Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Doksorubicyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Adriblastina PFS, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co wynika z jej profilu metabolicznego. Jest ona głównym substratem cytochromu P450 CYP3A4 i CYP2D6 oraz glikoproteiny-P (P-gp), co determinuje jej losy w organizmie i potencjalne interakcje z innymi substancjami leczniczymi. ¹

Interakcje farmakokinetyczne

Znaczące klinicznie interakcje farmakokinetyczne mogą wystąpić przy jednoczesnym podawaniu doksorubicyny z inhibitorami CYP3A4, CYP2D6 oraz P-gp (np. werapamil). Prowadzą one do zwiększenia stężenia doksorubicyny w osoczu, a co za tym idzie – nasilenia jej działania klinicznego. ²

Z kolei induktory CYP3A4 (takie jak fenobarbital, fenytoina czy ziele dziurawca zwyczajnego) oraz induktory P-gp mogą obniżać stężenie doksorubicyny w osoczu, co potencjalnie może skutkować zmniejszeniem jej skuteczności terapeutycznej. ³

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie doksorubicyny z cyklosporyną. Dołączenie cyklosporyny do terapii doksorubicyną może powodować zwiększenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zarówno dla doksorubicyny, jak i jej metabolitu – doksorubicynolu. Mechanizm tej interakcji prawdopodobnie wynika ze zmniejszenia klirensu leku macierzystego oraz zmniejszenia metabolizmu doksorubicynolu. ⁴

Dane z piśmiennictwa sugerują, że dodanie cyklosporyny do doksorubicyny powoduje nasilenie i wydłużenie toksyczności hematologicznej w porównaniu do tej obserwowanej po podaniu samej doksorubicyny. Co więcej, po jednoczesnym zastosowaniu cyklosporyny i doksorubicyny opisywano przypadki poważnych powikłań neurologicznych, takich jak śpiączka i napady drgawkowe. ⁵

Interakcje z innymi cytostatykami

Preparat Adriblastina PFS stosuje się najczęściej w schematach wielolekowych, w skojarzeniu z innymi produktami cytotoksycznymi. W takich przypadkach może wystąpić addycyjna toksyczność, szczególnie w zakresie działania mielosupresyjnego (wpływ na szpik kostny i elementy morfotyczne krwi) oraz toksyczności żołądkowo-jelitowej. ⁶

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu doksorubicyny z paklitakselem. Wykazano, że podanie paklitakselu przed doksorubicyną może powodować zwiększenie stężenia doksorubicyny i/lub jej metabolitów w osoczu. Dostępne dane wskazują, że działanie to jest mniej nasilone, gdy antracyklina (doksorubicyna) podawana jest przed paklitakselem. ⁷

W przypadku jednoczesnego leczenia z sorafenibem w dawce 400 mg dwa razy na dobę obserwowano, że AUC doksorubicyny ulegało zwiększeniu o 21-47% lub pozostawało niezmienione. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało jeszcze w pełni określone. ⁸

Interakcje z lekami kardioaktywnymi

Ze względu na potencjalną kardiotoksyczność doksorubicyny, w przypadku jej jednoczesnego stosowania z innymi produktami o działaniu kardiotoksycznym, a także z innymi związkami kardioaktywnymi (np. blokerami kanału wapniowego), wymagane jest ścisłe monitorowanie czynności serca w trakcie leczenia. ⁹

Wpływ czynności wątroby

Należy pamiętać, że zmiany czynności wątroby wywołane przez jednocześnie stosowane leki mogą wpływać na metabolizm, farmakokinetykę, skuteczność terapeutyczną i/lub toksyczność doksorubicyny. ¹⁰

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Adriblastina PFS nie znajdują się bezpośrednie informacje dotyczące interakcji doksorubicyny z alkoholem, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych aspektów potencjalnych interakcji:

• Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), które są częstymi efektami ubocznymi terapii doksorubicyną.
• Spożywanie alkoholu może dodatkowo obciążać wątrobę, która jest głównym narządem biorącym udział w metabolizmie doksorubicyny, co może prowadzić do zmian w farmakokinetyce leku.
• Przewlekłe spożywanie alkoholu może wpływać na aktywność enzymów cytochromu P450, w tym CYP3A4, które biorą udział w metabolizmie doksorubicyny.
• Alkohol może nasilać efekt immunosupresyjny, co w połączeniu z mielosupresyjnym działaniem doksorubicyny zwiększa ryzyko infekcji.

Z powyższych względów zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii doksorubicyną.

Tabela interakcji