczej

Metaanaliza umożliwiła porównanie schematów leczenia w dwóch głównych aspektach:⁶

1. Porównanie schematu CMF (cyklofosfamid, metotreksat, 5-fluorouracyl) z brakiem chemioterapii – analiza obejmowała 19 badań z udziałem 7523 pacjentów
2. Porównanie schematów zawierających doksorubicynę ze schematem CMF jako aktywną kontrolą – analiza obejmowała 6 badań z udziałem 3510 pacjentów

Wyniki analizy skuteczności schematu CMF w porównaniu do braku leczenia wykazały, że współczynnik ryzyka dla okresu przeżycia bez objawów chorobowych (DFS) wynosił 0,76 (95% przedział ufności: 0,71-0,82), natomiast dla całkowitego okresu przeżycia (OS) wynosił 0,86 (95% przedział ufności: 0,80-0,93).⁷

Skuteczność w leczeniu raka piersi z zajęciem węzłów chłonnych

W sześciu randomizowanych badaniach objętych metaanalizą EBCTCG porównywano schematy zawierające doksorubicynę ze standardowym schematem CMF. Łącznie badaniami objęto 3510 kobiet z wczesnym rakiem piersi z zajęciem pachowych węzłów chłonnych. Charakterystyka populacji badanej:⁸

• Około 70% pacjentek było przed menopauzą
• Około 30% pacjentek było po menopauzie

W momencie przeprowadzania metaanalizy zanotowano 1745 pierwszych nawrotów choroby oraz 1348 zgonów. Analizy wykazały, że schematy zawierające doksorubicynę pozwalają na zachowanie co najmniej 75% skuteczności stosowanego wcześniej leczenia uzupełniającego CMF, ocenianego wskaźnikiem DFS. Porównanie skuteczności przedstawiało się następująco:⁹

Badanie NSABP B-15

Największe z sześciu badań włączonych do metaanalizy EBCTCG, nazwane NSABP B-15, miało charakter randomizowany, otwarty i wieloośrodkowy. W badaniu uczestniczyło około 2300 kobiet z wczesnym rakiem piersi z zajęciem pachowych węzłów chłonnych, z czego:¹⁰

• 80% stanowiły kobiety przed menopauzą
• 20% stanowiły kobiety po menopauzie

W badaniu porównywano trzy schematy leczenia:¹¹

1. 6 cyklów standardowego schematu CMF
2. 4 cykle schematu doksorubicyna-cyklofosfamid (AC)
3. 4 cykle schematu AC, po których następowały 3 cykle leczenia CMF

Wyniki badania nie wykazały istotnych statystycznie różnic między porównywanymi schematami leczenia pod względem okresu przeżycia bez objawów chorobowych (DFS) ani całkowitego okresu przeżycia (OS). Potwierdza to, że schematy zawierające doksorubicynę wykazują porównywalną skuteczność do standardowego leczenia CMF w terapii wczesnego raka piersi z zajęciem węzłów chłonnych.¹²